Maandelijks archief: december 2012
Fragment
V weekeinde
.
In de Volkskrant, in het V weekeinde katern, een groot artikel/interview met Kira Wuck, zeer succesvol met haar debuutbundel en in maart 2011 nog op het Ongehoord! podium. Daarnaast las ik in de bijdrage van Jean-Pierre Geelen, refererend aan de bijdrage van Peter R. de Vries aan de televisie van 2012 de volgende zinnen:
.
Noem mij, bevestig mijn bestaan
laat mijn naam zijn als een keten
noem mij, noem mij, spreek mij aan
o, noem mij bij mijn diepste naam
.
Er stond geen verwijzing naar de dichter maar wij weten natuurlijk allemaal dat dit uit ‘Mijn moeder is mijn naam vergeten’ komt van Neeltje Maria Min. En omdat het zo’n prachtig gedicht is hier de hele tekst.
.
mijn moeder is mijn naam vergeten,
mijn kind weet nog niet hoe ik heet.
Hoe moet ik mij geborgen weten?
.
Noem mij, bevestig mijn bestaan,
laat mijn naam zijn als een keten.
Noem mij, noem mij, spreek mij aan,
o, noem mij bij mijn diepste naam.
.
Voor wie ik liefheb, wil ik heten.
.
Uit: Voor wie ik liefheb wil ik heten, 1966
En we zijn er nog!
Een nieuwe tijd
.
Vanmorgen op de scheurkalender de volgende spreuk gelezen:
Het universum is vol magische dingen die geduldig zitten te wachten tot ons verstand wat groter is. (Eden Phillipots)
.
Na de hype van het einde der tijden is het dus tijd voort een nieuw begin. Daarom uit mijn bundel ‘Zichtbaar alleen’ het gedicht Ab ovo (vanaf het ei, of vanaf het begin).
.
Ab ovo
.
Over verre horizonnen
ligt de adem van de ochtend
wachtend op het
eerste ontwaken
.
de oogopslag
van weer een nieuwe dag
.
als steeds gadegeslagen
door de creatie
van blijvende verbazing
en ingebeelde goedkeuring
.
Einde der tijden
A song on the end of the world
.
Omdat vandaag de wereld vergaat (volgens sommigen) of omdat vandaag een nieuw tijdperk ingaat (volgens weer anderen) hier een gedicht over het einde der tijden van Czeslaw Milosz (1911 – 2004). Dit gedicht van de Litouwse Nobelprijswinnaar voor de literatuur (1980) werd vertaald naar het Engels door Anthony Milosz.
.
A song on the end of the world
On the day the world ends
A bee circles a clover,
A fisherman mends a glimmering net.
Happy porpoises jump in the sea,
By the rainspout young sparrows are playing
And the snake is gold-skinned as it should always be.
.
On the day the world ends
Women walk through the fields under their umbrellas,
A drunkard grows sleepy at the edge of a lawn,
Vegetable peddlers shout in the street
And a yellow-sailed boat comes nearer the island,
The voice of a violin lasts in the air
And leads into a starry night.
.
And those who expected lightning and thunder
Are disappointed.
And those who expected signs and archangels’ trumps
Do not believe it is happening now.
As long as the sun and the moon are above,
As long as the bumblebee visits a rose,
As long as rosy infants are born
No one believes it is happening now.
.
Only a white-haired old man, who would be a prophet
Yet is not a prophet, for he’s much too busy,
Repeats while he binds his tomatoes:
No other end of the world will there be,
No other end of the world will there be.
..
LIEDJE OVER HET WERELDEINDE
Op de laatste dag van de wereld
cirkelt een bij om de bloem van de kers,
boet een visser zijn glinsterend net,
dansen de dolfijnen vrolijk op zee,
klampen jonge mussen zich vast aan de goot,
en heeft de slang een gouden huid, want zo hoort het.
Op de laatste dag van de wereld
lopen vrouwen onder parasols door het veld,
slaapt op het gras een dronkaard zijn roes uit,
schalt de roep van de groenteman in de straat,
vaart een scheepje met een geel zeil naar een eiland,
en klinkt lang in de lucht een viool
die een nacht vol sterren ontsluit.
En hen die bliksem en donder verwachtten
stelt het teleur.
En zij die tekens en trompetten van aartsengelen verwachtten
geloven met dat het nu al gebeurt.
Zolang de zon en de maan daarboven zijn
zolang de hommel de roos zal bezoeken,
zolang er roze kinderen worden geboren,
gelooft niemand dat het nu al gebeurt.
Alleen een grijsaard die een profeet was geweest,
ware het niet dat hij iets anders te doen heeft,
zegt, terwijl hij de tomaten opbindt:
Een ander wereldeinde komt er niet,
een ander wereldeinde komt er niet.
Czesław Miłosz
(Uit Gedichten, vertaald door Gerard Rasch)
met dank aan @PieterDrift
Gedichten op vreemde plekken
Deel 74: Op een schutting in Rotterdam
.
Gisteren een gedicht van Jules Deelder, vandaag opnieuw maar dit keer op een schutting in de Proveniersstraat in Rotterdam.
Het gedicht Rotown Magic wijkt op een paar punten af van de tekst op de schutting. Ik weet niet of dit door de, ongetwijfeld Rotterdamse, schilder van het gedicht is gedaan of dat er een andere reden voor is. Hoe dan ook, de tekst op de schutting is Rotterdamser dan de tekst van het originele gedicht (zoek de verschillen).
.
Rotown magic
Rotterdam is niet te filmen
De beelden wisselen te snel
Rotterdam heeft geen verleden
en geen enkele trapgevèl
.
Rotterdam is niet romantisch
heeft geen tijd voor flauwekul
is niet vatbaar voor suggesties
luistert niet naar slap gelul
.
’t Is niet camera-gevoelig
lijkt niet mooier dan het is
Het ligt vierkant hoog en hoekig
gekanteld in het tegenlicht
.
Rotterdam is geen illusie
door de camera gewekt
Rotterdam is niet te filmen
Rotterdam is vééls te ècht
.
Uit: Vrijwel alle gedichten (2004)
Met dank aan gedichten.nl
Literaire posters
Obvious state
.
Op Twitter kwam ik een berichtje tegen met een afbeelding van een poster met een stukje E.E. Cummings. Omdat E.E. een van mijn favoriete dichters is was mijn nieuwsgierigheid gewekt. Al door klikkend kwam ik op de website http://www.etsy.com/shop/ObviousState?ref=seller_info terecht met de info en afbeeldingen van de verschillende posters.
Hieronder die van E.E. Cummings
.
J.A. Deelder
Gedicht
.
Ik geloof dat ik de laatste tijd wel erg veel tijd doorbreng in Rotterdam. Ik kreeg ineens zin in een Deelder gedicht.
.
Mariniersbrug
De Maasbrug
symbool van on-
verzett’lijkheid
leed aan metaal-
moeheid en was
gedoemd – Geen
.
marinier die ‘t
stage knagen van
den tijd een halt
toepriep – Integen-
deel! Reeds rees
uit Rotown’s harte-
.
bloed een nieuw
symbool ons tege-
moet – scharlaken
in de neongloed –
De Mariniersbrug
Poort die naar
heden voert!
.
Uit: Vrijwel alle gedichten, 2001
Met dank aan gedichten.nl
.
Poëziepodia
Deel 6
.
Onbederf’lijk Vers
Onbederf’lijk Vers is het grootste gratis toegankelijke poëziefestival van Nederland en vindt elk jaar in het najaar plaats in Nijmegen. Verspreid over diverse locaties in de binnenstad van Nijmegen dragen dichters een selectie uit hun werk voor. Op ieder podium draagt een gerenommeerd dichter voor geflankeerd door twee aanstormende talenten. Het festival is gratis en bestaat dit jaar 10 jaar. De avond van het festival is verdeeld in drie rondes van elk 45 minuten. Deze rondes beginnen om 20.00, 21.00 en 22.00 uur en elke dichter draagt steeds een kwartier voor. Meer informatie kun je hier vinden: http://onbederflijkvers.nl/
.
Dichterskring Waterland
Dichterskring Waterland is in 1981 opgericht door Flory Peetoom. Op dit moment bestaat de dichterskring uit 10 leden die in de regio Waterland wonen.
De dichterkring stelt zich tot doel de poëzie van de leden naar een hoger niveau te tillen en de dichtkunst meer in de belangstelling te brengen.
De dichters komen één maal per maand samen bij een van de leden thuis. Daar worden de gedichten besproken die op een opgegeven thema geschreven zijn.
De vierde woensdag van de maand treden leden van de dichterskring, samen met het Schrijverscollectief FronTAAL, op in Proeflokaal Bakker, Koemarkt 44,Purmerend. Ook niet leden kunnen daar hun verhaal of gedicht voordragen.
Alle informatie vind je op: http://www.dichterskringwaterland.nl
.
Gedichtenmiddagen in Veghel
Cor Vilé en Mas Papo organiseren het hele jaar door gedichtenmiddagen in Veghel in cafézaal de Gouden Leeuw in Veghel. Het programma bestaat voor het grootste deel uit dichters uit de regio maar wil je zelf iets voordragen dan ben je van harte welkom.
De zaal is open om half twee, de middag duurt van twee tot vier, entree is vrij. Zaal De Gouden Leeuw. Molenstraat 43 5461 JP Veghel. Voor aanmelden en meer informatie mail je naar cjmvile@home.nl
.
Welkom bezoeker!
Stats
.
Zoals de regelmatige lezer van dit blog weet; ik ben gek op statistiekjes. Vooral als het gaat om de bezoekers en lezers van dit blog. Na in oktober 2011 overgestapt te zijn van weblog naar wordpress.com is het aantal bezoekers van mijn blog flink gestegen. Zelfs zo dat ik dit jaar meer bezoekers trek dan in de 3 jaren daarvoor tezamen.
In 2012 hebben inmiddels ruim 28.400 bezoekers dit blog geopend en gelezen. Waarvoor mijn dank. Toch is het mogelijk om de 30.000 vol te maken in 2012. Nog 1600 bezoekers in 13 dagen, dat moet toch lukken. Voor mij de opdracht om over interessante dingen te schrijven, over poëzie die ontroert of verbijsterd, die je aan het denken zet of aan het lachen of die je verder helpt.
Ik denk dat het gaat lukken. Wie doet er mee?
.
Omdat het kan
Nog maar een gedicht van Charles Bukowski
.
gewoon omdat het kan en omdat het één van mijn favoriete dichters is.
.
En nu?
.
De woorden zijn gekomen en gegaan,
ik zit hier ziek nu.
De telefoon rinkelt, de katten slapen.
Linda stofzuigt.
Ik wacht om te leven,
wacht om te sterven.
Ik wou dat ik wat heldendom kon inluiden.
Het is maar een trieste ingreep maar de boom buiten
weet het niet:
ik zie hem bewegen in de wind
in de late namiddagzon.
Er valt hier niets aan te geven,
alleen maar wachten.
Ieder staat er alleen voor.
O, ik was ooit jong,
O ik was ooit ongelooflijk
jong!
.
Via Facebook
Maja Colijn
.
Naar aanleiding van het gevonden gedicht van gisteren kreeg ik via Twitter en Facebook nogal wat reacties. Van Maja Colijn kreeg ik via Facebook een link naar een gedichtje van haar waarin met de vorm van het gedichtje wordt gespeeld.
Omdat ik hem zo leuk vind plaats ik hem hier.
.
Brulkikker
kik-
spring
tig
vijf-
in een kruiwagen stouwen
is eenvoudiger dan eentje
met een grote kwaak kers
zijn kop laten houwen
.
met dank aan Maja en lettertempel.nl
.
ZICHTBAAR ALLEEN 