In uw aandacht

Veelhoofdig veldboeket

als op een schilderij,

aquarel of polaroid

wit omrand

geen rumoer doet mij verstommen

eerder was er stilte

in mijn hoofd

nu dat klanken

de beelden kleuren,

verscherpen de resoluties

til ik de woorden

tot in hoeken en gaten

het bloed naar de wangen,

de voordracht vervuld

Barbara Jansma

 Op de Volkskrantblog van Barbara Jansma stond een oproep om een gedicht of verhaal te schrijven bij een prent van haar hand.

Hieronder de prent en het gedicht.

Voor het blog van Brabara:  http://www.vkblog.nl/blog/145891

Penelope

Het kan verkeren, de druk op je hoofd

laat zich niet kanaliseren, het licht is altijd

daar als gids

de donkere spelonken van deze golvende

gewelven, het doolhof van wegen

naar een punt aan de einder

daar zit de schim van vroeger

tijden, hoe zoet de herinnering

aan de warme omhelzing

van vele zoute armen

op zwart/witte beelden van een lenige

zomer, de voetstappen die je achterliet

en verdwenen met elk nieuw

moment

nu schijnt daar nog altijd de zon

achter de wolken voor wie het wil

zien, je wilt nog één keer beleven

van toen en hoe het was

maar je gebaar wordt gesmoord

in de wind 

van een gedicht..

Soms heb je een stukje waar je niet zo goed van weet wat je er mee moet.

Dit is er zo eentje.

.

Omdat niets hoeft

is alles mogelijk

en daardoor bereikbaar

geworden

.

Nachtkou
.
De kou trekt diagonaal
aan me voorbij
langs stoffig steen
en mosdood hout

De blinde nacht alleen
opgeschrikt door licht
achter de coulissen
gemorste suikersgewijs
gerangschikt

ik beweeg de warmte
naar mijn lichaam
trek het ver over mijn hoofd

verkoel de aarde, haar
gewassen, leg een filmlaag
dauw over deze ansicht

laat me slapen
wanneer de ochtendzon
haar grote schoonmaak houdt
zal ik mijn verenpak openen

Reiswijzer

Achter de verlangende lok

gordijnend haar liggen

verlonkende ogen, amandel

geurend, in mijn netvlies verlijmd

de hemel verknipt in lange

losse vellen, melkwit zoet

in blozende wangen

bij de aanzet van je mond

daar ligt een schip voor anker

de voorraad zwarte kolen

glimmend op het dek

voor deze reis vol vuur

laat de rivierbedding veilig grenzen

tussen heen en weer, opdat

constante horizonnen een zachte

landing garanderen

gebruik mij als het veer

voor vlucht en wederkeren

kapitein, stuurman, stoker

en aanlegsteiger

altijd in beweging

verankert in het rimpelloos

razende water

Niet gedoofd

.

Wie ik mis

schijnt in het donker

laat zich raden

maar niet zien

.

ik klaag het licht aan

mijn zon schijnt fel

en onbeschaamd

.

laat nacht mijn deel

zijn, zwart mijn kleur

voor ogen

.

daar wil ik

wennen aan haar

dwaallicht, blazen

in het smeulend

vuur

.