Van een vaste lezer van mijn web-log, Alja Spaan, kreeg ik onderstaand stuk:

zijn zilverwitte grijns

Van al die mannen die daar hangen achter mijn scherm, reageert hij

Mijn vriendelijke vaste lezer die nog niet afgedrukt of in overvloeiende

Kleuren zijn plaats heeft gevonden tussen muur en pin, die nog niet

Geklaagd heeft over eenzestigste van een seconde en die nog niet

Boos geworden is over welke rol dan ook, hij is verbouwereerd, dat

Prachtige oude woord dat ik zo lang niet gehoord heb, de oude Volvo

Is immers net de garage uit en daar stond ik, liftend langs de kant van

De weg

Daar waar anderen tobben over richtingaanduiding of proviand onderweg

Heeft hij de motor al gestart, ik zit als een filmster met lange blondeharen

En een arm achteloos over de stoel en ik giechel, ik slaak gilletjes zoals

Ik die maakte toen A. jaren geleden mij las, verbaasd over de treffende

Omschrijving van zijn huishouden en de correspondentie die daarop

Volgde, als beloning kwam mijn naam in zijn logs en lazen opeens drie-

Honderd mensen mij, de verwantschap een prettige bijkomstigheid en

Elke keer weer

Die reaktie, de pret, bijna verboden en intiem, bij de dagelijkse post van

Johnny Handsome die ouderwets een knieval maakte op mijn stoep en

Zeven weken lang mij moest overtuigen van zijn broeiende liefde of

De jarenlange verbintenis met mijn fotograaf die dagelijks door de

Telefoon neuzelde en mij een toekomst deden delen, elke keer weer

De lichte aarzeling in zijn stem, de zin die omhoog liep zoals de zinnen

Van mijn vriendelijke vaste lezer verdwijnen van mijn scherm omdat ze

Simpelweg te lang zijn

Ik stuur mijn pijltjes voorbij mijn kantlijn maar ook daar leven de woorden

Nog, de wereld is rond en er zit geen eng kwispelende hond met open

Bek en grote tanden te wachten tot iets naar beneden valt, ik knoop mijn

Jas los en slinger mijn tas op mijn rug en wuif met mijn hand terwijl hij

Het portier al geopend heeft, mijn vriendelijke vaste lezer heeft dropjes

In het dashboardkastje en boterhammen in een papieren zak, een kolbert

Op de achterbank, een beduimelde landkaart en een zonnebril met scheef

Pootje onder mijn billen in de stoel

.

Voor Wouter van H.

.

Lees meer van haar op https://aljaspaan.nl/

.