Wat is poëzie?
De theorie volgens Ezra Pound
.
Wat is poëzie? Hoe beoordeel je poëzie en waaraan moet poëzie voldoen? Vraag het aan honderd mensen en je krijgt honderd antwoorden. In een ver verleden waren er theorieën over wat poëzie was, denk aan allerlei vaste versvormen, maar tegenwoordig is het vrijwel ondoenlijk om te bepalen wat nu precies poëzie is. En misschien moeten we dat ook wel niet willen, bepalen wat poëzie is en wat niet.
Toch blijven er mensen, dichters, literatuurwetenschappers die een poging doen. De dichter Ezra Pound heeft getracht de poëzie onder te verdelen in drie richtingen of tendensen. Deze onderverdeling is gebaseerd op cognitieve gebieden of op dat wat we kennen of weten.
Welk aspect wordt aangesproken bepaald de onderverdeling. Allereerst is er de Melopoeia, de poëzie die als een lied wordt genoten en vooral het oor aanspreekt. Dan is er de Phanopoeia welke middels beelden de visuele cortex activeert. En tot slot is er de Logopoeia welke een spel speelt met betekenissen en welke een een intellectuele dans veroorzaakt te midden van woorden.
Natuurlijk is dit een hele brede onderverdeling en zal de praktijk altijd weerbarstiger blijken dan de theorie. Toch kun je je er meteen wat bij voorstellen. Iedere poëzieliefhebber herkent waarschijnlijk een voorkeur voor een van de typen.
Je zou kunnen stellen dat wat de meeste mensen typeren of beoordelen als goede poëzie een vorm van poëzie is die de drie in zich kan verenigen.
Welk type spreekt jou als meeste aan?
Met dank aan Piet Gerbrandy : Een verhaal gaat altijd over iets. De Groene Amsterdammer.
Geplaatst op 13 juli 2013, in Literaire kunst en getagd als dichter, Ezra Pound, gedicht, gedichten, Logopoeia, Melopoeia, Phanopoeia, poëzie, theorie. Markeer de permalink als favoriet. 5 reacties.
ZICHTBAAR ALLEEN 
Ja de eeuwige vraag “wat is” of het nu poëzie is of kunst er zullen altijd lieden zijn die de ander willen beoordelen, maar meestal is dit helaas een reden om van iets te kunnen zeggen “dat is geen”………….
Mijn weinig onderbouwde mening, als ik het mooi vind, leuk, ervan kan genieten, er me vragen bij stel, wel dan “is het wel”!!
@ngel
Ik vind het een mooie onderverdeling. Die Ezra kon wel wat.
Mijn voorkeur gaat zonder meer uit naar de melopoeia; het ritme en de klank gaan voor. In dat kader probeer ik de beelden te schetsen, het liefst als een glijbaan.
Als er dan nog een dubbelzinnige betekenis te achterhalen is, dan sloop ik die er uit. Mijn gedichten zijn geen raadsels of columns, maar voordrachtskunst die met gesloten ogen in je oren gedrapeerd dient te worden.
En Wouter? Wat is jouw voorkeur?
He Mark,
ik let op alle onderdelen, als ze mooi in balans zijn is of kan het een perfect gedicht zijn. Ik denk dat ik in mijn poëzie vooral op logopoeia leun maar ik probeer alle drie te gebruiken.
Ik denk eigenlijk dat de lezer van de poëet de echte poëet is, deze bepaalt wat hem of haar aanspreekt, ontroert of in verwarring brengt, al schrijft de schrijver het wel op, deze voelt goed aan wat als poëzie wordt ervaren, geen reactie is ook een reactie.Dan deed de schrijver iets fout, of heeft het gewoon niet…
Zoals je al zei,; ” Vraag het honderd mensen, dan krijg je honderd antwoorden.” Daarmee heb je het al grotendeels gezegd, iedereen die inlevingsvermogen heeft en weet wat ie met taal kan doen, en juist ook.. wat niet, die kan een echte poëet worden er zijn zo veel vormen om taal in te gieten, laat de verrassing maar steeds opduiken..
Mooie nadenker 😉
Pingback: ZICHTBAAR ALLEEN