Categorie archief: Gedichten
1000ste bericht!
Sinds 1 oktober 2007
.
Dit is het duizendste blogbericht dat ik plaats. Op 1 oktober 2007 begon ik op web-log.nl dit blog naar aanleiding van de (toen nog) voorgenomen publicatie van mijn eerste bundel Zichtbaar alleen. dat is ook de reden dat dit blog nog altijd die naam draagt.
Vanaf 28 september ben ik actief op wordpress nadat web-log het bijltje erbij neer leek te leggen. Op 29 augustus 2012 (nog geen jaar geleden) publiceerde ik mijn 700ste blog bericht. Vanaf dat moment nam ik me voor om elke dag iets te publiceren. Er kwamen categorieën bij (sommige op voorstel van lezers zoals dichter in verzet) en mijn kijk op poëzie werd breder en breder.
Nog steeds schrijf ik over mijn eigen poëzie, post ik mijn eigen gedichten en schrijf ik over mijn activiteiten op poëziegebied maar in toenemende mate schrijf ik in algemene zin over poëzie en dan het liefst over, wat ik de rafelranden van de poëzie noem.
Hierdoor ben ik al op de meest bijzondere initiatieven en uitingen op het gebied van poëzie (en kunst) gestuit. Ik bemerk ook een toenemende interesse in mijn blog en dat motiveert me nog meer om te blijven schrijven over poëzie, elke dag weer.
Speciaal voor deze 1000ste blogpost heb ik een gedicht geschreven, gebruik makend van de readymade of google poetry technieken waarover ik al vaker schreef.
Wie mij kan vertellen hoe ik dit gedicht heb geconstrueerd maakt kans op gratis toezending van één van mijn bundels!
.
Duizend
.
Of het nou zonnen zijn of calorieën
een gelijknamig rijk of bommen en granaten
duizend laat mij niet meer los
.
duizend redenen of manieren hoe
te sterven, duizend vragen en niet
te vergeten de duizend plekken
.
die je gezien moet hebben, met duizend
geweldige dingen, zoals duizend bochten in
de Eifel en duizend toffe mensen
.
duizend keer sterker dan duizend kilo, liter
MB, Newton of ounce gold en hits natuurlijk
op Youtube en duizend Facebook likes
.
voor mij tellen nu vooral de duizend ideeën
die ik had en die gaan komen, de duizend keer
dat ik hoop te verrassen en je laat glimlachen
.
Wil je dit gedicht beluisteren via mijn Youtube kanaal? Kijk dan hier:
Over de doden
Zichtbaar alleen
.
Vanmorgen kreeg ik een berichtje van Evy van Eynde, haar nieuwe dichtbundel komt uit en ze vroeg me of ik over deze bundel en de bijbehorende theatervoorstelling iets wil schrijven op dit blog. Ik ga haar hierover nog mailen maar het deed me denken aan mijn eerste bundel ‘Zichtbaar alleen’.
Die heb ik erbij gepakt en uit Zichtbaar alleen vandaag het gedicht ‘Over de doden’.
.
Over de doden
.
Ik leef in de schaduw
van het leven
.
op zoek naar het donker
laat het licht mij koud
.
noem mij wie ik ben
ik toon u mijn ware zelf
.
geef mij uw dierbaren
uw onderdanen, als olie
op mijn vuur
.
noem mij wie ik ben
laat mij u vergezellen
.
ik wacht geduldig, mijn tijd
staat vast, de eeuwigheid
als metgezel, mijn vriend
.
noem mij wie ik ben
en uw naam zal ik noemen
.
Mannenman (nieuw gedicht)
Man
.
Als je, zoals ik, het grootste gedeelte van je leven werkt en leeft tussen voornamelijk vrouwen, zou je met enige verwondering naar het fenomeen mannenman kunnen kijken. Een mannenman, met een eigen plek in de schuur of garage (the mancave), die het liefst de hele dag doorbrengt met andere mannenmannen.
Ik probeer het fenomeen te begrijpen, heb er zo mijn gedachten over maar een mannenman zal ik wel nooit worden. Vanuit deze gedachten komt het volgende gedicht.
.
Mannenman
.
Was ik maar een mannenman
zo’n bonkig stuk vreten met een mannengrot
in zijn schuur of garage, ver weg van zijn vrouw
vissend, hikend, klimmend of fietsend
met vrienden, drinken en lachen om niets en alles
het leven in overzichtelijke stukken gerangschikt
.
Had ik aan mannenvriendschappen maar genoeg
voetbal op zondag, eten volgens de schijf van drie
aardappelen, vlees en groenten en vooruit, op vrijdag
nasi, pizza’s of friet en bij de eerste zonnestralen
grote stukken vlees op de barbecue en ongecompliceerd
op zaterdag de auto naar de wasstraat
.
Wat je ogen zien maken met je handen, zoals
mijn vader vroeger, direct praktisch aan de slag
’t liefst met andermans ideeën
Zweten, vreten en daarna zuipen en alleen
wat voelen als je per ongeluk verkeerd slaat
met je hamer, op je duim
.
Was ik maar een mannenman, zo nu en dan, even
.
.
Nieuw gedicht
Tussen jou en mij
.
Praat niet geringschattend over de taal
van mijn mond, mijn handen
die kracht zouden ontberen
.
bergen heb ik verzet voor jou
luchten geschilderd in het felste blauw
het zonlicht beschreven als ware
het een pasgeborene
.
hou niet van me
om mijn daden,
bewonder me niet
om wie je ziet
.
geef me een vinger
een oogopslag, daaraan
heb ik genoeg
.
Vanaf het land
Gedicht uit ‘Zoals de wind in maart graven beroert’
.
Uit mijn laatste bundel het gedicht ‘Vanaf het land’ geschreven naar aanleiding van een foto van Vlissingen.
.
Vanaf het land
.
Waar geen schip meer wordt geborgen
of van de helling komt, geen passant meer
in rubberen bescherming de navel nat loopt
.
waar de witte rots, die vele talen herbergt
uitkijkt over oeroude Zeeuwse meesters,
waar wolken in eindeloze herhaling hergebruikt
worden voor evenzovele reproducties
.
daar omhelzen geschiedenis en geografie elkaar
ligt vervlakking op de loer en draaien
verlangen en belofte opnieuw
in eindeloze omwentelingen,
kolkend in de golven
.
Gedicht
Paradijsvogel
.
Voor degene die liever poëzie lezen dan over poëzie lezen nog een gedicht uit mijn laatste bundel ‘Zoals de wind in maart graven beroert’.
.
Paradijsvogel
.
Het manifest van je unieke leven
draag je mee in capes en waaiers
.
in sluimerende sluiers getooid
daag je uit en stoot je af
.
In je bonte verenpak, het borstschild
als veelkleurig pantser
.
in groepen vertoon je zelden
je ware gelaat, in het licht
.
blijkt een uniek universum
daar manifesteert zich een grillig
.
baltsgedrag als een stralende
regenboog boven grijze werelden
.
Bundel te koop bij mij en bij uitgeverij de Brouwerij.
Nieuw gedicht
Eigen werk
.
Na een week van de poëzie in bijzondere vormen en de poëzie van anderen nu een nieuw gedicht van mijn hand.
.
Daar zal ik zijn
.
Je schouders schokken als Schokland in de straffe westenwind
donderend vanuit het water op je ranke flanken spelen ze met
de seizoenen, je zoenen zijn zoeter dan het Suikerfeest en laten
me weten, dat eten van je schoot, dik makend lekker is en gekker
is dan het leven van de liefde (doe je aan de lijn?) en sterven van
verlangen naar je wangen en je lijf, vertrouwd op alle manieren
die ik ken, gehouwen uit het steen van beelden van weelde en toen
.
Draaf door mijn dromen in kleur en zwart wit, je zit als gegoten
in zadels van paarden van waarde, de manen geladen met de wind
die je voedt, die je vult en vervuld en gaat liggen als de zon dooft,
je gelooft in de kracht van dat ene, dat unieke, maar gaat uit van
dat wat is verschenen, gelezen en gehoord, aangeboord door bronnen
van kennis van vrienden en familie –vader, moeder, zus- die ik niet
zie maar wel mag kennen uit je boeken die onverminderd zoek zijn
.
Ik vraag niet om meer of iets anders dan dat wat je mij schenkt
loop niet om twijfels heen, verschijn vaker in het licht van hetgeen
jij beschijnt, verdwijn of kwijn niet weg voor jou – ik moet hier nu
eenmaal zijn – en schurk me, warm me aan je ogenschijnlijk ware
gedaante, laat het water stromen uit kranen over wegen en lanen in
beschutte straten, in putten en verlaten huizen in kieren en kluizen
want daar wil ik me bevinden, in de vaten van jouw bescheiden woning
.
Gedicht
Toorn
.
Uit ‘Zichtbaar alleen’ het gedicht Toorn (één van de zeven hoofdzonden).
.
Toorn
.
Het gif, ooit geplant
broedt langzaam maar gestaag
verteert het zacht tot taaie
zichzelf verhardende massa
.
benevelde besluiten
doen deze rotting versnellen
.
de zwarte mist
legt een donkere deken
over het verstand
.
laat de reden verstikken
en grijpt de macht
over denken en handelen
.
Erotisch gedicht
The day after
.
Op de dag na Valentijnsdag, waarin tegenwoordig werkelijk alles in het teken van de liefde lijkt te staan, maar eens een tegenwicht in de vorm van de lichamelijke liefde. Een erotisch gedicht. Nu ben ik niet zo van de erotische gedichten in de zin dat ik er feitelijk ooit maar een of twee heb geschreven maar waarderen kan ik ze zeker.
Deze is van een tijdje terug en staat in mijn tweede bundel ‘Je hebt me gemaakt met je kus’.
.
Twee ineen
.
De kracht van je geslacht
neemt mijn zachte weefsel
bloed, doordringt de wanden
van vacuüm getrokken dijen-
glad en onontkoombaar
.
Je kruipt in mijn rug
Kleed me met je huid
De lust gevoed met herkenbare bewegingen
drink me leeg-
laat overvloed je vullen met mij
jij, hunkerende ontvangst
.
Afbeelding: Carolyn Weltman
Nog maar eens een nieuw gedicht
Tuintafereel
.
Hoe groen zijn je vingers?
vroeg ze en keek
verwachtingsvol naar mijn handen
.
de aarde onder mijn nagels
voelde aan als
de koperwieken, vluchtig passerend
.
mijn vingers doen niets
uit zichzelf,
de vraag moet zijn, hoe groen
zijn je gedachten?
.
ze raapte wat hazelnoten op
gooide ze richting de plek
waar de egels haar ’s avonds
in haar slaap bespraken
.
ze veegde wat haren
uit haar gezicht en zei:
jij mag blijven
.
ZICHTBAAR ALLEEN 