Literair paspoort

.

Schreef ik pasgeleden nog over het literair paspoort 2002, vandaag een andere editie namelijk die van 2004. In deze editie opnieuw een keur aan dichters uit alle (Europese) windstreken, de Verenigde Staten en uit Nederland uiteraard (H.H. ter Balkt, Eva Gerlach, Piet Gerbrandy, Jan Eijkelboom etc.). Maar ik koos voor een Vlaams dichter die niet heel veen mensen zullen kennen namelijk Dirk van Bastelaere (1960). Toch schreef ik al een aantal keer over deze postmoderne dichter op dit blog.

In het Literair paspoort 2004 is een gedicht van zijn hand opgenomen met de intrigerende titel ‘Triptiek van het bloed’ dat werd genomen uit zijn bundel ‘Hartswedervaren’ uit 2000. Dat gedicht wil ik hier graag met jullie delen.

.

Triptiek van het bloed

.

a) De verste uithoeken

.

Er is het bloed zonder naam, opgepompt

uit de vloeibare kern van de aarde

en de rest spreekt zich uit,

een golf klotsend en gerezen kilometers buiten de kust

die langzaam door de verste uithoeken zwalpt

van de rest

met zijn sterfelijk vlees

die men lichaam noemt en, uitgestroomd,

het aanschijn verwerft van een schilderachtig meer.

.

Zichzelf vergeten

bevloeit het de gestalte

met panterhaar, nachtwaarts

gerichte oren, geweien in boomschors dringend,

sponzige lichamen

die zwellen tot een vlezen pijp

in het trekken waaraan

het hart zich verlustigt

.

en muilen,

waar het afdruipt

als men zijn kop even uit een dampend karkas haalt

om de omgeving af te spieden.

.