Site-archief
Recensie ‘Zoals de wind in maart graven beroert’
Hanta.nl
Vandaag verscheen op Hanta.nl een recensie van mijn nieuwe bundel ‘Zoals de wind in maart graven beroert’.
Enkele quotes uit de recensie:
“Nederland wemelt van de kleine uitgeverijen. De Brouwerij is zo’n uitgever. Uit het feit dat ze vacatures hebben voor ‘stageplaatsen en vrijwilligers’ kun je afleiden dat het ook daar geen vetpot is.”
“Als je kijkt naar Zoals de wind in maart graven beroert van Wouter van Heiningen is dat vreemd, want in hem heeft De Brouwerij een dichter die volgens mij, na nog een paar jaar ontwikkeling, makkelijk een groter publiek kan aanspreken.”
.
Deze stad ademt de blues
vlak onder de huid bijgezet
in het geheugen van schoonmakers
en slachters
.
hier trekt de gospel
van mond tot hart
en biedt zij troost
als bijvangst van de fles
.
“Dat is poëzie die je ook nog eens tijdens een avond met vrienden kan voorlezen zonder glazig aangekeken te worden.”
.
De rest van de recensie vindt je hier: http://www.hanta.nl/hanta/2012/04/17/zoals-de-wind-in-maart-graven-beroert-wouter-van-heiningen/
Gedichten in vreemde vormen
Oorlogssymfonie door Chen Li (Taiwan)
Dit keer een bijzonder gedicht in een bijzondere vorm van de Taiwanese dichter Chen Li (vertaling Silvia Marijnissen). Zelfs als je het Chinees niet machtig ben (en wie is dat wel) is het meteen goed te begrijpen met een paar vertaalde tekens.
Chen Li heeft een veelzijdig oeuvre op zijn naam staan. Hij staat bekend als een sociaal bewogen, humoristische dichter die graag experimenteert met nieuwe vormen en uitdrukkingswijzen. Dit gedicht is uit 1995.
Noot van de vertaler:
het eerste karakter in de tekst, bing, betekent soldaat. In het tweede deel wordt dat steeds vaker afgewisseld door de karakters ping en pang,
die klinken als geweerschoten en eruitzien als het karakter voor soldaat, maar één ‘been’ missen.
Het karakter qiu in het derde deel is het karakter voor soldaat maar dan zonder ‘benen’. Het betekent (graf) heuvel.
Liefde en pijn
Alexander Poesjkin (1799 – 1837)
Liefde en pijn liggen soms in elkaars verlengde. Alexander Poesjkin schreef er het volgende liefdesgedicht over.
*
Ik had je lief: misschien ook is de liefde
Nog niet geheel gedoofd in mijn gemoed;
Maar zij behoeft je nu niet meer te grieven;
Ik wil dat je geen pijn door mij ontmoet.
.
Ik had je lief in stilte, niets verwachtend,
Nu eens geremd, dan weer jaloers gezind;
Ik had je zo lief zo teder, zo waarachtig –
Geef god dat zo een ander je bemint
.
Ze schrijdt in schoonheid
Een liefdesgedicht
van Lord Byron (1788 – 1824) en omdat het zo’n mooi gedicht is in het Engels én in het Nederlands.
.
She walks in beauty
.
She walks in beauty, like the night
Of cloudless climes and starry skies;
And all that’s best of dark and bright
Meet in het aspect and her eyes;
Thus mellow’d tot hat tender light
Which heaven to gaudy day denies.
.
One shade the more, one ray the less,
Had half impair’d the nameless grace
Which waves in every raven tress,
Or softly lightens o’er her face;
Where thoughts serenly sweet express
How pure, how dear their dwelling-place.
.
And on that cheek, and o’er that brow,
So soft, so calm, yet eloquent,
The smiles that win, the tints that glow,
But tell of days in goodness spent,
A mind at peace wit hall below,
A heart whose love is innocent!
.
Ze schrijdt in schoonheid
.
Ze schrijdt in schoonheid, zoals ’n nacht
Die helder is, vol sterren staat;
Licht en donker, klare pracht
komt in haar ogen, haar gelaat:
vertederd tot een licht dat zacht
de mooiste dag achter zich laat
.
meer schaduw. Of wat minder licht,
verzwakt de eed’le gratie;
die gaf haar lokken, haar gezicht,
hun nameloze staatsie;
en alle zoets waar zij aan dacht
droeg bij aan haar serene pracht.
.
En om haar mond, en op haar wangen,
Speel zacht en zonder vragen
Een lach, een blos, een stil verlangen
Naar vroeg’re, schone dagen;
Haar ziel heeft alle rust ontvangen
Om zuiver te behagen!
.
Gevoelige dichter
Hoe word je een gevoelig dichter?
Op de blogspot van Oholymackerel vond ik de volgende cartoon waarin precies uitgelegd wordt hoe het werkt.
Adrienne Rich
1929 – 2012
Op 27 maart overleed Adrienne Rich, schrijfster. dichter en feministe. Ik kende haar werk niet. Maar ze blijkt heel toegankelijke en bijzondere gedichten te hebben geschreven. Een voorbeeld vindt je hieronder.
Uit: Bronnen
IV
.
Met wie geloof je dat je lot is verbonden?
Waar komt je kracht vandaan?
.
Ik denk dat hoe dan ook, waar dan ook
Elk gedicht van mij die vragen moet herhalen
.
die niet hetzelfde zijn. Er is een wie, een waar
die niet gekozen zijn – die zijn gegeven – en soms onwaar gegeven
.
in het begin pak je wat je pakken kunt
om te overleven.
Gedicht in publieksverslag 2011 fonds voor Cultuurparticipatie
Noodzaak van het gunnen
Vandaag kreeg ik van het Fonds voor Cultuurparticipatie een mail dat mijn gedicht ‘Noodzaak van het gunnen’ zal worden opgenomen in hun publieksverslag 2011.
Hier alvast het gedicht geschreven naar aanleiding van de bezuinigingen op cultuur.
.
Noodzaak van het gunnen
.
Cultuur moet zinderen
door velden met begerige mensen
langs afgronden van hemels gezang
in de harten van oude meesters
en jonge honden
.
cultuur moet zijn
waar kinderen lachen en huilen
zich verbazen over paarse koffiepotten,
stekkers en kabouters,
meters hoog op saaie rotondes
.
cultuur laat niet na
behaagt niet, vraagt niet,
draagt niet en verlaagt niet
ze dompelt onder , overrompelt
en verwondert
.
cultuur zijn wij
elke dag, zonder voorbehoud
met volle teugen, in onze adem
en ogen, onder onze huid
prikkend in alledaagse taal












