Categorie archief: Gedichten
Voorstelling
Voorstelling
.
Achter de roodrobijnen gordijnen
laat de leegte zich kennen
als nederlaag terwijl we vallen
.
nu, ligt het leven ons
aan de voeten met uitzicht op
niets geen film van ons leven
.
laat staan een flits in het
voorbijgaan, met de wind in het
haar kijken we de volle zaal aan
.
met de nek, in stille monologen
spreken we niets uit dat kan
kwetsen in gloedvolle tegenspraak
.
met onszelf, de landing als
verwacht vol in de remmen
van lusteloze aktes waarin
geen pauze op applaus
.
Beoordeling Woordenstroom nu te lezen
Woordenstroom.org
.
Zoals ik enige tijd geleden al schreef hebben twee van mijn gedichten de woordenstroom poëzieronde van februari/maart 2009 gewonnen.
Nu is ook de beoordeling van ´Voor mijn vader´ en Lofzang of Klaagrede?´ te lezen op de site van Woordenstroom.
Je vindt de beoordeling op: http://www.woordenstroom.org/html/lindenbergh___wouter_van_heini.html
Eerste prijs Woordenstroom
WOORDENSTROOM POËZIEWEDSTRIJD FEBRUARI-MAART 2009
Vandaag van Elma Lindenbergh bericht gekregen dat ik de eerste prijs ben toegekend in de Woordenstroom poëziewedstrijd van februari-maart 2009.
Mijn deelname bestond uit twee gedichten te weten ´Voor mijn vader´ en ´Lofrede of Klaagzang?´.
Uit de beoordeling van Elma:
Voor mijn vader
De symboliek in dit vers is met zoveel zorg en tederheid gekozen dat het zonder twijfel getuigt van een grote liefde van de dichter voor zijn vader. Er is mooi gebruik gemaakt van de 2-de persoon enkelvoud. Daarmee wordt vader direct aangesproken. Hij is hierdoor geen buitenstaander waar over wordt geschreven, maar het welverdiende middelpunt tegen wie wordt gepraat.
De symboliek is van het eerste tot en met het laatste woord volgehouden.
Lofrede of Klaagzang?
Geen enkel beeld is afgezaagd, terwijl dat bij het benoemen van het verlies van een dierbare maar al te vaak voor komt.Het enjambement van de ene strofe naar de andere is heel verrassend en dwingt de lezer om te lezen en vooral te herlezen.
Ten slotte: hoewel ik een voorstander ben van het schrijven in de tegenwoordige tijd, vraag ik me toch af of de verleden tijd niet passender zou zijn in het tweede en derde coupletje.
Maar dat laat ik met een gerust hart over aan de dichter zelf.
Die bewijst met deze twee heel speciale verzen immers dat hij capaciteiten genoeg heeft!
Voor meer info:
http://www.woordenstroom.org/Poeziewedstrijd/Poeziewedstrijd_2009/Wouter_van_Heiningen/wouter_van_heiningen.html
De beoordeling wordt in juni op de website van Woordenstroom gezet.
Inspiration does exist, but it must find you working*
Nieuw gedicht
* Pablo Picasso
Zoals gebruikelijk komt inspiratie met golven..
Vandaar, alweer, een nieuw gedicht.
/
Mijn schuldige handen
Je vleugels heb je
uitgeslagen, je hoofd
geopend en vol
laten lopen met
verse, vluchtige
indrukken
laat de lente komen
in een zachte bries
van onschuldig nieuw
leven
mijn ogen zijn niet meer
op jou gericht
schuldige handen nu gebonden
op mijn rug
ook van een afstand
maak je fouten
– zoals dat hoort –
en leg je de eerste steen
van de rest
van je leven
zet mijn schuldige handen
aan het werk, laat ze,
niet meer los
.
Ambrozijn
Artistiek Tijdschrift Ambrozijn
Ik heb vandaag bericht gekregen van het Artistiek Tijdschrift Ambrozijn (uitgave van de Kulturele Kring Ambrozijn vzw) uit Belgie, dat mijn gedicht ´Voor mijn vader´ wordt gepubliceerd in hun uitgave van 15 februari.
Uiteraard ben ik hier zeer verguld mee. Vooral omdat dit een erg persoonlijk gedicht is.
Voor meer informatie over Ambrozijn:
Gedicht
Verontrustend rustgevend
Je zinnen prikkelen
de woordenman in mij
dat wat je schrijft
komt immers aan
in veilige haven
de wereld die je schept
in klein aaneengesloten
vertelt me
wie je bent
zonder te kennen
ontspannen lees ik je
terug naar oude waarden
met een randje
scherpte in t vizier
rommel met mijn
hoofd
laat niets onvermeld
dat nergens toe leidt
juist daarin
wil ik wonen en
worden opgeschrikt
Kus
Nieuw gedicht
.
I´m on a roll baby…
of; alweer inspiratie…
Kus
Met je lippen open je een verleden
dat ik had weggestopt in mijn
dagelijkse agenda
–
Proef de vergleden momenten
als zout in mijn brave pap
kruid mijn honger
met je eeuwig voedsel
–
Ik leef.
Ik leef, ik voel het
je ademt een oostenwind
in mijn verkleumde lijf
–
Ik zweef met jou maar
heel alleen de nacht in
je hebt me gemaakt
–
met je kus
.
Los zand
Stichting Alzheimer Nederland giro 2502
De ziekte Alzheimer is een vreselijke ziekte, vooral voor al degene die een familielid hebben die aan deze ziekte lijdt.Naar aanleiding daarvan heb ik dit gedicht geschreven, met dank voor de titel.
Los zand
Je bent geen wees
volgens de wetten
de bloedband is
nog altijd daar
waar het verleden
het heden raakt
waar jouw toekomst
zich mengt met zijn
geschiedenis, ligt
de sleutel van
dit raadsel
Je bent geen wees
niet volgens de wetten
Toch dwalen gedachten
langs afgronden
van verlies in
meervoud, drukt
de leegte zich uit
in je maag
maar ben je geen wees
volgens de wetten
–
Belofte
Nieuw gedicht
Soms hoor je ergens een zin, achteloos uitgesproken en die blijft dan hangen. En daar is dit gedicht uit ontstaan.
Belofte
.
“We kunnen ook een kamer nemen”
Even achteloos als expliciet, woorden
plakten beloften aan de binnenkant
van mijn hoofd
.
even was daar de dag vooruit
nagenietend van, nog niets
eigenlijk, van beroering in
schijnbaar terloops uitgesproken
woorden
.
onrust verkende ver gelegen
gebieden, trok een spoor
in sleetse paden
van lust en verlangen
en liet in fantasie achter
Eerste prijs schrijfwedstrijd!
Opnieuw is een gedicht van mij in de prijzen gevallen!
Het gedicht ´In de tussentijd´ heeft de 1e prijs van de schrijfwedstrijd 2008 van de stichting literaire activiteiten Zwolle gewonnen. Het thema van dit jaar was ‘Laat het zijn’. Er waren dit jaar 130 inzendingen.
Op 1 juni ben ik naar Zwolle afgereisd om de prijs in ontvangst te nemen. In de zeer sfeervolle patio van de bibliotheek van Zwolle werd het verhaal (2e prijs) en mijn gedicht voorgelezen en voorgedragen door Will Lucassen. Dit is het winnende gedicht.
.
In de tussentijd
Ik liep een extra rondje
langs paden, onbestaand
de tijd voorbij, naar huis
–
De gesprekken, onbelangrijk
maar zo ter zake, de wereld
die stopte bij het draaien van je hoofd
–
Families in achtertuinen,
nog zonder scheidingswanden
was vriendschap zo eenvoudig
–
En altijd was mijn plek
onder de zon gevuld,
mijn vrijheid nog geen leegte
–
Steeds verder af van zorgeloosheid,
intens zintuiglijk ervaren,
beleef ik het nu als nooit
–
Maar de wetenschap dat alles
wederkeert, dat jeugd
en ouderdom de cirkel ronden
–
Laat mij hier, in de tussentijd,
het verlangen vergroten
en terugbrengen, tot wat het is
.
ZICHTBAAR ALLEEN 
