Site-archief
Liefdesgedicht
Judith Herzberg
,
Als je zoveel om iemand gaf
dat je alles wat je had
je huis en je hele boel
daarvoor zou willen geven
dan word je alleen maar veracht.
,
Toch is het een gevoel
dat inslaat als een flits
een brand vlamt door je heen
en er is geen rivier
geen water in de wereld
dat zulke vlammen blust.
.
Houd me dicht tegen je aan
als een band om je hart
als een hanger op je borst
want sterk als de dood
is de liefde, en afgunst
zo diep als het graf
.
Liefde en pijn
Alexander Poesjkin (1799 – 1837)
Liefde en pijn liggen soms in elkaars verlengde. Alexander Poesjkin schreef er het volgende liefdesgedicht over.
*
Ik had je lief: misschien ook is de liefde
Nog niet geheel gedoofd in mijn gemoed;
Maar zij behoeft je nu niet meer te grieven;
Ik wil dat je geen pijn door mij ontmoet.
.
Ik had je lief in stilte, niets verwachtend,
Nu eens geremd, dan weer jaloers gezind;
Ik had je zo lief zo teder, zo waarachtig –
Geef god dat zo een ander je bemint
.
Ze schrijdt in schoonheid
Een liefdesgedicht
van Lord Byron (1788 – 1824) en omdat het zo’n mooi gedicht is in het Engels én in het Nederlands.
.
She walks in beauty
.
She walks in beauty, like the night
Of cloudless climes and starry skies;
And all that’s best of dark and bright
Meet in het aspect and her eyes;
Thus mellow’d tot hat tender light
Which heaven to gaudy day denies.
.
One shade the more, one ray the less,
Had half impair’d the nameless grace
Which waves in every raven tress,
Or softly lightens o’er her face;
Where thoughts serenly sweet express
How pure, how dear their dwelling-place.
.
And on that cheek, and o’er that brow,
So soft, so calm, yet eloquent,
The smiles that win, the tints that glow,
But tell of days in goodness spent,
A mind at peace wit hall below,
A heart whose love is innocent!
.
Ze schrijdt in schoonheid
.
Ze schrijdt in schoonheid, zoals ’n nacht
Die helder is, vol sterren staat;
Licht en donker, klare pracht
komt in haar ogen, haar gelaat:
vertederd tot een licht dat zacht
de mooiste dag achter zich laat
.
meer schaduw. Of wat minder licht,
verzwakt de eed’le gratie;
die gaf haar lokken, haar gezicht,
hun nameloze staatsie;
en alle zoets waar zij aan dacht
droeg bij aan haar serene pracht.
.
En om haar mond, en op haar wangen,
Speel zacht en zonder vragen
Een lach, een blos, een stil verlangen
Naar vroeg’re, schone dagen;
Haar ziel heeft alle rust ontvangen
Om zuiver te behagen!
.
Hans Andreus
Een prachtig gedicht over de liefde
.
Voor een dag van morgen
Wanneer ik morgen doodga,
vertel dan aan de bomen
hoeveel ik van je hield.
Vertel het aan de wind,
die in de bomen klimt
of uit de takken valt,
hoeveel ik van je hield.
Vertel het aan een kind,
dat jong genoeg is om het te begrijpen.
Vertel het aan een dier,
misschien alleen door het aan te kijken.
Vertel het aan de huizen van steen,
vertel het aan de stad,
hoe lief ik je had.
,
Maar zeg het aan geen mens.
Ze zouden je niet geloven.
Ze zouden niet willen geloven dat
alleen maar een man alleen maar een vrouw
dat een mens een mens zo liefhad
als ik jou.
ZICHTBAAR ALLEEN 