Als ik ga moet je niet huilen
Mary Elisabeth Frye
.
Op 29 juni, een voor mij speciale dag, wil ik een gedicht van troost met jullie delen. In het voorjaar overleed een goede vriendin van me en op haar rouwkaart stond het onderstaande gedicht zonder titel. Omdat ik dacht het te herkennen ben ik op zoek gegaan en het blijkt de vertaling te zijn van een gedicht waarover ik eerder schreef op 23 augustus 2016 https://woutervanheiningen.wordpress.com/2016/08/23/do-not-stand-at-my-grave-and-weep/
Het betreft hier de vertaling van het gedicht ‘Do not stand at my grave and weep’ dat wordt toegeschreven aan de dichter Mary Elisabeth Frye.
.
Als ik ga moet je niet huilen
want ‘echt’ weg ben ik eigenlijk niet ,
Mijn lichaam is nu duizend dingen,
heb daarom niet zoveel verdriet.
.
Ik ben de wind ,ik ben de regen,
ik ben de zon ,het jonge gras
Ik ben de sneeuw en duizend dingen,
ik ben weer degene die ik was .
.
En als je wakker wordt bekijk dan
de bomen en de blauwe lucht,
kijk naar de vlinders en de bloemen,
kijk naar de vogels in hun vlucht.
.
Want al die duizend dingen ben ik,
sinds ik mijn lichaam achterliet.
Die duizend dingen zijn mijn leven,
dus zie je ‘echt’ weg ben ik niet.
.
Geplaatst op 29 juni 2019, in Favoriete dichters en getagd als Als ik ga moet je niet huilen, dichter, Do not stand at my grave and weep, dood, gedicht, gedichten, kaart, Mary Elisabeth Frye, Overleden, overlijden, poëzie, rouwkaart, troost, Vertaling, vriendin, zonder titel. Markeer de permalink als favoriet. 2 reacties.
ZICHTBAAR ALLEEN 
Prachtig rakend gedicht
Het is een weergaloos gedicht en ik vind de vertaling ook mooi aansprekend.
Ter aanvulling, hieronder de vertaling die ik een aantal jaren geleden maakte.
Do Not Stand at My Grave and Weep
Mary Elizabeth Frye, 1932
Sta niet bij mij graf, huil niet;
ik ben daar niet, ik slaap daar niet.
Ik ben de wind op duizend wegen
Ik ben de zachte zomerregen,
het zonlicht op het rijp gewas,
de maan weerspiegeld in de plas,
de sterrenhemel in de nacht.
En ’s morgens vroeg wek ik je zacht
in koele klare ochtendlucht
met ruisen van een vogelvlucht.
Sta niet bij mijn graf, ween niet;
Ik ben niet dood, ik ben daar niet.
Vertaling, augustus 2014, Hanneke van Almelo