Gedichten in vreemde vormen

Forsythia

.

Dit keer een concrete poem van Mary Ellen Solt, een gedicht van en in één woord. In dit geval Forsythia

.

Gedichten op vreemde plekken

Deel 53: Op de ruggen van soldatenvrouwen

.

Het Amerikaanse leger kampt met een groot probleem. Het Post Traumatische Stress Syndroom (PTSS) waar veel veteranen, die gelegerd waren in Irak en Afghanistan, last van hebben. Zo ook Rob Wise. Toen hij terugkwam sloot hij zichzelf op in een hotelkamer omdat hij bang was dat hij zijn familie iets aan zou doen. Omdat soldaten geen oneervol ontslag willen verzwijgen ze vaak dat ze kwaad, depressief of de neiging tot zelfmoord hebben. De vrouw van Rob Wise, Ashley was met een vriendin en naar aanleiding van iets dat met Rob gebeurde schreef de vriendin op de blote rug van Ashley een gedicht over haar situatie. Ze maakte er een foto van en zette deze op Facebook. Ze vroeg aan andere soldatenvrouwen hoe zij hiermee omgaan. Al snel was de organisatie Battling Bare geboren.

Steeds meer vrouwen volgde haar voorbeeld en inmiddels is Ashley samen met 7 andere soldatenvrouwen een organisatie (Operation Restored Warrior) begonnen om aandacht te vragen voor dit (grote) probleem. Voor meer informatie lees je: http://shine.yahoo.com/love-sex/military-wives-strip-down-raise-awareness-ptsd-battling-182300698.html

.

 

Update Ongehoord! gedichtenwedstrijd

Nog een paar maanden

en dan wordt bekend gemaakt welke dichters op de shortlist staan van de Ongehoord! gedichtenwedstrijd. Deze dichters (en andere belangstellenden uiteraard) worden uitgenodigd om aanwezig te zijn bij de bekendmaking en uitreiking van de prijzen. Dit zal plaats vinden in het bibliotheektheater van de centrale bibliotheek van Rotterdam. Op de avond van de prijsuitreiking, 11 november 2012, worden de genomineerden bekend gemaakt en uiteindelijk de 3 prijswinnaars.

Op dit moment wordt er hard gewerkt (lees: gelezen en beoordeeld) aan de lange lijst van inzendingen.  Hou de website van Ongehoord! in de gaten voor verdere details. www.stichtingongehoord.com

Reacties

Feedback

.

Hoewel ik niets te klagen heb als het gaat om bezoekers en likes op mijn berichten, wil ik hier toch een verzoek of vraag neerleggen. Ik weet dat vele mensen mijn blog bezoeken en ik krijg daar ook, in het echte leven regelmatig feedback over. Het aardige aan een blog is dat je ook rechtstreeks kunt reageren. Onder aan elk bericht staat daartoe een mogelijkheid. Ik wil een ieder die dit blog bezoekt dan ook uitnodigen om hiervan gebruik te maken. Reageer als je iets mooi of juist niet mooi vindt, als je een aanvulling hebt op wat ik schrijf of een aanvulling op één van de categorieën (bijvoorbeeld gedichten in vreemde vormen of gedichten op vreemde plekken), als je foto’s hebt van voordrachten waarop ik aanwezig was of waarover dan ook. het mag ook op oudere berichten, leef je uit.

Mijn waardering heb je in ieder geval en waar nodig of gevraagd zal ik altijd terug reageren.

Publicatie en verslag

Biuletyn Lato Czerwiec 2012

.

In het zomernummer van Biuletyn van de Pools-Nederlandse Kulturele vereniging staat een fotoverslag van de Pools-Nederlandse poëziemiddag in Hoogvliet van vorige maand. Ook zijn er een aantal Poolse en Nederlandse gedichten gepubliceerd, waaronder mijn gedicht ‘Mus’.

.

Praagse poëzie

Gedichten op vreemde plaatsen

Ook in Praag weten ze poëzie aan de man te brengen in de publieke ruimte. Zo staat dit gedicht van Jan Skácel op een muur in de Tsjechische hoofdstad. Jan Skácel (1922-1989) is een van de beroemste dichters in de Tsjechische taal.

.

 

We light a candle for the new morning

unknown and without faces

like an angel, sleeping in the forrest

waiting for its lumberjack

 

sometimes our angel feels anger

everyone has his own angel

and hope has wings of beech

and the heart is made of lime wood

100 likes

November 2011 – juni 2012

.

Even een leuk en voor mij aangenaam feitje delen. Ik kreeg daarnet een berichtje dat sinds ik van mijn oude web-log adres ben overgestapt naar wordpress.com, ik 100 likes heb gekregen op mijn posts.

Iedereen heel hartelijk bedankt voor de interesse en de waardering.

Hermetische poëzie

Met vis op weg

.

Naar aanleiding van het gedicht dat ik gisteren plaatste heeft Ger Belmer gereageerd. Deze reactie gaat ondermeer over het toevoegen van onbegrijpelijke elementen aan gedichten waardoor deze vrijwel onleesbaar worden. Elementen die op het eerste gezicht niets met elkaar en het gedicht te maken hebben. Hoewel mijn gedicht Met vis op weg bedoeld was als een stukje absurde tekst zonder enige betekenis (gewoon omdat het kan en ik er zin in had zoiets te schrijven) heeft dit me wel aan het denken gezet.

Ook ik lees weleens poëzie waarvan ik denk; waar gaat het eigenlijk over? Poezie die ondoorgrondelijk en eigenzinnig is (zou je ook kunnen zeggen) maar waar ik niets mee kan. Nu weet ik dat er mensen zijn die dit ook van (delen) van mijn poëzie vinden. Hierover schreef ik al in Zoet en Fruitig versus Zoet en Bitter (27 april). Soms kan mijn poëzie wat abstract zijn. Toch denk ik dat mijn poëzie niet als hermetisch gekenschetst moet worden. Zoals ik in mijn reactie op de reactie van Ger schreef heeft Joris Lenstra een zeer duidelijk en leesbaar stuk voor Meander geschreven over wat hermetische poëzie is, wat de kenmerken zijn en hoe deze vorm van poëzie te (leren) waarderen. Dit stuk kun je hier lezen: https://meandermagazine.nl/2007/09/7-hermetische-pozie/

Tot slot een voorbeeld van hermetische poëzie van Hans Faverey. Met dank aan gedichten.nl

Zodat ik uitzie

.

Zodat ik uitzie

door het oog

van mijn naald

.
en sneeuwblind herken

de zwerfsteen,

sterfsteen onder

.
mijn tong: splinter

voor splinter

.
slaagt hij erin

niets te wegen,

niets voor te stellen.

.

Nieuw gedicht

Met vis op weg

.

De makreel ligt in

het midden

van de weg

.

op het fietspad

twee haringen, nieuwe

haringen

.

Daarnaast het voetpad

met een bokking

nee

een scholletje, een

gebakken scholletje

.

voor de paling

is dit keer

geen plaats gereserveerd

.

Route du Nord

Ongehoord! podium voor Route du Nord

.

Vandaag was in café Faas een poëziepodium van Ongehoord! tijdens Route du Nord in het oude noorden van Rotterdam. Oorspronkelijk was het bedoeld als buitenpodium maar zoals altijd tijdens Hollandse zomers moet je maar afwachten of dat ook kan. Vandaag was dus zo’n dag dat het niet kon. Maar cafë Faas was een prima alternatief.

Verschillende dichters uit Rotterdam en daarbuiten traden op.

Hanneke van Eijken trapte af met sombere maar prachtige gedichten. Gelukkig wist Hanneke haar publiek ervan te overtuigen dat zij zelf toch echt een heel opgeruimd karakter heeft. daarna was het de beurt aan Kobus Carbon met gedichten vol lust, liefde en Rotterdam waarna Cora Frowijn verhaalde uit haar boek ‘De man achter de crimineel’.

Na de pauze droeg Jelou een aantal van haar bijzondere gedichten voor en in plaats van Rotterdamse Keet was Rieneke Minderman de perfecte invaller met meer Rotterdamse en persoonlijke gedichten. Na het open podium was het toen tijd voor Laura Tuk. Het was even wachten voor dat alles was geïnstalleerd maar toen volgede een set met prachtige sferische muziek.

Een zeer geslaagd podium van Ongehoord! voor Route du Nord.

Laura Tuk, Kobus Carbon en het publiek in café Faas.

.