Gedichten op vreemde plekken
Deel 20: Zonnegedicht
.
Niet eens zozeer een vreemde plek (in een park) onder de noemer ‘One day poem pavilion’ maar meer een vreemde manier van weergave. Door middel van zonneschijn en schaduw.
.
Zie hier een bijzonder filmpje over dit initiatief.
.
Gedichten op vreemde plekken
Deel 19: In de bus
.
Een mooi voorbeeld van het juiste gedicht op de juiste plaats.
.
.
Gedichten op vreemde plekken
Deel 18: Op houten schutting
.
In dit geval is de plek niet zo vreemd (hoewel) maar vooral het geheel, de geverfde sjabloon-letters op ruw hout.
.
.
.
Vrijdagavond 7 mei in Eine
Prijsuitreiking Jotie ’t Hooftprijs 2010
.
Op vrijdag zijn we naar Eine (België) afgereisd omdat mijn oudste dochter prijswinnaar was van de Jotie ’t Hooftprijs in de categorie tot en met 12 jaar.
In een sfeervolle stadsboerderijin het dorpje Eine was het een drukte van belang. In het bijzijn van een oom en de weduwe van de dichter Jotie ’t Hooft werden de prijzen uitgereikt. Het gedicht van mijn dochter is gepubliceerd in de bundel die naar aanleiding van de prijs is gemaakt.
Hier het gedicht:
.
Tweehoorns
.
Eenhoorns
waarom
vraag ik me altijd af,
waarom hebben ze geen
twee hoorns?
.
want,
zeg ik altijd,
samen
staan we sterk
.
.
.
,
Gedichten op vreemde plekken
Deel 17: Op een (roze) schuur
.
Dit gedicht is een strofe uit het gedicht ‘Herinnering’ van de Gentse dichter Richard Minne (1891-1965).
Hier in twee versies op een roze en op een witte schuur. Naar alle waarschijnlijkheid dezelfde schuur maar (later) overgeschilderd.
.
Toen, in mijn armen
ring van rust
hebt ge alle wanen
van mijn mond gekust
.
.
.
Gedichten op vreemde plekken
Deel 16: Op een traptreden in een Surinaams huis
.
Hoewel het meer een citaat of aforisme lijkt verdient het hier wel een plekje. Twee regels van Lucebert op de trede van een trap in een Surinaams huis.
Met dank aan Bernd Ebbo Visser.
.
.
Winnaar van de gedichtenwedstrijd 2010
Marije Zijlstra
.
Na uitgebreid juryberaad is de jury tot een winnaar van mijn gedichtenwedstrijd 2010 gekomen.
Marije Zijlstra met haar gedicht Brandend asfalt.
Gefeliciteerd!
.
Brandend asfalt
witte strepen die
richting geven en
het pad bezaaid met
zachte berm
maar hoe eenzaam is de weg
van opgerold asfalt dat
zichzelf warm houdt met
smeulende restjes van
brandende vragen
.
en zijn ogen poogt te sluiten
voor de scheuren die hem
op ijzige dagen genadeloos
zullen treffen
.
.
De tweede plaats was voor het gedicht van Melody (zonder titel) en de derde plaats is voor het gedicht ‘Wie je bent zeg jezelf’ van Thomas Koppelaar. De prijswinnaars hebben reeds bericht van mij ontvangen.
.
Ik wil graag iedereen, alle 121 inzenders van een gedicht hartelijk bedanken. Ik had in mijn stoutste dromen niet kunnen hopen op zo’n fantastische respons. Ik heb met bijzonder veel genoegen alle gedichten gelezen, heb via de mail zo nu en dan gereageerd en was verrast door de kwaliteit die ik onder ogen kreeg.
.
Ik wil ook de jury bijzonder hartelijk bedanken voor hun moeite. Pero Senda en Otto Zeegers.
Poëzie beoordelen is niet eenvoudig en zoveel gedichten beoordelen is al helemaal veel werk.Ik zal het jury-commentaar van het winnende gedicht hier publiceren.
.
Jury commentaar
In zijn algemeenheid heeft de jury gekeken naar gedichtendie (metafysische) beelden met een symbolische waarde en met meervoudige waarden,met poëtische taal verbinden. Daarnaast heeft de jury gelet of vorm en inhouden hoe deze elkaar bevestigen, op elkaar aansluiten en elkaar versterken.
_____________________________________________________________________________
Winnaar:
Brandend asfalt.
In dit gedicht is er sprake van een epische vertelling diebeelden verbindt met de realiteit. De dichter weet hoe emoties moeten wordeningepakt in woorden. In het gedicht is er sprake van een ongewone botsing vanwoorden en interessante poëtische taal.
Met maar hoe eenzaam is de weg wordt het hele gedichtbijzonder krachtig in één prachtige poëtische zin verwoord.
_____________________________________________________________________________
.
Rest mij een laatste oproep om volgend jaar toch vooral weer mee te doen aan mijn gedichtenwedstrijd 2011.
.
Morgen jureren!
Nog even geduld
.
Morgen zal de jury zich over bijna 120 gedichten gaan buigen. De inzendingen zijn tot op het laatste moment binnen komen stromen. Vooral via www.schrijvenonline.org kwamen ontzettend veel dichters tot inzenden. Opmerkelijk ook; veel inzendingen vanuit Vlaanderen. Ik ben net zo nieuwsgierig als jullie.
Ik heb verschillende mails gekregen met de vraag om een recensie. Zoals jullie besgrijpen is het vrijwel onmogelijk om iedereen een juryrapport toe te sturen.
Een enkeling zal ik persoonlijk terugmailen, maar dat staat los van de wedstrijd. Ik zit, zoals al vaker gezegd, niet in de jury.
.
Idereen die de moeite heeft genomen om een gedicht in te zenden wil ik alvast hartelijk bedanken. Ik ben echt heel verrast door de hoeveelheid en de kwaliteit van de gedichten.
Volgend jaar krijgt mijn wedstrijd zeker een vervolg.
.
En nu nog even geduld tot de bekendmaking van de prijswinnaar…..
.
Gedichten op vreemde plekken
Deel 15: Muur van een wooncomplex
.
Op de buitenmuur van het wooncomplex ‘Batavia’ in Zeeburg, Amsterdam is in stenen letters een ode van de dichter Gerrit Kouwenaar geplaatst.
De tekst luidt als volgt:
.
Ik lig als een schip op de rede
van een stad die eeuwen bestaat
Ik ben vastgelegd aan een heden
Maar draag een verleden naam
Ik huis hier tussen mijn muren
Zoals mensen binnen een huid
Ruimte kijkt uit door mijn ramen
ik ben voor de mensen gebouwd
.
.
.
Gedichten op vreemde plekken
Deel 14: Tas
.
De tas met een gedicht van Jules Deelder.
.
Binnen de perken zijn
de mogelijkeden even on-
beperkt als daarbuiten
,
,
ZICHTBAAR ALLEEN 