Site-archief

Hopla!

Muzikaal gedicht

.

Uit de bundel ‘Wees niet wreed. Gedichten voor Elvis Presley’  uit 2008
van Abdelkader Benali een muzikaal gedicht met de titel ‘Hopla!’.

.

Hopla!

.

In de auto door het drukke verkeer van Beiroet gezeten

Naast de donkerharige vrouw zing ik voor haar,

onweerstaanbaar

Vals, mijn favoriete zinnen van Elvis –

van geen nummer ken

Ik de hele tekst maar dat kan me naast haar gezeten,

niet deren,

In the ghetto

She walks like an angel

Jailhouse rock

Yeahyeahyeahyeah

En Yesterday maar dat is van de Beatles

Maakt niets uit want Elvis slaat de klok!

De zware, zwoele stem contrasteert zo mooi

met het licht

Van Hezbollah. Wat is dat toch dat we Elvis

niet willen zijn (liever niet!)

En toch hem worden wanneer we op een dag als deze,

geluk

Willen maken?

Mijn zinnen dragen zo ver dat ze

Japanners veranderen in lyriek

En ik verras haar er oprecht mee

You have talent, fluistert ze en stuurt naar rechts

Nu kan niets me nog deren. Ze heeft me

in mijn huig geraakt

 

.

1001004005492153

Pistolet

Maria Barnas

.

Ik schreef al eerder over Maria Barnas naar aanleiding van een artikel in de Volkskrant en een interview met haar. Bij de uitreiking van de VSB Poëzieprijs 2014 was Maria Barnas één van de genomineerden (zie post van gisteren). Tijdens de uitreikingsplechtigheid droeg ze het gedicht ‘Pistolet’ voor. Presentator Abdelkader Benali vroeg haar na haar voordracht of de vorm van het gedicht de inhoud versterkte (de tweeregelige strofes zouden lijken op pistolets). Vandaag las ik op Nederl.blogspot.nl een artikel van Marc van Oostendorp waarin hij precies dit aspect ook heeft behandeld. Het gedicht van Maria Barnas komt uit haar genomineerde bundel ‘Jaja de oerknal’ uitgegeven door de Arbeiderspers.

.

Pistolet
Ze vertelde mij toen wij nog vrienden waren
dat ze moeite heeft met lange broodjes.

Als je er een grote hap uit neemt
spert het brood de bek open.

Ze moet precies om zeven uur eten
anders raakt haar lichaam in de war.

Ze legde me uit wat bioritme is.
Ik zag een zee in haar deinen

die haar op een dag verzwelgen zou.
Reve vindt ze een slechte schrijver.

‘Mensen die niet van eten houden
zijn slechte mensen en slechte mensen

kunnen geen goede schrijver zijn’ herhaal ik
mocht ik haar tegenkomen op straat.

Ik durf niet meer bij haar langs te gaan
uit angst dat ik alles moet eten.

.

maria m c

Het hele artikel van Marc van Oostendorp lees je op http://nederl.blogspot.nl/2014/01/tweeregeligheid-en-verwarring.html#more