Var (gedicht)
Var
De doodsnood van de krekels
is slechts het braken van de
stenen heuvels, gebakken trots
in rood verbrande runderskeletten
Draai maar om
onwetende nar aan het hof
van luidruchtig zwetende wijnmakers
Tot stof keert alles weer
wordt alles wedergeboren en kraait
geen haan meer victorie
Elke lust vergaat het oog
gelaten oogopslag, gesloten ooglid,
droge mond
Onbruikbare woorden uit spugend
in valse taal met slissende tong
.
Geplaatst op 31 augustus 2009, in Poëziewedstrijden. Markeer de permalink als favoriet. 7 reacties.
ZICHTBAAR ALLEEN 
Nou ik voldoe wel aan je oproep massaal te reageren, maar na het lezen van dit gedicht kan ik ook niet anders.
Ik vind het mooi, ondanks de achterklank. het roept bij mij alleen niet het beeld op wat ik zelf bij Le Var heb….dat is toch o.a meer wat ik op mijn log bij le Dramont heb. Aan de andere kant roept het iets ouds bij me op, een beeld van Le Var voordat het echt bewoond werd.
Een gedicht zoals ik het verwacht in een Tanith Lee boek, of misschien wel het Le Var wat de mens er nu van maakt.
Je ziet het intrigeerd in ieder geval wel, en zet tot nadenken ;o)
Goed gedaan!
Wow, wat mooi… Ik weet niet welk gevoel ik het zou kunnen geven… het begin is een beetje verdrietig… daarna lijkt het voor mij tenminste wat vrolijker, maar het einde is dan niet meer zo vrolijk… Maarja dat is hoe ik het interpreteer (typ ik dat goed zo?)
Mooie woordkeus. Je kunt kijken hoe ver je erin kunt gaan slechts beelden achter te laten. Duidelijk iets wat jij graag doet, en dat doe je goed. Maar niet mijn eerste keuze, om even te reageren op wat je op mijn weblog schreef.
Desondanks lees ik dit graag 🙂
Zeer mooi gedicht, mijn complimenten
Na het nieuws van gisteren maakt dit gedicht weer heel andere gevoelens los
Pingback: Een zomeravond | ZICHTBAAR ALLEEN