Nieuw gedicht

Al Green is één van mijn favoriete zangers van alle tijden. Niet alleen zijn oude werk uit de jaren 70 maar ook zijn recente cd’s zijn meer dan de moeite waard. Pure soul zoals soul bedoeld is.

Al Green

Als
moe van het alleen zijn
ooit mooier klonk
dan nu
wil ik niets liever
dan dat geloven

moe van de pogingen
tot vluchten, in lang
uitgesponnen draden van woorden
een web van verlangen
te knopen

in de momenten dat
hij zwijgt
valt geluid weg
in een vacuüm van stille
beweging

wiegt hij me mee
in zijn zelf gekozen staat
van gekoesterde eenzaamheid

.

.

.

,