Site-archief
E-bundel Gedichtenwedstrijd Ongehoord!
2014
.
In 2014 organiseerde de stichting Ongehoord! voor de derde keer een Gedichtenwedstrijd. Uit de ruim 220 inzendingen werd een shortlist van iets meer dan 50 gedichten gekozen door het bestuur van Ongehoord! en voorgelegd aan een jury. De jury bestond uit Joz Knoop, Edwin de Voigt en Robbert Meijntjes.
Door de jury werden drie genomineerden gekozen en 3 prijswinnaars (lees hierover elders op dit blog onder de categorie Ongehoord). De winnaar krijgt een plaats op het Ongehoord! podium en een beeld, en alle winnaars krijgen hun gedicht geplaatst op de website van Ongehoord!
Toch vonden we bij Ongehoord! het jammer dat het hierbij bleef. De ingezonden gedichten zijn zeer de moeite waard om te lezen ook voor een groter publiek. Daarom is besloten om een E-bundel te laten maken van de gedichten van de shortlist, de genomineerden en de prijswinnaars aangevuld met het juryrapport.
MUG books tekende voor de uitgave, Brrt.nl voor het ontwerp en de opmaak en nu is de bundel klaar. Gratisb te downloaden via de websites van Ongehoord!, MUGbookpublishing en vanaf vandaag dus ook vanaf mijn blog.
Klik de link aan voor de PDF versie. Ontvang je liever de EPub versie laat me dit dan even weten (via een reactie) dan stuur ik je deze toe.
.
MUG-Books-Ongehoord-2014-bw-600x800px (1)
.
Eervolle vermeldingen
Ongehoord! Poëzieprijs 2014
.
Behalve de drie winnaars heeft de jury ook een aantal eervolle vermeldingen gegeven aan dichters en hun gedicht. Het betreft hier de dichters Johan Devos, Jeannette Kim en Merkus.
Dit was wat de jury hierover te zeggen had:
De jury wil een paar eervolle vermeldingen geven aan een handvol gedichten en diens auteurs, die de top drie nét (maar dan ook echt nét) niet hebben gehaald.
Voorop staat een gedicht met een rijkheid aan taal. Unieke benoemingen, prachtige metaforen en woorden als ‘goesting’ waarvan alle juryleden moesten toegeven dat er op dit gedicht taaltechnisch helemaal niets aan te merken viel. De reden dat dit gedicht voor twee van de drie juryleden de top drie net niet heeft gehaald, is het einde. Het gaat om het gedicht Stiekem van Johan Devos, waarover lang en uitgebreid gediscussieerd is. Het merendeel van de jury vond het einde, over het missen van de trein, iets te gemakkelijk voor een gedicht van dit niveau. We willen je graag vragen om volgend jaar wederom mee te doen. Geen enkel gedicht heeft namelijk zoveel tijd in beslag genomen als dat van jou.
Schrijvers van De wazige moordenaar van Merkus en Lolita roept ‘Binnen’ van Jeannette Kim, ook jullie zien we graag terug. Geloof het of niet, humor was zeldzaam in de grote berg aan inzendingen. Jullie gedichten zijn door minimaal een van de juryleden beoordeeld als top drie waardig. Andere gedichten waren dit jaar helaas nog iets beter. Niet getreurd, want over jullie gedichten is ook uitgebreid gediscussieerd. Grote kans dat jullie inzendingen ons volgend jaar direct zullen opvallen.
Hieronder de gedichten van Devos, Merkus en Kim.
.
Stiekem (Johan Devos)
kwistig gemorste kussen
op een met
certificaat voor echtheid
oosters vloertapijt.
flarden van goesting en aarzeling
en van uiteindelijk dan toch
bijna
gaan we dood aan elkaar,
alleen de wroeging overleeft,
en de humor als glijmiddel
voor verlegen handen.
dan
roept de tijd jouw naam.
je veegt het schaamrood
uit je herinnering en gaat.
en ik mis je alweer,
en wellicht straks ook
mijn trein.
.
.
De wazige moordenaar ( Merkus)
Een verstrooide man,
een dampende kring,
een druk station,
pardon meneer,
dat is hier niet toegestaan.
Een schommelend toilet,
een stille hijs,
een beetje deo,
niemand krijgt het mee.
Verdwenen in een waas,
veertien medepassagiers,
de stiltecoupé.
Twee kakelende wijzen,
rumoer en gezeur,
de conducteur.
Niet blij uit zijn hogere sferen verrast,
op de achtergrond een kwaad klinkende; het is ongepast.
Onprettig gestoord,
heeft hij zomaar ongehoord,
imaginair,
op klaarlichte dag,
twee vrouwen vermoord.
.
.
Lolita roept ‘Binnen’ (Jeannette Kim)
Doet jas aan, hoed op kaal hoofd, strikt das recht,
weegt lijf en leden op een schaal
en niet voor niets
want daar is Gijs’ kleine popje
ze hinkelt op de stoep
en pikt een appel
stopt zoet sappig vlees in haar mond
en lacht zo grappig
naar hem
Holle bolle Gijs hinkt op twee gedachtes
verboden waar en lust
ondertussen geilt hij
op de sproetjes op haar neus
kust pas ontloken borstjes
in dromen
maar hij moet zich bedwingen
en wachten, afwachten of ze misschien
heel misschien
als ze ietsjes ouder is
en hij nog tot klaarkomen in staat
of de voetjes van de vloer
of het vrouwtje in de dop
bij een klop op de deur
of ze roept
‘Binnen!’
Shortlist dichters bekend
Ongehoord! Poëziewedstrijd
.
De Ongehoord! Poëziewedstrijd nadert zijn ontknoping. De gedichten en dichters die op de shortlist zijn gekomen hebben daarvan bericht gekregen. Van de ruim 220 inzendingen zijn er door het bestuur van Ongehoord! 50 geselecteerd door basis van het geven van maximaal 5 en minimaal 1 punt per gedicht. Dat maal 4 bestuursleden en dan de 50 met de meeste punten.
Die gedichten zijn aan de jury van de wedstrijd voorgelegd zonder naam van de dichter en in willekeurige volgorde. Volledig transparant en neutraal dus. De jury bestaat uit Robbert Meijntjes, Joz Knoop en Edwin de Voigt.
Uit deze 50 gedichten van de shortlist worden de nummers 1, 2 en 3 gekozen en deze dichters winnen de prijzen. De prijzen zijn behalve de eeuwige roem, een juryrapport, een optreden op het podium van Ongehoord!, de publicatie van het gedicht op dit blog en de website van Ongehoord! en voor de winnaar is er het bijzonder gewilde sculptuur van Lillian Mensing.
De uitreiking van de prijzen is op zondag 16 november in het Bibliotheektheater in Rotterdam. Natuurlijk is iedereen (ook zij die niet op de shortlist staan of hebben ingezonden) van harte welkom. toegang is gratis. Behalve veel Poëzie is er een optreden van Patty van Trossel (La Pat). Zie voor meer informatie de website van Ongehoord! http://www.stichtingongehoord.com
Nummer 2 en 3 van de Ongehoord! gedichtenwedstrijd
Paul Marius Borggreve en Liselotte Moyson
.
Na het juryrapport, het winnende gedicht en een verslag van de wedstrijd vandaag dan de gedichten die op de tweede en derde plaats zijn geëindigd: ‘De wind’ van Paul Marius Borggreve en ‘Ballade van de Wind, het Kind en de Dood’ van Liselotte Moyson.
Tevens de juryrapporten van de drie winnende gedichten.
.
De wind (Paul Marius Borggreve 2e plaats)
.
De fiets liet zich moeilijk vooruit bewegen,
de trappers kraakten, er kabbelde zweet,
de weg was lang en de wind was tegen,
een eenzaam mens die met de wereld streed.
.
Van de andere kant klonk toen half toegenegen:
‘Gaat het wel?’ in een glimlach breed,
‘We hebben toch hetzelfde lot gekregen:
een fiets, de weg, de wind, een eender leed,
.
maar volgens mij doe jij nu iets niet goed,
want terwijl onze wielen naarstig draaien,
schiet ik op en draal jij wat in schoor en voet.’
.
De woorden gaan zoals de winden waaien
en wie wind mee heeft weet wel hoe het moet:
voor storm hoef je slechts een zuchtje te zaaien.
.
Ballade van de Wind, het Kind en de Dood (Liselotte Moyson 3e plaats)
.
Op die herfstige lentedag
in mei
-de bussen staakten,
we moesten te voet naar huis-:
Kilometers
liepen wij,
mijn dochtertje en ik.
Het ziekenhuis lag
achter ons
en om mij heen
waaide de dood.
Ik liep achter mijn kind
en dacht:
Wat wordt ze groot!
Maar nooit zal ik haar
zien opgroeien…
.
Het was koud.
De wind bleef loeien.
Mijn oren werden rood.
Mijn hart scheurde
open en bloedde
bloot.
.
Voor mij liep
heel dapper mijn kind
en om mijn oren
gierde de wind.
.
Juryrapporten van de winnende gedichten:
Op nummer 3 is een gedicht geëindigd waarbij de grote woorden niet worden geschuwd, maar die gek genoeg wel weten aan te komen. De directheid van dit gedicht wist ons te charmeren en de ambiguïteit wist ons te over de streep te trekken.
Op nummer 3 staat het gedicht Ballade van de Wind, het Kind en de Dood van Liselotte Moyson.
Op nummer 2 is een gedicht gekomen van een dichter die duidelijk zijn metier beheerst en daar zichtbaar plezier in heeft. Wij hebben de gedichten anoniem moeten beoordelen, maar de grap is toen ik de naam zag van de dichter was ik blij met mijn eigen keuze, want het getuigde van mijn eigen goede smaak, daar ik de dichter al jaren stiekem volg omdat ik zo van zijn werk geniet.
Op nummer 2 is het gedicht De wind van Paul M. Borggreve geëindigd.
En de nummer 1 van vandaag is het gedicht dat het meest beeldend is, het meest feestelijk is, hoewel er toch een droeve ondertoon in te bespeuren valt, desalniettemin strooit de dichter zelf al in het gedicht confetti in haar schoot. Het winnende gedicht is geworden Jouw spel van Anneke Wasscher.
.
Paul Marius Borggreve
Liselotte Moyson
Juryrapport Ongehoord! gedichtenwedstrijd 2013
Algemene opmerkingen van de jury
.
De jury van de Ongehoord! gedichtenwedstrijd heeft in algemene bewoordingen een aantal zaken naar aanleiding van hun bevindingen voorgelezen in de persoon van jurylid Daniel Dee. Omdat Ongehoord! volgend jaar weer van plan is een poëziewedstrijd te organiseren kunnen toekomstige deelnemers hun voordeel doen met de opmerkingen van de jury.
Hierbij integraal het algemene verhaal:
.
Dames en heren,
Het verheugt mij om te zien dat poëzie nog steeds populair is. Aan de oproep van stichting Ongehoord om mee te doen aan de wedstrijd gedichtenschrijven met als thema De wind is massaal gehoor gegeven.
Een thema als ‘De wind’ geeft dan ook de vrijheid om alle kanten op te gaan. Oost, west, zuid, noord en een enkel gedicht kiest zelfs de uitgang van de sluitspier.
Ik was eveneens blij verrast over het hoge niveau van de ingestuurde gedichten. Het is duidelijk dat ik hier met een zaal te maken heb die iets weet van poëzie, ja zelfs het ambacht in zekere mate beheerst. Ik kan jullie dus niets wijsmaken. Toch wil ik de gelegenheid te baat nemen om een kritische noot te kraken. Ondanks het hoge niveau is het me namelijk opgevallen dat er weinig eigen geluid uit de ingezonden gedichten klinkt.
Er worden poëtische grootheden goed geïmiteerd, het zogenoemde emulatio. Verder zijn er veel gedichten die laten zien wat het algemene idee is van hoe het hoort bij het schrijven van gewichtige poëzie. Wat echter veelal vergeten wordt is dat een gedicht in principe uit drie elementen bestaat: taal, beeld en muziek. En wat mij betreft ook nog in die volgorde, maar dat is een persoonlijke voorkeur. Wat ik vooral gemist heb is het experiment en het lef. Als ik eerlijk ben en in een sardonische bui, dan moet ik bekennen dat de meeste gedichten wat gezapig waren. Zelden had ik de neiging om op te veren van verbazing of irritatie. Ik werd als lezer amper uitgedaagd.
Wat we nu beschouwen als klassieke gedichten en misschien zelfs het toppunt van schoonheid, zorgden in hun tijd voor de nodige controverse. Ze waren in zekere zin de etterbakjes achterin de klas die de boel verstierden. Of we nu het gedicht Oote van Jan Hanlo nemen, waar zelfs kamervragen over gesteld zijn, of de tachtigers die zich en mass afzetten tegen de domineespoëzie of zelfs het gedicht Kinder-lijck van Joost van den Vondel, dat niets minder is dan een aanklacht tegen god. Allemaal werden ze in hun tijd beschouwd als subversief. Waar zijn die gedichten in deze tijd gebleven? In de inzendingen van deze wedstrijd heb ik ze niet gezien. Hoe dat komt weet ik niet en de enige tip die ik kan geven is: lees poëzie. Dat is de enige manier om jezelf nog verder te scholen in dit ambacht. Ik verwacht van dichters een veel hogere inzet.
Wat ik zojuist te berde bracht is waar en tevens je reinste flauwekul. Er zijn geen regels voor het schrijven van gedichten. Dat is juist het mooie eraan. Poëzie kan dus evengoed plezier zijn of pure schoonheid. Van taalesthetiek kan ik net zo goed genieten. En dat er een aantal schone verzen tussen de inzendingen zaten staat buiten kijf.
Zo is er het gedicht Wervelwind dat helaas niet in de prijzen is gevallen, maar dat ik hier toch even wil noemen. Het gedicht begint met de strofe:
ooit waren er geen woorden, niet voor een uur,
de nacht, een dag, de tijd
Het gedicht is geweldig tot aan de laatste zin, daar zakt het in als een mislukte soufflé. Als die laatste regel er niet was geweest dan had de uitslag van deze wedstrijd er ineens heel anders uit kunnen zien. En als mijn oom geen kloten had gehad, dan was hij mijn tante. Daarbij weet iedereen in deze zaal dat de jury de ballen verstand heeft en sowieso van niets weet.
.
(van links naar rechts) Daniel Dee, Gerard Reussink en Floor Cornelisse.
Juryrapport winnend gedicht
Winnaar Ongehoord Poëzieprijs 2012: ‘Let the sin begin’.
.
En dan nu het juryrapport van het winnende gedicht van Hervé Deleu ‘In de ochtendfile’. Het gedicht heb ik maandag 12 november reeds geplaatst op dit blog.
.
Juryrapport
Toen wij de ingezonden gedichten bespraken, werd al snel duidelijk dat één tekst met kop en schouders boven de rest uitstak. Het overleefde zonder enige discussie de voorselecties en heeft die koppositie niet meer afgestaan.
Dit tekstje wist ons aangenaam te verrassen. De beeldspraak is helder. Het is tekstje beschrijven. Het weet goed de valkuilen van het clichématige te vermijden. En ook zonder hoogdravend poëtisch taalgebruik, hebben we hier een spannend geschreven dichtwerkje.
Het begint aarzelend en onbestemd, maar vanaf regel vier wordt koers gezet richting het thema: ‘Let the sin begin’. Het hoogtepunt is de beschrijving die begint op regel zeven:
‘Ongegeneerd beklemt ze
de gladde kop van de pookversnelling
en ademt traag.’
Op beknopte, haast filmische wijze wordt hier het hoofdpersoon neergezet.
De rest van het gedicht is een beschrijving van deze vrouw die zich in haar auto in de file overgeeft aan de wellust.
Deze uitwerking wekt bewondering door de knap volgehouden, bondige stijl en door het vermijden van de gemeenplaatsen. Een tekst met dit onderwerp kan een draak van een gedichtje opleveren, maar hier is dat niet gebeurd. In plaats daarvan is er een sterke tekst geschreven met een kop en keurige staart. Er wordt nergens nodeloos uitgeweid. En het verbond van de wellustige vrouw met haar warmbloedige auto is beeldend en voelbaar beschreven.
Leuk detail is dat wij als lezers ook niet zonder zonde zijn. Tijdens het lezen, of luisteren, worden wij voyeurs die schaamteloos toekijken naar deze vrouw, die zich in haar auto alleen waant.
Vandaar dat wij het gedicht ‘In de ochtendfile’, als winnaar hebben uitgekozen van de dichtwedstrijd van Ongehoord 2012, ‘Let the sin begin.’
Joris Lenstra
.
Tweede prijswinnaar Ongehoord! Poëziewedstrijd 2012
Juryrapport en gedicht
.
Zoals beloofd gisteren, vandaag de winnaar van de tweede prijs in de Ongehoord! Poëzieprijs 2012 met het juryrapport. De 2e prijs is voor: Erna Spoelstra
.
Heeft u voor mij
.
Kunt u de hoer in mij ontkroezen
alstublieft en daarna op mijn rood gezwollen
huid de haren weven
die van Johanna zijn geweest
blond en bijna acht.
Kunt u haar afgeknipte vlechten hechten zo
dat niemand dat kan zien en
.
kunt u mijn verzopen huid verzengen
tot aan mijn oren en mijn hals zo
dat de blaren willen wellen en
knappen en ik weer het rijpe vel heb van
Johanna blond en bijna acht.
.
En kunt u ook de vuilbek uit mij trekken
in kleine porties bruin en hard
gaten boren in mijn kaken
gave witte tanden plaatsen
maar wel scheef en
met een beugel zodat ik lach als
Johanna blond en bijna acht?
.
En kunt u tenslotte de veelvraat uit mij zuigen
met uw buis
flexibel de ballast die ik draag doorsluizen
naar wat bekers van een liter
zodat mijn lege schoot weer lijkt
op die van Johanna blond en bijna acht?
.
Juryrapport
Het gedicht ‘Heeft u voor mij’ heeft van ons de tweede plek gekregen.
.
Het is een mysterieus gedicht. Dat het verhaal vertelt van iemand die intens heeft geleefd, die terugkijkt op haar leven.
Een raadsel. Wie is de vrouw, wie is Johanna? Heeft ze spijt van haar verleden of is het juist heimwee? Wil ze het verleden overdoen, beter doen of juist herbeleven zoals het ging?
Je wilt het wéér lezen, het ontrafelen, maar het raadsel blijft.…
De langgerekte zinnen maken dat je steeds sneller wilt lezen, ze wekken nieuwsgierigheid op en zorgen voor spanning.
De zinnen worden bovendien verrassend afgebroken, waardoor bijzondere pauzes ontstaan. Er is geen eindrijm maar de klanken kloppen en lijken bewust bij elkaar gezet:
.
En kunt u tenslotte de veelvraat uit mij zuigen
met uw buis
flexibel de ballast die ik draag doorsluizen
.
De ouderdom die de vertelster zo tegenstaat, zorgt voor felheid en spanning in het lezen; de zonden lijken er vanaf te druipen. De jeugd en de puurheid van Johanna daarnaast brengen rust, vertraging en mooie pauzes. Samen een prachtige balans.
Liselore Scheffers
Prijswinnaars Ongehoord! Poëziewedstrijd
Juryrapporten en gedichten
.
Om het verslag van de Ongehoord! Poëziewedstrijd af te ronden zal ik de komende dagen de winnende gedichten en de juryrapporten hier publiceren.
.
3e prijs: Sabine Kars
.
thuisfront
hier drijf ik – in alle staten
sluit ik elke lente in
ik ben een leger
van verdragen ik schend me
tot de laatste zin en ik gier
uit al mijn gaten
dit huis wraakt en splijt en wreekt
hier pleegt de huismeester verraad
ik woed waar ik schuil en ik graaf me in
ik graaf me in en ik baar mijnen
maak alles met mijn grond gelijk dit huis
stond nimmer op de kaart dit huis is
al zijn wachters kwijt
als ik kon zijn wie ik graag wilde zou ik
bedaard in mij ten onder gaan
maar ik liet
de vijand binnen
verschroeide aarde
nu zal ik altijd oorlog zijn
.
Juryrapport
Toen wij, de drie juryleden, ieder een eigen top vijf op tafel legden, kwamen er in feite ruim tien gedichten uit als mogelijke winnaars. Dat is geen slechte score. Door wikken en wegen kozen we uiteindelijk de drie die hier worden gepresenteerd.
Ik heb onder andere ‘thuisfront’ verdedigd.
Het is een beeldend gedicht dat de lezer snel naar binnen zuigt.
Ik is zelf de zonde, het drijft in alle staten, giert uit al zijn gaten.
De beelden zijn niet mis te verstaan: ze staan als het huis waar de zonde in schuilt.
Ze houden de boog gespannen en verraden slechts mondjesmaat waar het om gaat.
De spanning zit ook in de taal. Het gedicht is geschreven in vrij vers, maar de dichter bedient zich van toevallig rijm en binnenrijm en slaagt er vooral in door klank de tekst aaneen te binden. De langgerekte klinkers in verschillende woorden zoals: wraakt, wreekt, pleegt, verraad, graaf enzovoort, leveren boeiende muziek op. Je leest en herleest. Ik had telkens de neiging om de tekst hardop te zeggen.
De dichter gebruikt geen kapitalen,‘thuisfront’ is één lange zin met grote woorden. Het totale beeld is een overdrijving, met ironie als ondertoon. Hoofdzonde is in zich ook een overdrijving. Vorm klopt met de inhoud. Maar waar grote woorden vallen, loert het gevaar van overdaad. Dit gedicht is op het randje. Ik herlees het. Het blijft staan. Toch twijfel ik over de voorlaatste regel.
De dichter is zelf in de huid van de woede gekropen.
Niet de heilige woede – Gods toorn, maar woede die vernietigt.
En hij biecht die woede op, hij biecht zijn onmacht op om anders te doen.
Gaat in de finale recht op zijn doel af. Missie geslaagd.
maar ik liet
de vijand binnen
nu zal ik altijd oorlog zijn
Jana Beranová
Winnaar van de gedichtenwedstrijd 2010
Marije Zijlstra
.
Na uitgebreid juryberaad is de jury tot een winnaar van mijn gedichtenwedstrijd 2010 gekomen.
Marije Zijlstra met haar gedicht Brandend asfalt.
Gefeliciteerd!
.
Brandend asfalt
witte strepen die
richting geven en
het pad bezaaid met
zachte berm
maar hoe eenzaam is de weg
van opgerold asfalt dat
zichzelf warm houdt met
smeulende restjes van
brandende vragen
.
en zijn ogen poogt te sluiten
voor de scheuren die hem
op ijzige dagen genadeloos
zullen treffen
.
.
De tweede plaats was voor het gedicht van Melody (zonder titel) en de derde plaats is voor het gedicht ‘Wie je bent zeg jezelf’ van Thomas Koppelaar. De prijswinnaars hebben reeds bericht van mij ontvangen.
.
Ik wil graag iedereen, alle 121 inzenders van een gedicht hartelijk bedanken. Ik had in mijn stoutste dromen niet kunnen hopen op zo’n fantastische respons. Ik heb met bijzonder veel genoegen alle gedichten gelezen, heb via de mail zo nu en dan gereageerd en was verrast door de kwaliteit die ik onder ogen kreeg.
.
Ik wil ook de jury bijzonder hartelijk bedanken voor hun moeite. Pero Senda en Otto Zeegers.
Poëzie beoordelen is niet eenvoudig en zoveel gedichten beoordelen is al helemaal veel werk.Ik zal het jury-commentaar van het winnende gedicht hier publiceren.
.
Jury commentaar
In zijn algemeenheid heeft de jury gekeken naar gedichtendie (metafysische) beelden met een symbolische waarde en met meervoudige waarden,met poëtische taal verbinden. Daarnaast heeft de jury gelet of vorm en inhouden hoe deze elkaar bevestigen, op elkaar aansluiten en elkaar versterken.
_____________________________________________________________________________
Winnaar:
Brandend asfalt.
In dit gedicht is er sprake van een epische vertelling diebeelden verbindt met de realiteit. De dichter weet hoe emoties moeten wordeningepakt in woorden. In het gedicht is er sprake van een ongewone botsing vanwoorden en interessante poëtische taal.
Met maar hoe eenzaam is de weg wordt het hele gedichtbijzonder krachtig in één prachtige poëtische zin verwoord.
_____________________________________________________________________________
.
Rest mij een laatste oproep om volgend jaar toch vooral weer mee te doen aan mijn gedichtenwedstrijd 2011.
.
Juryrapport 'Jong'
Poëziewedstrijd Uilenspiegel
Vandaag ontvangen, het juryrapport van de poëziewedstrijd Uilenspiegel (zie blog 16 januari 2010)
JURYVERSLAG 3DE KRONKELPOEZIEWEDSTRIJD 2009
*****************************************************
Organisatie: vzw UilenSpiegel
Juryleden : July Vanoplynes (jvol) , Kristof Van Hooymissen (kvh),
Vitalski (v), Johny Verelst (jv), Kurt Vanden Berghe (kvdb)
Dit jaar waren er 54 inzendingen voor de poëziewedstrijd. Dat zijn er 24 meer dan het jaar ervoor, wat betekent dat het voor de deelnemers steeds moeilijker wordt om bij de top tien van beste gedichten te geraken, en zeker om de uiteindelijke winnaar/winnares van de kronkelpoëzieprijs te worden. Aan allen alvast een hartelijk proficiat voor de geleverde prestatie! De 54 inzendingen betekent ook dat 54 mensen zich de moeite hebben getroost een gedicht neer te pennen, en vooral ook, de moed hebben betoond hun gedicht ter beoordeling aan anderen voor te leggen en op die manier hun gedicht de wereld in te sturen. Los van de eigenlijke jurering in punten uitgedrukt (wat nu eenmaal moet in een wedstrijd) waarderen we dit en willen we dan ook alle deelnemers danken voor hun inzending.
Wat dan de eigenlijke jurering betreft. De onderwerpen en themas die werden aangebracht door de deelnemers waren veelal interessant en intrigerend. Grosso modo kunnen we naar inhoud drie grote groepen onderscheiden: Een eerste groep vertolkte vooral het verlangen naar
persoonlijke en spirituele groei ; een verlangen naar herstel van het bewust-zijn, van het onvervreemd mens-zijn. Een tweede groep zouden we kunnen omschrijven als afscheidsgedichten : afscheid van de jeugdjaren, van een geliefde, van het leven. En in een derde grote groep gaat het vooral over het verlangen naar echte, authentieke vriendschap en liefde in een dikwijls moeilijk en eenzaam leven. Maar naar inhoud interessante en intrigerende teksten leveren niet altijd goede gedichten op. Ook stijl, vorm, sfeer zijn belangrijk. De meest geslaagde, de mooiste gedichten waren dan ook in grote mate die gedichten die op beide vlakken kwaliteit leverden op een originele, kunstzinnige, elkaar versterkende wijze.
* Op de 6de plaats het gedicht Jong van Wouter van Heiningen
Dit gedicht problematiseert het jong-zijn door inhoudelijk verschillende deelthemas met elkaar te laten botsen (opstandigheid t.o.v. conformisme, vrijheid t.o.v. groepsdruk, subkultuur t.o.v. commercialisering, enz.) in een goed gestructureerd netwerk van betekenissen én in een origineel, creatief taalgebruik dat o.m. verwijst naar de Vespa-generatie (KVDB).
.
ZICHTBAAR ALLEEN 