M. Mok

.

Dag vier van -kort weg- en vandaag een wat ouder gedicht van een dichter waar je eigenlijk nooit meer iets van hoort of leest. En dat is niet helemaal terecht. Natuurlijk, er komen alleen maar steeds meer dichters bij en de aandacht kan maar één keer verdeeld worden, maar Maurits Mok (1907-1989) verdient het zo nu en dan weer even voor het voetlicht gehaald te worden. Mok schreef als een bezetene; romans, kinderboeken en maar liefst ruim 40 dichtbundels. Waaronder ‘Berijmde bokkesprongen‘ uit 1962. Uit deze bundel het gedicht ‘de klok’.

.

De klok

.

De klok slaat één, de klok slaat negen,

dat ligt er aan,

zij jaagt door druil van nacht en regen

haar broos vermaan.

.

Zij roept gelijk in poel en polder

èn puit èn ros,

zij laat in kelder en op zolder

haar wachtwoord los.

.

Gedenk dan gij, in buis of badpak,

de grote dag:

eens treft u, puilende of platzak,

de laatste slag.

.