Reacties
Feedback
.
Hoewel ik niets te klagen heb als het gaat om bezoekers en likes op mijn berichten, wil ik hier toch een verzoek of vraag neerleggen. Ik weet dat vele mensen mijn blog bezoeken en ik krijg daar ook, in het echte leven regelmatig feedback over. Het aardige aan een blog is dat je ook rechtstreeks kunt reageren. Onder aan elk bericht staat daartoe een mogelijkheid. Ik wil een ieder die dit blog bezoekt dan ook uitnodigen om hiervan gebruik te maken. Reageer als je iets mooi of juist niet mooi vindt, als je een aanvulling hebt op wat ik schrijf of een aanvulling op één van de categorieën (bijvoorbeeld gedichten in vreemde vormen of gedichten op vreemde plekken), als je foto’s hebt van voordrachten waarop ik aanwezig was of waarover dan ook. het mag ook op oudere berichten, leef je uit.
Mijn waardering heb je in ieder geval en waar nodig of gevraagd zal ik altijd terug reageren.
Geplaatst op 29 juni 2012, in Nieuws en getagd als blog, categorieën, dichter, feedback, gedichten, gedichten in vreemde vormen, gedichten op vreemde plekken, oudere posts, poëzie, reacties, reageren. Markeer de permalink als favoriet. 14 reacties.
ZICHTBAAR ALLEEN 
Vroeg me gisteren n.a.v. een blog van jou af waarom jij zo met Polen bezig bent. Laat me niet in onwetendheid verkeren.
In mei heb ik meegedaan aan een Pools – Nederlandse poëziemiddag en daar zijn een 6 tal gedichten van mij voor in het Pools vertaald. Buiten een aantal gedichten die ik zelf in het Engels heb vertaald was dit de eerste andere taal waarin mijn gedichten nu te lezen zijn. Vandaar,
Waarom? Zijn reacties dan zo belangrijk?
Belangrijk? Tja, misschien niet zo belangrijk maar wel handig als het gaat om te weten hoe mijn lezers over zaken denken, hoe ze mijn posts waarderen, wat ze missen of juist waar ze meer van willen. Maar ook als ontdekkingsbron van andere blogs. Zo was ik nog niet op jouw blog geweest en daar is , zag ik, toch een hoop leuks te lezen en te beleven. Daarom dus.
.
van het wit dat stilte heet
en tussen woorden
leeft en zinnen
samenhoudt of ruimte geeft
het wit dat tussen lakens
ligt en zwijgt
alsof hun huid
papier is en ongelezen
ach, is het niet zo
dat we na jaren schrijven
enkel nog elkaars leegte lezen
in het wit dat overblijft.
Ja, het valt mij ook op dat de meeste mensen alleen lezen en niet reageren. Vind dat zelf altijd jammer. Af en toe krijg ik ook reacties op facebook, maar die kan ik helaas niet aan mijn blog koppelen.
Het is inderdaad het leukst om reacties op je blog zelf te krijgen. Die mening deel ik als mede-blogger!
Even een late reactie….. omdat ook ik reacties belangrijk vind.
Soms heb je wel honderd bezoekers lezers, maar ’t is dan frustrerend te merken dat er niemand reageert, maar doe ik dit zelf wel altijd??? neen dus.
groeten @ngel
Goed dat het je het dan nu wel doet. Reageren is reacties ontlokken!
Ach, poëten zijn enkel geïnteresseerd in laudatio’s …
en van ‘schrijf jij iets bij mij, dan ik ook bij jou’.
Reciprociteit dus. Of ietwat plastischer: ‘wederzijdse bevlekking’.
Denk je? Dan heb je wel een hele lage dunk van dichters. Maar lees alle voorgaande reacties en mijn stuk Fruitig en zoet versus Bitter en zuur. Er zijn alternatieven voor de verkokerde botte bijl aanpak. Want daar gaat het om, niet om de recensie of de kritiek op zichzelf.
Geachte heer,
ik denk vooral aan onze overvloedige virtuele dichters.
Maar misschien is het goed om speciaal vandaag dit over Komrij te lezen.
Ik zie hem al kwispelen en hoor hem reeds gniffelen.
http://www.brakkehond.be/redactie/demompere.html
Mooi stuk.
En hopelijk ook wat ‘duidend’.
Cfr. ‘mijn zogenaamde lage dunk’… ik vrees dat ik nog erg ‘braafjes’ ben.
Ik mag nog niet likken aan de scherpe sandalen van die man.
Of hoe een (grote) muis (kleine) olifanten verbrijzelt …
Amen.
je vraagt feedback op je blog zelf, dus niet op de plekken waar je ze publiceert, alwaar ik dat wel gedaan heb – (het gesloten clubje van schrijvers en de rest) – alwaar jij nog nooit op mijn blog gereageerd hebt – laat staan terplekke gereageerd hebt –
Waarom schrijven wij, waarom publiceren wij –
tegen deze achtergrond lees ik je gedicht nogmaals – van wit dat stilte heet –
tesamen met je vraag om reacties een prachtig statement –