Site-archief
Liefdesgedicht
XX-XY
.
Binnenkort verschijnt bij MUG books mijn tweede gratis E-poëziebundel XX-XY met louter liefdesgedichten. Uit deze bundel het laatste gedicht.
.
Laat maar
.
Laat het maar
je vlecht zijn of
je jasje, de gespen
van je riem en de
opdruk van je shirts
.
laat het ook
je mondhoeken zijn
die zich vormen naar
een klinkende lach,
je haar dat altijd anders zit
.
laat het de gesprekken
beheersen die we voeren
en soms abrupt worden
verbroken, met telkens
andere betekenissen
.
maar laat het nooit
zomaar, laat maar, niet
vanzelfsprekend of
terloops, laat het maar
zijn wat het is
.
Nieuw gedicht
Koppijn 17.30 uur
.
Bruutgebekte kleuter denkt zich
baas van de speelplaats
drie verdiepingen lager
.
goedlachse, alles met de mantel der moederliefde
bedekkende, verwekster van het kleine monster
staat schaapachtig lachend het geblaat van
dumkopf junior aan te gapen
.
een emmer koud water maar vooral de twijfel aan het doelwit
staat nog tussen droom en de rechtvaardigheid van
de daad. Helaas rinkelen de ramen in het huis van
de opvoeder in mij, nog na van het sluiten
.
koel ik mijn polsen in het water der wrake
.
Nieuw gedicht
Eigen werk
.
Na een week van de poëzie in bijzondere vormen en de poëzie van anderen nu een nieuw gedicht van mijn hand.
.
Daar zal ik zijn
.
Je schouders schokken als Schokland in de straffe westenwind
donderend vanuit het water op je ranke flanken spelen ze met
de seizoenen, je zoenen zijn zoeter dan het Suikerfeest en laten
me weten, dat eten van je schoot, dik makend lekker is en gekker
is dan het leven van de liefde (doe je aan de lijn?) en sterven van
verlangen naar je wangen en je lijf, vertrouwd op alle manieren
die ik ken, gehouwen uit het steen van beelden van weelde en toen
.
Draaf door mijn dromen in kleur en zwart wit, je zit als gegoten
in zadels van paarden van waarde, de manen geladen met de wind
die je voedt, die je vult en vervuld en gaat liggen als de zon dooft,
je gelooft in de kracht van dat ene, dat unieke, maar gaat uit van
dat wat is verschenen, gelezen en gehoord, aangeboord door bronnen
van kennis van vrienden en familie –vader, moeder, zus- die ik niet
zie maar wel mag kennen uit je boeken die onverminderd zoek zijn
.
Ik vraag niet om meer of iets anders dan dat wat je mij schenkt
loop niet om twijfels heen, verschijn vaker in het licht van hetgeen
jij beschijnt, verdwijn of kwijn niet weg voor jou – ik moet hier nu
eenmaal zijn – en schurk me, warm me aan je ogenschijnlijk ware
gedaante, laat het water stromen uit kranen over wegen en lanen in
beschutte straten, in putten en verlaten huizen in kieren en kluizen
want daar wil ik me bevinden, in de vaten van jouw bescheiden woning
.
Nog maar eens een nieuw gedicht
Tuintafereel
.
Hoe groen zijn je vingers?
vroeg ze en keek
verwachtingsvol naar mijn handen
.
de aarde onder mijn nagels
voelde aan als
de koperwieken, vluchtig passerend
.
mijn vingers doen niets
uit zichzelf,
de vraag moet zijn, hoe groen
zijn je gedachten?
.
ze raapte wat hazelnoten op
gooide ze richting de plek
waar de egels haar ’s avonds
in haar slaap bespraken
.
ze veegde wat haren
uit haar gezicht en zei:
jij mag blijven
.
Nieuw gedicht
Het houdt niet op
.
De vragen kwamen later
nadat je al weg was
vergeten waren al je verhalen
en zelfs je stoel
zat anders
.
Het water stroom altijd
naar zee, zei mijn moeder
Wees een berg,
schud het van je af, laat
het stromen
.
Mijn natte voeten voelen
nog je handen, stijf
en onbeholpen
niet in staat om de kilte
weg te nemen
.
Ik ben geen kind meer
niet meer nu
en antwoorden zijn slechts
daar te vinden
waar je nog niet zoekt
.
Winters gedicht
Winterpijn
.
Een dubbele laag glas, omrand door het hardste hout
genoeg bescherming zou je zeggen
.
toch doet het uitzicht hem pijn
maagdelijk wit, de wollige wattendeken
.
knisperig fris lijkt het hem te roepen
sneeuw als de eeuwige sirene
.
zijn gezicht vertrekt, handen grijpen de wielen
hij zet zit schrap en draait zijn rolstoel
.
hij voelt de warmte van de kachel en ervaart
de leegte van de kleine woonkamer als nooit tevoren
.
Nieuw gedicht
Net als in de film
.
De lach hangt aan de kont en
op de schelmentronie van de
actieheldin, zij kent geen bloed
laat kneuzingen niet toe in haar
.
overigens frêle lichaam, spreekt
vele talen vloeiend, slaapt niet
kent geen toiletbezoek of familie
laat haar was nooit slingeren
.
eenmaal thuis leeft zij in eenvoud
met PA en nanny, haar exen die
hun verhalen voor grijpstuivers
verkopen, er bestaat geen happy
.
end, net zomin als verhalen die
gebaseerd op de werkelijkheid,
diezelfde werkelijkheid niet steeds
geweld aan doen, leven als in een film
.
Nieuw gedicht
Vergezicht
Vrees niet
wat er niet is
zei ze toen ik
aan haar voeten lag
leg geen verbanden
als er geen wonden zijn
en geef door wat je
het liefst voor jezelf houdt
ik stond op, gaf haar een kus
waarna ik mijn weg vervolgde
Nieuw gedicht
Deel 1
uit het drietal prozagedichten dat ik heb geschreven voor mijn voordracht tijdens het lanceerfeest van Strak #3
.
Reasons to be cheerful part one
.
Second love
.
De Burger King bij het station
niet heel romantisch maar wel
goed te vinden. Een tafel met
zicht op de deur. Ze heeft
zich opgedoft, zojuist gedoucht
.
dan stapt hij binnen, jasje,
jeans en een sjaaltje. Dat laatste
doet haar denken aan haar grootvader.
Haar telefoon gaat. Ik draag een
rood jasje en een kokerrok, zegt
.
ze. Hij ziet haar, loopt op haar
af en zegt: ‘Serge’ terwijl hij haar
drie keer zoent. Wat wil je drinken?
Thee? Een thee en een Gin-tonic graag!
Hij kijkt haar aan en vraagt: Heb je
ook je anus laten bleken?
