Li Tai Po

.

De Chinese lyriek behoort, samen met de Hebreeuwse en de Indische lyriek, tot de oudste van de wereldliteratuur (meer dan duizend jaar oud). Maar voor de Chinezen blijft deze literatuur tot op de dag van vandaag actueel en gelezen. En dat betreft vooral de verzen van lyricus, avonturier en drinker uit de T’ang periode Li Tai Po (701-762) of zoals hij tegenwoordig beter bekend is Li Bai. Li Bai wordt ook wel de onsterfelijke dichter genoemd en wordt beschouwd als de grootste Chinese dichter aller tijden.

In de bundel ‘Hart van Jade’ Chinese lyriek uit 1978 (derde druk) wordt Li Bai echter steeds opgevoerd als Li Tai Po en leefde hij van 702-763. Dichter Willem Brandt (1905-1981) heeft bijna dertig jaar in het Verre Oosten doorgebracht. Zijn poëzie is als resultaat daarvan sterk door oosterse motieven beïnvloed. Zijn aanrakingen met China gaven hem het gevoel van een bijzondere affiniteit ten aanzien van de klassieke Chine lyriek waarvan hij vele verzen herdicht heeft. Volgens deskundigen komen zijn herdichtingen het origineel op onnavolgbare wijze nabij (aldus de inslagtekst van de bundel).

Omdat Brandt zijn aantekeningen begint met Li Tai Po en omdat dit algemeen wordt gezien als de grootste dichter van China hier een gedicht van hem uit de bundel getiteld ‘Vloek van de oorlog’ een titel die nog steeds helaas heel actueel is.

.

Vloek van de oorlog

.

Een mager paard graast in de sneeuw van Tientsjan;

drie legerscharen roeiden zich hier uit.

Een snoer van bekkenelen op de vlakte,

geschrei van hengsten als een schrille fluit,

en raven rijgen, zwarte kraal na kraal,

zich aan de takken die hun knoken rekken.

Dode soldaten tot in het portaal

van het paleis. Laat nu de generaal

zijn doden wekken!

.

Vervloekt de oorlog, vloek over het zwaard.

Wat is het einde van uw waanzin waard?

.

De wijze zal slechts ’t eigen hart doorkerven

tot offerbloed, opdat de mens ervaart

hoe uit de dood het leven te verwerven.

.