…
Annemieke Schwengle – van Heiningen
29 juni 1972 – 10 oktober 2015
.
Voor Annemieke
Mijn lieve kleine, lieve
kleinste, jongste, blondste
liefste zusje
Je knuistje, je bolle wangen
mijn vinger in je kleine
vuistje, grijp je vast
de wereld komt in stormen
vlagen wind en donkere
luchten en regen die reinigt
kinderen brengen je stof
tot nadenken, schenken je
onvoorwaardelijk lief en leed
leven overkomt je,
overstroomt je en leidt je
naar waar je bestemming ligt
waar jij bent doven nimmer
vlammen, in ons hart dat van
jouw bestaan af weet
Geplaatst op 10 oktober 2015, in Gedichten en getagd als Annemieke Schwengle-van Heiningen, gedicht. Markeer de permalink als favoriet. 8 reacties.
ZICHTBAAR ALLEEN 
Hier ben ik zo erg van geschrokken, Wouter. Ik bied jou en de familie mijn diep medeleven aan.
Dankjewel
Liken klinkt zo fout… je snapt de intentie.
Natuurlijk Peter, dankjewel
Sterkte….
Dankje Myriam
De liefste juf die ik ooit gehad heb. Ben nog op haar bruiloft geweest 16 jaar geleden. Ondanks dat ik haar al jaren niet meer gezien heb, doet haar overlijden mij veel verdriet. Ik kan me waarschijnlijk niet voorstellen hoe jullie je moeten voelen. Heel veel sterkte!
Ha Anouk, dankjewel voor je reactie. Juist nu, in tijden van groot verdriet doen reacties zoals de jouwe heel goed, te lezen en te horen hoe geliefd ze was is weliswaar een schrale maar wel een troost en elke troost is welkom.