Poemtata 2010
19 juni in Ertvelde (België)
.
Zoals al eerder aangekondigd zal een gedicht van mijn hand verschijnen in de bundel ‘Gemorste woorden zijn wenkende vlekken’. Ik ben, zoals ze dat zo mooi in Vlaanderen zeggen, één van de laureaten. Deze bundel-presentatie gaat gepaard met allerhande activiteiten. Zie hiervoor: http://www.poemtata.be
.
.
Uiteraard zal ik naar Ertvelde afreizen om een bundel in bezit te krijgen.
.
.
Nieuw gedicht
Eindelijk
.
Ik weet het, het is alweer te lang geleden dat je hier nieuw werk kon lezen. Nu kan ik aankomen met redenen als; geen inspiratie, druk, druk, druk, andere zaken waar de tijd aan besteed moest worden etc. Allemaal waar maar nu dan toch een nieuw gedicht.
.
.
Het Darwin effect
.
Wat moet hij gedachthebben
het zicht op al dieschildpadden
en vogels
daarna dat boek en detijd
die volgde
.
hoe kon hij ermee leven
of ´zijn´ denk ik in zijnplaats
want is leven niet voor
zij die sterfelijk zijn
.
was er een moment
dat hij inzag
dat het onomkeerbaar was,
zich erbij neerlegde
.
en zou hij dan
in al zijn vertwijfeling,
of twijfelde hij niet?
ook denken
oh god!
.
Ongehoord Rotterdam!
Poëzie podium Ongehoord
.
Ik ben door de organisatie van Ongehoord Rotterdam! gevraagd om het poëzie podium te komen versterken. Ik zal me vooral bezig gaan houden met het werven van fondsen om het poëziepodium te bekostigen.
.
Lees meer op: www.stichtingongehoord.com
.
Gedicht gepubliceerd in bundel
Poemtata
.
Zojuist kreeg ik een mail van de Poemtata poëziewedstrijd dat één van mijn gedichten (ik had er 3 ingestuurd : Mae West sofa, Berglandschap en Geen berg te hoog) in de bundel ‘ Gemorste woorden zijn wenkende vlekken ‘ wordt gepubliceerd.
.
Op 19 juni is de prijsuitreiking van de wedstrijd en wordt de bundel gepubliceerd.
.
.
Gedicht van een vriend
Pero Senda
.
Kus mij
.
Doof alle lichten
kus mij stil en stiekem
de laatste bliksem op weg
naar hemel of hellevuur
jouw lippen, die mij even hebben aangeraakt
.
kus mij
.
en laat de klokken luiden
het universum trilt
laat de sterren jouw ademtocht ruiken
kus me, dat is alles wat ik wil
dat is alles, en niets meer
.
kus mij
.
dat is het allerlaatste
wat mijn al dode lippen eisen
en laat mijn zondige gedachten
voorgoed in mijn geheugen blijven
kus mij, we hebben nu nog tijd
kus mij als vroeger, vurig, maar met tederheid
.
Pero Senda is dichter en was één van de juryleden van mijn gedichtenwedstrijd.
Dit gedicht komt uit de bundel ‘Verse taal’ van uitgeverij de Brouwerij uit 2007.
.












