Hans Dorrestijn

.

Vandaag sta ik voor mijn boekenkast en pak ik ‘blind’ de bundel ”t Houdt een keer op’ van Hans Dorrestijn (1940) uit de kast. Een relatief nieuwe bundel van eind 2024. Opnieuw open ik de bundel op een willekeurige pagina en daar staat het volgende gedicht ‘Oud en jong’.

Deze bundel heeft dezelfde titel als zijn laatste theatershow waarover hij schrijft: ‘Sorry lieve mensen, daar ben ik nog! Ik kan er ook niet zoveel aan doen. De tachtig gepasseerd, maar toch weer het podium op. Ik weet natuurlijk zelf ook wel dat ik niet eeuwig door kan gaan. Daarom heet mijn theaterprogramma ’t Houdt een keer op.

Een weergave van de teksten van deze theatershow zijn nu ook in boekvorm te krijgen en precies dat boek heb ik dus nu in handen.

.

Oud en jong

.

Ik ben de oudste die ik ken,

maar ik kan nog heel goed handenwringen.

En ik doe nog heel veel dingen

waar ik eigenlijk te oud voor ben:

duiven ringen, touwtje springen,

hoedje wip en koude kip,

Egmond Buiten, Egmond Binnen,

elastiek, reclameborden.

Verder kan ik niets verzinnen

al ligt het wel voor op mijn tong.

Een mens kan altijd ouder worden

maar helaas, helaas, niet jong.

.