Site-archief
Wanneer kom je buiten spelen? door Evy van Eynde
Recensie
.
Wanneer kom je buiten spelen?
Wie: Evy van Eynde
Waar: Literair café De Tijd Hervonden in Hasselt
Wanneer: Zaterdag 13 juli 2013
.
Op uitnodiging van Evy ben ik met fotograaf Ruben Philipsen afgereisd naar Hasselt waar in het intieme maar sfeervolle literair café De Tijd Hervonden de presentatie van haar dichtbundel/theatervoorstelling ‘Wanneer kom je buiten spelen?’ plaats vind.
Café De Tijd Hervonden is naar eigen zeggen (en waarom zouden we eraan twijfelen?) het enige literaire café in Belgisch Limburg en is vernoemd naar de romancyclus À la recherche du temps perdu van Marcel Proust. Het literair café is tevens een conceptstore en pleisterplaats voor literatuurliefhebbers, voor debatten, lezingen boekvoorstellingen en poëzieavonden. De Hervonden Tijd is tevens de enige onafhankelijke boekhandel van Hasselt.
Vandaag dus een poëzieavond met Evy van Eynde. Aan één zijde van het café is een gordijn gespannen waardoor de ruimte daarachter als minitheatertje fungeert. Dan klinkt er muziek, muziek die mij nog het meest aan de filmmuziek van Bagdad café doet denken. Het doek gaat open en daar zit Evy, in een decor vol kinderstoeltjes, een tafeltje, een zandbakschelp en kinderservies. Haar voorstelling begint met de vraag aan de aanwezige volwassenen om de ogen te sluiten en zich in te beelden dat ze nog een keer kleuter zouden zijn.
Wat volgt is een poëtische voorstelling vol gedichten en poëtische teksten die voor zowel kinderen als volwassenen zeer te genieten is. De taal van Evy is verrassend, voor mij klinkt het Vlaams meteen al poëtischer dan het harde Hollands maar door woordgebruik en beeldende taal weet Evy je mee te nemen in haar bijzondere, fantasievolle wereld. Door decor, lichtgebruik en mimiek doet Evy me af en toe denken aan Buster Keaton. Het hele beeld versterkt de teksten en maakt het tot één geheel.
En dan gebeurd er iets. Als Evy het gedicht Zoenen voordraagt zie ik uit mijn ooghoek een meisje van een jaar of 7 ( Helena die de dochter van Evy blijkt te zijn) haar hoofd omdraaien en veelbelovend kijken naar een jongen direct achter haar (Robbe). Ze draait haar hoofd, kijkt hem aan en aan alles zie ik dat voor haar de tijd niet snel genoeg kan gaan. En dan valt bij mij het kwartje.
Deze voorstelling gaat over de tijd, hoe wij, volwassenen en kinderen de tijd ervaren. Voor volwassenen is er de melancholie van het terugkijken en het ervaren hoe snel de tijd gaat en voor kinderen is er het verlangen naar zo snel mogelijk groot worden en deel gaan nemen aan alles wat de wereld hen te bieden heeft.
Misschien ken je de Parade, het reizende theaterfestival dat momenteel Den Haag aandoet? Dit reizende theaterfestival is vooral gericht op volwassenen. Mocht er ooit een Parade voor kinderen komen dan moet Evy van Eynde met deze (korte) voorstelling zeker meedoen.
Evy eindigde haar bijzondere voorstelling met de veelzeggende woorden ‘Je bent gezien!’.
Nou, dat klopt. Ik ben blij dat ik erbij was.
.
Zoenen
.
Als we nu eens…
dat lijkt me reuze fijn
.
Ik zal mijn lippen zoeten
met kersensmaak of mandarijn
.
Ik zal ze golvend pruilen
mijn ogen zachtjes sluiten
.
En alles wat daarbuiten
gebeurd dan eigenlijk niet
.
.
De laatste twee foto’s zijn van Ruben Philipsen.
Meer informatie over Evy en haar boek/theatervoorstelling op http://evyvaneynde.wordpress.com/
Wanneer kom je buiten spelen?
Door Evy van Eynde
.
Eind juni kreeg ik van Evy van Eynde een uitnodiging om naar België te komen om daar een voorstelling bij te wonen die bij haar nieuw verschenen bundel hoort ‘Wanneer kom je buiten spelen”. Deze voorstelling heb ik gisteravond in De Tijd Hervonden (wat een geweldige naam) aan de Witte nonnenstraat 8 in Hasselt bekeken samen met fotograaf en vriend Ruben Philipsen.
Morgen zal ik hier de recensie publiceren van deze bijzondere combinatie van dichtbundel en theatervoorstelling. Evy van Eynde leerde ik kennen via haar blog http://evyvaneynde.wordpress.com/
Omdat ik daar regelmatig kom om te lezen wat Evy bezig houdt kwam ze op mijn blog terecht en zo vangt een koe een haas.
Uit de aankondiging van dit artistieke tweeluik:
De voorstelling “Wanneer kom je buiten spelen?” maakt deel uit van een artistiek tweeluik, waar ook een geïllustreerde gedichtenbundel bij hoort. In de voorstelling komen de gedichten tot leven in liedjes, dialogen en mijmeringen die hardop rijmen.
“Een klein meisje komt naar je toe. Ze vertelt je een verhaal. Een peperkoeken verhaal. Kraakvers. Zie je die twee gaten in de muur? Dat is het hol van Meneer Konijn. Als je daarin kijkt, verdwijn je. Heel even maar. Voor altijd.”
“Wanneer kom je buiten spelen” is een familievoorstelling. Volwassenen zullen snoepen van taalparels tussen de regels. Kindjes zullen dol zijn op het speelse sprookjesdecor.
.
Morgen dus mijn recensie, vandaag alvast een gedichtje en een tekening van Evy met de titel Alice.
.
Alice
.
Boven in kamers
waar stof opwaait
klopt ze aan
.
Ziet de trap
opgaan in sterren
en lantaarnpalen
.
Langs de melkweg
waar koeien grazen
in graswolken
.
kleine meisjes
in konijnenholen
hoog in de lucht
.
Verscholen
tot iemand gilt
gezien
.
Verslag Tweetup Tongeren
Gastvrouw: Heidi Schoefs
Afgelopen zaterdag was ik uitgenodigd door Heidi Schoefs, om in Tongeren (België) mee te doen aan haar Tweetup (een samenkomst van mensen die elkaar via Twitter kennen) en daar een aantal gedichten voor te dragen.
Omdat ik onderdak in de buurt kon regelen (bij Ruben Philipsen, de fotograaf van mijn onze bundel Zichtbaar alleen) heb ik gelijk toegezegd te komen.
Op zaterdagavond reden we door donker België naar het eeuwenoude stadje Tongeren waarvan een groot deel op de werelderfgoedlijst staat van de Unesco. Daar, in het oude centrum in een donkere straat liepen we naar de prachtige kapel waar de tweetup zou worden gehouden.
Heidi verwelkomde ons alsof we elkaar al jaren kende (en zo voelde het ook). Er waren optredens van het Vlaamse singer/songwriter duo Kaat & Daan (prachtige stemmen, geweldig optreden) van Heidi zelf met haar jazz mannen (heerlijke jazzy muziek met de mooie stem van Heidi), een optreden van Lieveke achter de electrische piano en tot slot mocht ik aantreden.
De sfeer was allerhartelijkst, vriendelijke geïnteresseerde mensen (waarvan veel uit Nederland), interessante gesprekken en een algemeen gevoel ergens getuige van te zijn.
Toen ik ging voordragen, ging iedereen in een hoek van de kapel zitten en staan waardoor ik met een lege kapel achter me en een opeengestapeld publiek voor me (zo leek het) aan de gang mocht gaan.
Allereerst deed ik een aantal gedichten uit Zichtbaar alleen, daarna een uit mijn nieuwe bundel (die in november 2010 uitkomt samen met Alja Spaan) ‘Je hebt me gemaakt met je kus'” en tot slot met een paar gedichten uit mijn nieuwe bundel (die voorjaar 2011 uitkomt bij uitgeverij De Brouwerij) “Zoals de wind in maart graven beroert” .
Met name de gedichten ‘Reiswijzer’ en ; Open brief aan professor Rümke’ scoorde goed bij het publiek.
Na een toegift uit Zichtbaar alleen, nog een biertje en wat leuke gesprekken reden wij voldaan terug naar huis.
Al met al een memorabele avond, fantastisch georganiseerd door Heidi, met heerlijke muziek, fijne mensen en een fantastische sfeer.
Nu weet ik weer waarom ik zo graag voordraag!
Hele fijne kerstdagen
Mooi kerstcadeau!
Geef uw geliefde, vriend, partner, vriendin, man of vrouw, kind of grootouder of buurman of vrouw eens een echt origineel cadeau.
Zichtbaar alleen
Een prachtig geschenk deze bundel, met 37 foto’s en gedichten in full colour, met harde kaft in glans druk,voor naast of onder de kerstboom of gewoon zomaar.
Bestel hem bij mij via woutervanheiningen@yahoo.com en krijg er een opdracht of handtekening naar keuze gratis bij!
.
Presentatie in Maastricht
Zichtbaar alleen
Vrijdag 23 mei is het zover. Om 17.00 uur zal in Galerie Dis ons boek ‘Zichtbaar alleen’ worden gepresenteerd voor het Zuiden. Na de eerste presentatie in Maassluis (mijn omgeving) dan nu de presentatie in Maastricht (omgeving van Ruben, de fotograaf).
In galerie Dis is een tentoonstelling van de foto´s van Ruben die in Zichtbaar alleen staan en daar zal de presentatie plaats vinden. Het hele weekend is er in Maastricht een kunst route en er worden veel mensen verwacht.
Ik ben benieuw. Ik zal verslag doen van de presentatie op dit log.
Recensie Hernehim
Hernehim
.
De recensie van ‘Zichtbaar alleen’ van Loes van Essen, op de website van Hernehim is hier te bekijken en te lezen (halverwege de pagina):
Presentatie groot succes
Zichtbaar alleen nu te koop!
De presentatie van Zichtbaar alleen op 22 december 2007 in de bibliotheek van Maassluis was een groot succes. Ongeveer 100 mensen kwamen naar de presentatie. Hierover zal ik morgen uitgebreid schrijven. Zichtbaar alleen is nu te koop. Voor maar 19,50 kun je dit prachtige boek bij mij bestellen. Mail me op woutervanheiningen@yahoo.com met de naam, adres en e-mailadres en ik neem zo snel mogelijk contact met je op. Gesigneerd exemplaar? Opdracht? allemaal geen probleem!
.














