Auteursarchief: woutervanheiningen
Een jaar later…
Beste lezers,
Dit web-log bestaat nu (ruim) één jaar.
Goed om eens terug te kijken.
In het afgelopen jaar hebben 2325 mensen mijn weblog bezocht en zij hebben in totaal 6810 pagina´s bekeken.
Ik heb 127 berichten geplaatst en 211 keer hebben lezers gereageerd op deze berichten.
Ik heb door mijn web-log virtueel hele leuke mensen leren kennen die ook actief zijn met hun eigen web-log waarvan ik er een flink aantal met zeer grote regelmaat lees.
Al die cijfers zijn natuurlijk leuk maar wat mij vooral is bij gebleven is het plezier dat ik zelf beleef aan het bloggen en het reageren op andere blogs.
Ik wil hiervoor iedereen hartelijke bedanken en ik ga er weer een jaar flink tegenaan met berichten over mijn boek, nieuwe gedichten, nieuws over optredens, wedstrijddeelnames en nog veel meer.
Nieuw gedicht: Strand
Alweer een gedicht over zee, strand en de kust.
Waar je woont is toch wel bepalend blijkbaar…
Strand
Aan het strand
nergens naar toe
klinken voetstappen
tot een volgende golf
–
kleuren pastelhelder
kruipt een horizon dichterbij
de zee spreekt
van nieuwe havens
–
wind blaast
een troep zeemeeuwen
krijst
mijn ogen open
–
het hoofd gevuld
met een hemel
vol nieuwe lucht
altijd met
veilige bestemming
in het zicht
–
Zeemansgraf
<!– /* Style Definitions */p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";}h1 {mso-style-next:Standaard; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; page-break-after:avoid; mso-outline-level:1; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-font-kerning:0pt;}@page Section1 {size:612.0pt 792.0pt; margin:70.85pt 70.85pt 70.85pt 70.85pt; mso-header-margin:35.4pt; mso-footer-margin:35.4pt; mso-paper-source:0;}div.Section1 {page:Section1;}–>
Zeemansgraf
–
Verlaten en in zijn daden verweesd,
trad hij horizon en water tegemoet.
Alsof er nooit sprake van
een evolutie was geweest
–
Gelaten, de knieholten vol vocht,
de gedachten gericht naar het verleden.
Van jongs af aan was hij aan
het grote water verknocht
–
En later, toen men soms nog van hem sprak,
over de oceanen in zijn ogen
en zijn lichaam in de branding.
De dood in een nat pak
–
Gedicht van mijn dochter
Twee dagen is een jaar
Twee dagen is een jaar
ik sta altijd voor je klaar
Vier dagen is een maand
dit gedicht zeg ik al staand
Honderd dagen is een eeuw
het grootste dier dat is een leeuw
Dit alles maakt de tijd
en de tijd raakt nooit meer kwijt
Maite (9 jaar)
Hoe het was (Uit 'Zichtbaar alleen')
Op verzoek
nog een gedicht uit ‘ Zichtbaar alleen’ .
Hoe het was
Hoe het was
toen het begon
De hemel trok open
boven een wolk van
geparfumeerd babyhaar
De warmte van familieliefde
en zijdezacht dons
gaven rust en genegenheid
Het leven van een zondagskind
leek langer dan de seizoenen
fortuinlijk en verguld
De geschiedenis spreekt zijn taal
de boeken het verhaal
van glorie en geloof
Maar
hoe het was,
toen het eindigde
Daarvan getuigt dit beeld
van koud marmer en
franse lelies
Verontrustend rustgevend op 123video.nl
Nu ook in de bewerkte versie op 123video.nl
Kijk op:
http://www.123video.nl/playvideos.asp?MovieID=383260
Black (Pearl Jam)
Muziek en poëzie
.
Sommige tekstdichters zijn vooral beroemd en bekend geworden door hun muziek waarin de tekst een hele belangrijke rol speelt.
Bekende voorbeelden zijn Bob Dylan, Leonard Cohen en John Lennon. Mensen met een boodschap.
De teksten van sommige popsongs zijn pareltjes van woordkunst.
Al enige tijd is ´Black´ van Pearl Jam, van hun debuutalbum ´Ten´ mijn favoriete popsong aller tijden, met name door de tekst.
Het nummer gaat over het liefdesverdriet over een vrouw, vanuit het perspectief van de eerste persoon (‘ik’) geschreven. Het wereldbeeld van de ‘ik-persoon’ is aan het veranderen, en deze vraagt zich vertwijfeld af waarom de vrouw niet een ster aan zijn hemel kan zijn.
Het nummer is in 2011 door de luisteraars van Kink FM verkozen tot het beste nummer ooit gemaakt.
“Black”
Sheets of empty canvas, untouched sheets of clay
Were laid spread out before me as her body once did.
All five horizons revolved around her soul
As the earth to the sun
Now the air I tasted and breathed has taken a turn
Ooh, and all I taught her was everything
Ooh, I know she gave me all that she wore
And now my bitter hands chafe beneath the clouds
Of what was everything.
Oh, the pictures have all been washed in black, tattooed everything…
I take a walk outside
I’m surrounded by some kids at play
I can feel their laughter, so why do I sear?
Oh, and twisted thoughts that spin round my head
I’m spinning, oh, I’m spinning
How quick the sun can drop away
And now my bitter hands cradle broken glass
Of what was everything?
All the pictures have all been washed in black, tattooed everything…
All the love gone bad turned my world to black
Tattooed all I see, all that I am, all I’ll be… yeah…
Uh huh… uh huh… ooh…
I know someday you’ll have a beautiful life,
I know you’ll be a sun in somebody else’s sky, but why
Why, why can’t it be, why can’t it be mine
.
Gedicht
Verontrustend rustgevend
Je zinnen prikkelen
de woordenman in mij
dat wat je schrijft
komt immers aan
in veilige haven
de wereld die je schept
in klein aaneengesloten
vertelt me
wie je bent
zonder te kennen
ontspannen lees ik je
terug naar oude waarden
met een randje
scherpte in t vizier
rommel met mijn
hoofd
laat niets onvermeld
dat nergens toe leidt
juist daarin
wil ik wonen en
worden opgeschrikt
Zijn zilverwitte grijns
Van een vaste lezer van mijn web-log, Alja Spaan, kreeg ik onderstaand stuk:
zijn zilverwitte grijns
Van al die mannen die daar hangen achter mijn scherm, reageert hij
Mijn vriendelijke vaste lezer die nog niet afgedrukt of in overvloeiende
Kleuren zijn plaats heeft gevonden tussen muur en pin, die nog niet
Geklaagd heeft over eenzestigste van een seconde en die nog niet
Boos geworden is over welke rol dan ook, hij is verbouwereerd, dat
Prachtige oude woord dat ik zo lang niet gehoord heb, de oude Volvo
Is immers net de garage uit en daar stond ik, liftend langs de kant van
De weg
Daar waar anderen tobben over richtingaanduiding of proviand onderweg
Heeft hij de motor al gestart, ik zit als een filmster met lange blondeharen
En een arm achteloos over de stoel en ik giechel, ik slaak gilletjes zoals
Ik die maakte toen A. jaren geleden mij las, verbaasd over de treffende
Omschrijving van zijn huishouden en de correspondentie die daarop
Volgde, als beloning kwam mijn naam in zijn logs en lazen opeens drie-
Honderd mensen mij, de verwantschap een prettige bijkomstigheid en
Elke keer weer
Die reaktie, de pret, bijna verboden en intiem, bij de dagelijkse post van
Johnny Handsome die ouderwets een knieval maakte op mijn stoep en
Zeven weken lang mij moest overtuigen van zijn broeiende liefde of
De jarenlange verbintenis met mijn fotograaf die dagelijks door de
Telefoon neuzelde en mij een toekomst deden delen, elke keer weer
De lichte aarzeling in zijn stem, de zin die omhoog liep zoals de zinnen
Van mijn vriendelijke vaste lezer verdwijnen van mijn scherm omdat ze
Simpelweg te lang zijn
Ik stuur mijn pijltjes voorbij mijn kantlijn maar ook daar leven de woorden
Nog, de wereld is rond en er zit geen eng kwispelende hond met open
Bek en grote tanden te wachten tot iets naar beneden valt, ik knoop mijn
Jas los en slinger mijn tas op mijn rug en wuif met mijn hand terwijl hij
Het portier al geopend heeft, mijn vriendelijke vaste lezer heeft dropjes
In het dashboardkastje en boterhammen in een papieren zak, een kolbert
Op de achterbank, een beduimelde landkaart en een zonnebril met scheef
Pootje onder mijn billen in de stoel
.
Voor Wouter van H.
.
Lees meer van haar op https://aljaspaan.nl/
.
Maassluis
13 september
Gisteren was de Dag van de Cultuur in Maassluis. Het was een hele leuke en bijzondere dag met boeiende optredens, aardige mensen, een verassing dat Nicole even langs kwam (en een klasgenoot van mijn collega bleek te zijn) en natuurlijk de presentatie van het boek ´Sporen langs Schiedam, Vlaardingen en Maassluis.
Dit is het gedicht van mijn hand dat in dit boek staat:
<!– /* Font Definitions */@font-face {font-family:Tahoma; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627421319 -2147483648 8 0 66047 0;} /* Style Definitions */p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";}p.Ballontekst, li.Ballontekst, div.Ballontekst {mso-style-name:Ballontekst; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:8.0pt; font-family:Tahoma; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";}@page Section1 {size:612.0pt 792.0pt; margin:70.85pt 70.85pt 70.85pt 70.85pt; mso-header-margin:35.4pt; mso-footer-margin:35.4pt; mso-paper-source:0;}div.Section1 {page:Section1;}–>
Maassluis
Langzaam schuift een stukje haven
op hoogte aan de stad voorbij
aan het water, de industrie
driedimensionaal aanwezig
.
Achter mij gelaten, de kijkers
bij het dagelijks aanschouwen
altijd eerste rij, verwend
door verleden en heden
in beeld en beleving
.
Eenmaal omgedraaid ligt daar
een ansichtkaart, historisch
vertrouwd, in eenvoud
zo gewoon gezien
.
Voor wie hier woont
een plek om te aarden
voor wie hier passeert
kijkt en ziet, méér dan
een stad aan het water
.
ZICHTBAAR ALLEEN 