Site-archief

Nieuwjaarsreceptie

Daniël Dee

Op oudejaarsdag kijk ik graag nog even terug én vooruit. Het afgelopen jaar was weer een vol en poëtisch jaar. Opnieuw wist ik elke dag een bericht te schrijven en te plaatsen op dit blog, heb ik weer op mooie plekken mogen voordragen (op een dak, een begraafplaats, een kloostertuin, tijdens de presentatie van een bundel, in een kas) verschenen mijn gedichten in verzamelbundels en op de Poëziekalender, was ik actief in drie poëziestichtingen en verscheen er een dichtbundel bij MUGbooks en opnieuw vijf exemplaren van het minipoëziemagazine MUGzine.

Maar ik wil ook vooruitkijken naar nieuwe initiatieven, blogberichten, voordrachten en publicaties en hopelijk (de tijd!) een nieuwe dichtbundel na zoveel jaar. En zoals elk jaar zijn er de komende weken nieuwjaarsrecepties waar ik acte de présence zal geven, professioneel, uit nieuwsgierigheid of om mensen te ontmoeten en het beste te wensen voor weer een nieuw jaar.  Dichter Daniël Dee (1975) schreef er in zijn bundel ‘Monsterproof’ uit 2010 een passend gedicht bij getiteld ‘Tijdens de nieuwjaarsreceptie of om het even welke bijeenkomst’.

.

Tijdens de nieuwjaarsreceptie of om het even welke bijeenkomst

een sociale fobie

waarom kan mijn verschijning niet versmelten met het bloemetjesgordijn

na een paar wijntjes gaat het wel glas recht houden niet morsen

.

iedereen heeft een ander

.

om iets tegen te melden geanimeerd ik weet niet eens waar

ik het over moet hebben geroezemoes stijgt op uit groepjes

als ik mijn ogen sluit dan kan ik er bijna op meewiegen

niet te lang mijn ogen sluiten aanschouw de nachtmerrie

een groepje van vier mannen gezonde mannen in mooie pakken

dure pakken bewegen in slowdance steeds dichter naar het raam

waar ik sta in mijn verschijning versmolten met het bloemetjesgordijn

ze nemen me niet waar de man met zijn rug naar me toe

ritselt zijn roos in mijn wijn nu doen alsof ik me bewust

even alleen heb teruggetrokken doen alsof ik even bel

met de gsm tegen mijn oor zeg ik ja dat begrijp ik ik zal

niet te lang meer blijven ik kom zo naar je toe als op dat

moment daadwerkelijk mijn mobiel begint te rinkelen

.

Poëzie in den Lande

Alphen Taal

.

In Nederland, en dat zal in België niet veel anders zijn, zijn overal dichtersgroepen en poëziestichtingen actief die podia organiseren, publicaties verzorgen, activiteiten organiseren en stadsdichters benoemen of kiezen. In de categorie Poëziepodia heb ik in de loop der tijd verschillende van deze initiatieven en clubs de revue laten passeren. Dat dit belangrijke initiatieven zijn blijkt wel uit de vele dichters die doorgebroken zijn en hun eerste schreden hebben gezet op een open podium of met de inzending van een deelname aan een poëziewedstrijd. Laagdrempelige, open, toegankelijke broedplaatsen voor jonge en nieuwe dichters zonder keuring of oordeel.

Een van die poëziegemeenschappen is Alphen Taal. Ik werd gevraagd door Peter Bouchier of ik interesse had in de voorzittersfunctie van deze stichting. Hoewel ik uiteraard vereerd was en zeker ook geïnteresseerd moest ik het aanbod afslaan in verband met mijn drukke werkzaamheden, de drie bestuurs- raad van toezichtfuncties die ik al bekleed en mijn particuliere poëziebezigheden (MUGzine, Mugbooks uitgeverij, Dichter bij de Dood en voordrachten). Maar ik heb Peter beloofd hier op dit blog aandacht aan te besteden omdat ik de stichting een warm hart toedraag, ze hele mooie initiatieven ontwikkelen en omdat ik het belangrijk vind dat dit soort poëzie- of taalstichtingen blijven bestaan.

Dus woon je in de omgeving van of in Alphen aan den Rijn, heb je het poëziehart op de juiste plek zitten en vind je het leuk om samen met anderen allerlei activiteiten te organiseren meld je dan aan via de website van Stichting Alphen Taal.

Geen blogbericht zonder gedicht en daarom het gedicht van de nieuwe stadsdichter van Alphen aan den Rijn, spoken word artiest Chanty Louis getiteld ‘Afro’, en het gedicht ‘Benthuizen’ van de vorige stadsdichter en voorzitter van Alphen Taal Lars Ferwerda.

.

Afro

.

Mijn haar neemt geen blad voor de mond

Ze mondt uit in een bladzijde van trots

Niet vaak als model geboekt

Omdat ze is afgeschreven

.

Gelukkig heb ik haar ontmoet

bij de gevonden voorwerpen van

losgelaten angsten

.