Gedichten op vreemde plekken / in vreemde vormen
Deel 44: Vreemde vormen
Je ziet ik ben aan het twijfelen geslagen. Misschien moet er gewoon een nieuwe categorie aan lijst van categorieën worden toegevoegd: Gedichten in vreemde vorm. Deze vind ik in ieder geval erg leuk. Het heet ‘Nachtgesang’.
Als je meer wilt lezen over unieke, rare en vreemde poëzie kijk dan op:
http://www.online-literature.com/forums/showthread.php?t=35177
Een forum over ‘unique/provocative/weird poems’
Gevoelige dichter
Hoe word je een gevoelig dichter?
Op de blogspot van Oholymackerel vond ik de volgende cartoon waarin precies uitgelegd wordt hoe het werkt.
http://www.oholymackerel.blogspot.com
Gedichten op vreemde plekken
Deel 43: beeldgedicht
Ook dit keer weer geen vreemde plek maar een bijzondere vorm (misschien moet ik de categorienaam aanpassen).
In dit geval een beeldgedicht van de Japanse dichter Seiichi Niikuni Kawa met als titel ‘Riverside sandbank’.
Gedichten op vreemde plekken
Deel 42: titelgedicht
Opnieuw geen vreemde plek maar meer een vreemde vorm. Eerlijk gezegd is het eigenlijk ook geen vreemde vorm, de vorm is wel bekend, maar in dit geval toch een bijzondere manier van de vorming van een gedicht middels boektitels.
Gedichten op vreemde plekken
Deel 41: Geborduurd op een zakdoekje
Sommige mensen gaan heel ver in hun liefde voor poëzie en borduren heel geduldig een gedicht op hun favoriete zakdoekje.
Adrienne Rich
1929 – 2012
Op 27 maart overleed Adrienne Rich, schrijfster. dichter en feministe. Ik kende haar werk niet. Maar ze blijkt heel toegankelijke en bijzondere gedichten te hebben geschreven. Een voorbeeld vindt je hieronder.
Uit: Bronnen
IV
.
Met wie geloof je dat je lot is verbonden?
Waar komt je kracht vandaan?
.
Ik denk dat hoe dan ook, waar dan ook
Elk gedicht van mij die vragen moet herhalen
.
die niet hetzelfde zijn. Er is een wie, een waar
die niet gekozen zijn – die zijn gegeven – en soms onwaar gegeven
.
in het begin pak je wat je pakken kunt
om te overleven.
Gedichten op vreemde plekken
Deel 40: op een brug in Parijs
In Parijs op de pont Mirabeau staat het volgende vers van Applonaire:
.
Onder de Pont Mirabeau stroomt de Seine
en onze liefdes
dat moet ik niet vergeten
na het verdriet kwam steeds de vreugde
laat het donker komen, de klok maar slaan
de dagen verdwijnen
ik blijf
.
Wat staat er te gebeuren?
Update
– Op zondag 1 april draag ik voor bij Asher aan de Schie, aanvang 14.00 uur, ik draag voor van 15.00 tot 15.10. Verder poëzie en muziek, toegang gratis bij restaurant Asher in Schiedam.
– Een gedicht van me zal in het zomernummer verschijnen van Avier, een nieuw onafhankelijk literair vlugschrift. Bekijk op www.olvavier.nl wat ze te bieden hebben.
– Bij mij te koop met flinke korting: Zichtbaar alleen. Nu i.p.v. € 19,50 maar €14,- Mail me op woutervanheiningen@yahoo.com voor een exemplaar met of zonder opdracht, gesigneerd of niet. Ca. 60 pagina’s prachtige foto’s van Ruben Philipsen en gedichten van mijn hand. In twee hoofdstukken (Zichtbaar alleen en de 7 hoofdzonden).
ZICHTBAAR ALLEEN 