Clara de Groen

.

In de literair tijdschrift Liter #121 las ik het gedicht ‘De Kerkdijk’ van dichter Clara de Groen. Clara de Groen is geen onbekende voor de lezers van Liter, in 2025 (#116) stond ze al met het gedicht ‘De groene Maria’ in het tijdschrift en eerder ook al in nummers 107 en 108. Clara de Groen (1952) studeerde Journalistiek in Tilburg. Tijdens een weekend Creatief Schrijven raakte ze gefascineerd door de vele beelden die in haar hoofd opkwamen en volgde ze cursussen poëzie in Nijmegen en bij ’t Colofon in Maastricht/Amsterdam.

Naast de publicaties van haar gedichten in Liter verscheen poëzie van haar hand op Meander, In Het Gezeefde Gedicht, in verschillende verzamelbundel en in Meulenhoffs Poëziekalender. Een bundel van haar is in voorbereiding. In Liter #121 is het gedicht ‘De Kerkdijk’ opgenomen.

.

De Kerkdijk

.

Trek je oudste kleren aan, liefst ongestreken.

Poets je tanden niet, was je niet en kam je haren niet.

.

Rommel wat aan in huis, maar ruim niets op en was

niets af. Laat de onrust van je afglijden.

.

Ga op de bank liggen en luister naar de regen

of naar de muziek, die traag en langzaam

.

door je aderen vloeit, je hart aanraakt. Treur een beetje

als de maand van het nieuwe leven ontluikt.

.

Je kent de namen die geschreven staan op de grafstenen

op het kerkhof. Mijmer wat over wie je kende.

.

Trek je oudste kleren aan, liefst ongestreken.

Poets je tanden niet, was je niet en kam je haren niet.

.