Joan Miró
Een boomkruiper
.
Afgelopen weekend was ik bij museum Beelden aan zee in Scheveningen. Daar is momenteel een tentoonstelling van werk van Joan Miró (en van Jean Arp, ook zeer de moeite waard). Het werk van Miró (1893-1983) dat tentoongesteld wordt is veelzijdig en interessant. Wat minstens zo interessant is, is de bijbehorende handleiding langs de beelden in het museum. Daarin wordt aan de hand van zijn beeldhouwwerken het verhaal van zijn leven verteld. Zo las ik dat Miró in nauw contact stond met dichters als Paul Éluard (1895-1952) en André Breton (1896-1966). Maar Miró schreef ook zelf gedichten maar daar heb ik geen voorbeelden van kunnen vinden.
Waarschijnlijk omdat Miró geen onderscheid maakte tussen de verschillende disciplines (schilderkunst, beeldhouwwerk, poëzie). Een voorbeeld van dergelijke ‘poem-paintings’, de zogenaamde droomschilderijen waarin hij poëtische teksten en losse woorden verwerkte is ‘ceci est la couleur de mes rêves’ uit 1925.
.
.
Maar Miró illustreerde ook dichtbundels van bijvoorbeeld René Char (1907-1988). Na de tweede wereldoorlog verschenen vier uitgaven van deze twee kunstenaars waaronder ‘Le chien de cœur’ uit 1966.
.
.
De tentoonstelling van Miró (en Arp) in Mueseum Beelden aan zee kan ik iedereen van harte aanbevelen. Vooral omdat er werk te zien is dat voor het eerst buiten Spanje te zien is én er zijn twee studies te zien waarvan er één voor het eerst in een museum. Omdat ik geen gedicht kon vinden van Miró heb ik gekozen voor de dichter René Char met wie Miró samen heeft gewerkt. Uit ‘Grenzend aan Van Gogh’ Les voisinages de Van Gogh in een vertaling van Clasine Herring, komt het gedicht ‘Een boomkruiper’.
.
Een boomkruiper
.
Geplaatst op 19 november 2024, in Dichtbundels, Favoriete dichters, Franse dichters, Gedichten in vreemde vormen, Poëzie en Kunst en getagd als 1893, 1895, 1896, 1907, 1925, 1952, 1966, 1983, 1988, André Breton, Beelden aan Zee, beeldhouwer, beeldhouwwerken, ceci est la couleur de mes rêves, Clasine Herring, dichtbundel, dichter, Een boomkruiper, Frankrijk, gedicht, gedichten, gedichtenbundel, Grenzend aan Van Gogh, Jóan Miró, Jean Arp, Le chien de cœur, Les voisinages de Van Gogh, museum, Paul Éluard, poëtische teksten, poëzie, poëziebundel, René Char, Scheveningen, schilder, schilderkunst, Spanje, tentoonstelling. Markeer de permalink als favoriet. 2 reacties.
ZICHTBAAR ALLEEN 
Ik hoorde A.L. Snijders ooit over Joan Miro vertellen. Dat-ie ergens voor de oorlog in zijn eentje door Parijs liep te protesteren, een groot blanco (blauw of toch wit?) spandoek boven zijn hoofd houdend. Snijders noemde de kunstenaar niet, maar uit wat hij over hem zei kwam je als luisteraar vanzelf op Miro terecht. De anekdote heb ik trouwens in geen enkele van zijn zkv’s terug kunnen vinden.
ja, die ‘painted poems’:
https://www.joan-miro.net/painting-poem.jsp