Stap terug
Nieuw gedicht
.
Ik bedacht me dat het alweer enige tijd geleden was dat ik een gedicht van mezelf heb geplaatst. Daarom nu het gedicht ‘Stap terug’.
.
Stap terug
Hadden de leraren
altijd al baarden?
Of plaatst het mij
In een tijdscapsule,
naar schreeuwerig oranje,
roken in de klas
en een poster van een koe
en een blote vrouw
in een weiland?
Waar nu de baarden strak
en gestileerd zijn, de barbier
als herintreder zijn plaats
inneemt omdat
zelf doen of laten gaan
geen opties meer zijn
(ik ben een exclusief individu),
waren wij meer van het ons
en het wij. Waar is het
mis gegaan?
.
Geplaatst op 7 maart 2019, in Gedichten en getagd als baard, dichter, gedicht, gedichten, nieuw gedicht, poëzie, Stap terug, vroeger en nu, Wouter van Heiningen. Markeer de permalink als favoriet. 7 reacties.





het ging mis op 23 April 1997
Oh, vertel?
enig en ook een goede slotvraag
mooi man
Dank u
over het moment dat het mis ging:
Op 23 April 1997 stond Peter-Bas van Haaften op, en wist direct aan het gekakel van de kippen te horen, dat de vos weer was langs geweest. De vos had lang voor de passie gepreekt, maar na het bankroet van een gigant en verlies van al zijn kapitaal in December 1996, besloot het dier “wonderen bestaan niet meer”. Overigens wist dit bedrijf ( “Marvel”) laten toch nog miljarden te verdienen, maar dat kwam voor de vos te laat. Hij ging derhalve enige tijd als rondtrekkende kapper aan de slag. Maar, alle klandizie vertrok toen enkele klanten baard-luis bleken te hebben gekregen.
Ja, met een leeg bord voor zich, verkocht de vos zich aan een opkomend internetbedrijf, dat geen ander doel had dan op zoveel mogelijk plekken koekjes achter te laten. Ook in het leghok van de kippen, en na consumptie van enkele van biscuits, raakten deze ervan in de rui, en – na nog één dubbeldooier – was de leg subiet over. Hekken, vallen, niets hielp tegen de komst van stiekeme koekjes. Kortzichtigheid gevoed door een voorloper van Wots-ep maakten dat nadien geen barbier veilig was in de kleine gemeenschap, die overigens nog nooit gehoord had van de PSP.
De rest laat zich raden…
Dit is op The Salamander Chronicles – Don Beukes herblogd.