Categorie archief: Gedichten
Eerste prijs schrijfwedstrijd!
Opnieuw is een gedicht van mij in de prijzen gevallen!
Het gedicht ´In de tussentijd´ heeft de 1e prijs van de schrijfwedstrijd 2008 van de stichting literaire activiteiten Zwolle gewonnen. Het thema van dit jaar was ‘Laat het zijn’. Er waren dit jaar 130 inzendingen.
Op 1 juni ben ik naar Zwolle afgereisd om de prijs in ontvangst te nemen. In de zeer sfeervolle patio van de bibliotheek van Zwolle werd het verhaal (2e prijs) en mijn gedicht voorgelezen en voorgedragen door Will Lucassen. Dit is het winnende gedicht.
.
In de tussentijd
Ik liep een extra rondje
langs paden, onbestaand
de tijd voorbij, naar huis
–
De gesprekken, onbelangrijk
maar zo ter zake, de wereld
die stopte bij het draaien van je hoofd
–
Families in achtertuinen,
nog zonder scheidingswanden
was vriendschap zo eenvoudig
–
En altijd was mijn plek
onder de zon gevuld,
mijn vrijheid nog geen leegte
–
Steeds verder af van zorgeloosheid,
intens zintuiglijk ervaren,
beleef ik het nu als nooit
–
Maar de wetenschap dat alles
wederkeert, dat jeugd
en ouderdom de cirkel ronden
–
Laat mij hier, in de tussentijd,
het verlangen vergroten
en terugbrengen, tot wat het is
.
Nieuw gedicht
Ster
Gadegeslagen door zoveel vragen
en bewonderd zichtgevend
draait zij naar de flank
Buitenwereld donker weerspiegelt
in warme dauw van haar
olieachtig verschijnen
Zij weet het
Verschuift vormen opnieuw
in een greep naar het
nachtelijk licht
Een druppel duurt de adoratie
uit een zee van tijd
niet beschikbaar, te droog nu
in schittering vaag kleurig
van hemelse architectuur
bemin ik haar seconden
kleiner en intiem
For whom it may concern…
Elegy or eulogy?
I lament thedays to come
theyre empty and look
so useless without
your words they moved
my view of things and
anointed the way
I look towards life
and living in a broad
perspective it seems
in vain, so now all
thats left are forgotten
words memories of
brightness and a
sun that fades into
an ocean of emptiness
no flowers please
acquisitions are not
appreciated
Voor mijn dochter
nieuw gedicht
Voor mijn dochter
Waar laat je de
verwondering over
het onbegrip
geef het een plek
bedek het met jouw
mantel van liefde
Ik zie theater in het
onpeilbare blauw van je ogen
de scherts, de lach, de macht
van het spel en het spelen
Je hoofd een iets opzij
de schouders gekanteld
tegen de hoeken van je lenige lijf
het ongrijpbare verlangen
naar weerstand en prikkels
Zo verdroom je de dagen
die je liefhebt en je uitputten
je kracht geven en vertrouwen
Dagen vol hartstocht en verveling
gebiologeerd starend naar
leven, dromen en fantasieën
.
De angst voorbij
Nieuw gedicht
.
De angst voorbij
Mijn angsten heb ik geparkeerd
ze brachten mij te weinig
zaaiden verwarring, groeven
valkuilen, wierpen barrieres op
te groot om te slechten, steiler
dan goed voor me was
Nu staan ze daar, duidelijk
omlijnd op een zijweg
als verlaten bewijzen van
een plaats delict
in een richting die ik
niet op hoef
Ik ben bekend met mijn richting
mijn route, begeef me naar mijn doel
ik laat de afslagen voor wat ze zijn
bekend maar ongewenst
Ik draag je bij me
In die 30 minuten tussen thuis en werk gaat het denken door..
Ik draag je bij me
Elke keer als ik je vind
met mijn ogen
als je geur mijn
hersenen bereikt
als het geluid van je lach
mij wakker schudt
ben jij altijd al daar,
waar mijn bloed sneller stroomt
mijn hart sneller slaat
mijn longen zich vullen
Wanneer ik de elegantie
van je bewegingen zie
je lippen gekruld van plezier
je schokkende schouders
je fluisterende ogen
de stroom van je lichaam
ben jij altijd al daar
waar mijn bloed sneller stroomt
waar mijn hart sneller slaat
waar mijn longen zich vullen
Als blikken elkaar kruisen
emoties verkleven
groeit mijn liefde
groeit
en groeit..
Honger
En dan, in een moment van stilte en rust, komt de inspiratie voor een nieuw gedicht.
Honger
De honger in mij
verdraagt geen rust
zij wakkert het vuurtje
in mij aan, stookt op
geeft brandstof, verhit
Jij herkent mijn honger,
benoemt mijn honger
je spiegelt je begeerte
aan mijn onrust
die zich niet grenzeloos
laat bedwingen
Neem me mee in je
zoektocht, naar vervulling
van je diepste verlangen
droom je donkerste droom
mee naar het licht
waarmee wij ons voeden
English version
Hunger
The hungerin me
endures norest
she brisksup the fire
in me,incites,
gives fuel,heathens
You recognisemy hunger
name myhunger
you reflectyour eagerness
on myagitation
that wont,boundless,
letsitself control
Take mewith you in
Yoursearch, to fulfilment
Of yourdeepest desire
Dream yourdarkest dream
in to thelight, with which
we feedourselves
Voor jou
Voor jou
Ik kijk naar je gelaatstrekken
lees je lach als een eindeloos gedicht
bekijk de wereld door jouw ogen
voel jouw gevoel als een warme omhelzing
Je spreekt met een zachte stem
de woorden, ze bereiken mijn hart
als ik mijn oren bedek hoor ik ze nog altijd
alsof ik ook maar een keuze heb
Er zal altijd een visioen zijn van jou
zelfs als de herinneringen gaan vervagen
verwante zielen kun je niet scheiden
niet in geluk, verdriet of spijt
Zoek niet in je ziel naar een reden
zie de dingen die er zijn
staar niet naar de eindeloze horizon
en alles wat je wenst zul je krijgen
Herinner mij met een lach
maak me deel van de beelden die je nam
en ik zal altijd iemand zijn om naar te zoeken
in je favoriete boek
English version
For you
I watch theexpressions on your face
Read yoursmile like endless poems
Look at theworld through your eyes
Feel yourfeelings like a warm embrace
You talkwith a silent voice
The words,they reach my heart
I couldcover my ears and still hear
As if Iever had a choice
There willalways be a vision of you
Even whenmemories start to fade
Connectingsouls wont separate
Weitheryoure happy sad or blue
Dontsearch your soul for a reason
Just lookfor things that are there
Dont stareat endless horizons
And all youlong for will come
Remember mewith a smile
Make mepart of the pictures that you took
And I willalways be something to look for
In yourmost favourite book
.
In het diepst van mijn dromen
In het diepst van mijn dromen
In het diepst van mijn dromen
leid je mij naar plaatsen waar ik,
vrij van denken, mijzelf de ruimte geef
in jou, het verlangen niet zie als een
reden, de rede laat zijn wat het is;
een klemmend denken waaruit ik mij
bevrijd, los van conventies wil ik je
voelen, in taal en gebaar, door tijd
en werkelijkheid ingehaald, als een
baken in zeeen van rumoer, de golven
van mijn verstand overspoelend, laat ik
gereinigd, mezelf in jou onderdompelen
en fris weer ontwaken
Ik verlies me in woorden, dansend als
vluchtige terzijdens in een uitspatting
van vreugde, maar de kern laat mij
niet los, hoe vaak is dit spel niet gespeeld,
zijn de stukken verzet, posities ingenomen,
ik wil niet spelen, ik wil zijn, als het opkomen
van de zon op de eerste dag, ik wil je voeden
en verzorgen, zogen en laten gaan, en houden
voor en van altijd, je laten ontwaken uit de
droom waarin ik je heb gesust, je tederheid
omarmend , me aan je vleien en fluisterend
te zijn wie ik ben
.
Gedicht uit Zichtbaar alleen
Op verzoek een gedicht uit Zichtbaar alleen
.
.
De tijd voorbij
In het halfduister
in een strakke rij
staan ze statig
als door mensenhanden
gemaakte lakeien
voor een hogere macht
Hier kijken schaduwen werkeloos toe
hoe het verval van waarde
– als aanklacht –
ze met de verstikkende deken
bedekt van oppervlakkige
desinteresse
Gemaakt op absolute waarden
vertoont zich nu
de vertwijfeling
English version
Past time
In the twilight
in a straight row
they stand there solemn
like man made servants,
for a higher power
Here the shadows, without reason, silently watch
how the decay of values
– as an accusation-
cover them with the suffocating
blanket of superficial
indifference
Made on absolute values
it now displays
desperation
ZICHTBAAR ALLEEN 