Site-archief
Nieuw gedicht
Proza/poezie
.
Ik heb voor mijn voordracht in Rotown, tijdens het lanceerfeest van Strak #3 een drietal proza gedichten of proezie geschreven en hier is er een van.
.
Reasons to be cheerful part three
.
My big love
.
Haar jurk is wit. Niet gewoon wit maar
Gebroken wit, of hoe dat dan ook heet, meer
crèmekleurig. Heel veel jurk. ‘Dat hoort erbij’
had ze gezegd. Bij afwezigheid van haar
vader , loopt haar oudere oom met haar op.
.
Links en rechts gaan mensen staan. Zijn
Schoenen knellen, vooral links bij zijn enkel
De lach rond haar moeders mond is nog
nooit zo breed geweest, nog even en hij valt
van haar gezicht, denkt ie en kijkt weg.
.
Nog twee rijen, dan zijn ze bij hem. Daar zit zijn
oude buurmeisje. Hij kijkt naar haar lichaam,
haar lange blonde haren. Hij lacht om haar
Krullende mondhoeken. Dan staat ze naast hem
‘Je hoeft alleen maar ja te zeggen’ had ze gezegd.
.
Nieuw gedicht
Met vis op weg
.
De makreel ligt in
het midden
van de weg
.
op het fietspad
twee haringen, nieuwe
haringen
.
Daarnaast het voetpad
met een bokking
nee
een scholletje, een
gebakken scholletje
.
voor de paling
is dit keer
geen plaats gereserveerd
.
Nieuw gedicht
Alles ruikt naar chocola
Gisteren kreeg ik van een vriendin de cover van het boek ‘Alles ruikt naar chocola’ toegemaild. Geen idee waarom. Inmiddels weet ik dat dit boek van Sidney Vollmer (uitgeverij Podium) gratis als e-book is te downloaden via Itunes in de boekenweek.
Voordat ik dit wist heb ik op basis van alleen de titel het volgende gedicht geschreven.
Nieuw gedicht
Geen vluchtig moment
.
Dit is niet slechts
passeren, geen terloops
geworpen blik
.
je ogen afvegen, desnoods deppen,
aan dat ene moment,
geen vluchtig rendez vous
.
dit is meer dan kijken, zien
zonder ogen, weten wat blijft
en beklijft
.
het is niet slechts passeren,
dit is kleven en grijpen,
vasthaken, tentakelen
.
Nieuw gedicht
Zoetermeer 1967
Toen ik jong was was Zoetermeer nog een dorpje met 6.000 inwoners, werd een van de ssrte vinexwijken van Nederland gerealiseerd. Boerderijen maakten plaats voor nieuwbouwwoningen en al gauw was de Boerderij niet meer die plek waar de koeien op stal stonden en het graan werd verbouwd maar de poptempel te midden van flats en doorzonwoningen.
.
De Boerderij
.
Hier was de boomgaard met appelbomen en
perenbomen, waar kippen vrij rond liepen en wij,
niet gehinderd door enig historisch besef,
onze jeugdjaren gulzig genoten
.
Het uitzicht eindigde daar waar je ogen je brachten
waar de zon de scherpe lijnen tot wazigheid verwarmde
.
De eerste flatgebouwen klommen op uit de klei
van akkerbouwers en foerageergebieden van weidevogels
ze gaven ons een nieuwe horizon en brachten hoogte
in ons platte polderleven
.
we liepen gedachteloos van en naar school
terwijl zich om ons heen de wereld vormde
het dorp verdween als de seizoenen
zonder ooit nog terug te keren
.
daar lopen wij nu, in deze stad zonder grenzen,
waar alleen de poptempel nog verwijst naar vroeger tijden
.
Nieuw gedicht
Lied
Wat de muziek losmaakt
voelt als je heupen onder mijn handen
het zet de beweging in vanaf het eerste begin
maakt de belofte waar van alle woorden
die afstand en tijd wegnemen
waar danst de bevrijdende gedachte
tussen ons in of aan je zijde,
legt het ritme haar wil aan je op,
wiegen de bastonen je langzaam
in een warme droom
hoe de kou ook briest en brult
de hitte zit verpakt in vele beelden
meegedragen naar een gul theater
waar open doekjes en staande ovaties
strijden om een plekje vooraan
Wanneer het lied klinkt van zoete
herinnering, van kruidig smaken
naar meer, leg ik mijn handen
op je wangen en klinkt zacht
een eindeloos mooie melodie
Nieuw gedicht
Verlangen drukt het uit
.
Verlangen drukt het uit
in woorden wordt het groter
groeit het onder mijn huid
gloeit het in mijn ogen
kijkt het mij recht aan
daar sta je met je grote sjaal
het meisje met de ranke lippen
likkend aan de vrijheid
zout voor de dorstige mond
water voor de droge rivierbedding
geduldig reizend naar waar je aardt
op zoek naar het gemak
van ontvangende armen
naar een tong die de woorden
likt uit je mond
Nieuw gedicht
Weet wat je lippen doen
Ongedwongen praten ze je zinnen
aan elkaar met een glimlach om
de hoek van elk volgend woord
in stilte valt de vorm weer op
zo sereen en uitdagend lijken
alleen je ogen, dacht ik
je hand oog coördinatie wordt
begeleid door hun beweging
je mond in dirigenten modus
als ze mij dan claimen in een
liefdevolle verovering, afwachtend
dwingend, voel ik mij zo klein
kleiner dan de muis van jouw hand
breekbaar en onstuimig, sterker nog
voel ik me met ze verbonden
Nieuw gedicht
Want hier is nu
De weg blijkt altijd langer dan het doel
rechtvaardigt, waarom loop je niet
met mij mee?
alsof buiten adem aankomen deel
van de reis uitmaakt
of van de aankomst
hijgen is slechts het verplaatsen
van adem, een lach kan
veel vergoeden
angst moet buiten spel
gezet, vermoeidheid worden
gekoesterd
deel de finish met mij en de camera
vergeet het vals plat,
deel in de vreugde
hierna zal de herinnering je
slechts voeden, leef
van het welgekozen nu
Nieuw gedicht
Vingers
Kijk nu eens hier
tien vingers om af te likken
of anderszins van te proeven
vroeger gebruikt als aandachtvrager
of peuteraar, friemelend of
wrijvend aanwezig
nu kan ik er mee wijzen
naar jou en naar de plekken
waar je me niet verwacht
Michelangelo bracht vingers
samen, ET belde ermee naar
huis en wij, wij laten vingers
kruisen en inhaken omdat
aanraking veel meer kan zijn
dan fysiek beroeren
