Ester Naomi Perquin

.

Vandaag is het mijn verjaardag en als klein cadeautje aan jullie (en mezelf) trakteer ik op een gedicht van één van mijn favoriete dichters Ester Naomi Perquin (1980). En wel met een toepasselijk gedicht (in ieder geval als het om de titel gaat)  ‘en voor de zoveelste keer’ genomen uit de allerlaatste editie van Het Liegend Konijn.

.

En voor de zoveelste keer

.

berekende mijn oudste broer het oppervlak, de jongste

zeurde van de honger, het eerste spitten viel nog mee

maar toen de brede waaikant zakte en

de jongste tot aan zijn kruin –

.

hij verdween al voor de eerste top zichzelf afgleed,

duingras kapseizend kapsel, we zagen niet precies

wat er was aangericht want de konijnen, god,

de konijnen.

.

Ze schoten alle kanten op.

.