Nieuw gedicht

Symfonie

.

Het zijn de vingers, de nagels en

de voeten, de vooruitgeschoven posten

van verder onderzoek en interesse

 .

het zijn de lokken haar, bijna onverschillig

vallen ze langs de wangen, maken ze

ogen zichtbaar, lichten in het donker

 .

het zijn de woorden, de verwijzingen

naar andere tijdstippen, de zinnen die

nadreunen, paukenslagen in een symfonie

. 

die altijd blijven hangen, de zangstem

die plots vanuit een meerstemmig koor doordringt,

al mijn zintuigen vastgrijpt en mij met warmte vult

.

Geplaatst op 15 september 2012, in Gedichten en getagd als , , , , , , . Markeer de permalink als favoriet. Een reactie plaatsen.

Plaats een reactie

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.