Abdelkader Benali

.

Aan de Rotterdamse dichter Abdelkader Benali (1975) heb ik leuke herinneringen, zoals de keer dat ie, als onbekend debuterend prozaschrijver een lezing deed in mijn bibliotheek. Vele jaren daarna kwam ik tot de ontdekking dat hij ook als dichter actief was en sindsdien is hij een paar keer langs gekomen op dit blog in mijn berichten.

Zo ook vandaag weer. In een tweedehandsboekenzaak kwam ik zijn bundel ‘Panacee’ tegen uit 2006. ‘Panacee’ bevat een grote hoeveelheid niet eerder gepubliceerde gedichten. Van sonnetten en kwatrijnen tot verhalende gedichten en uiterst vrije verzen. Bladerend in deze bundel las ik het gedicht ‘Wellust’, een opmerkelijk openhartig gedicht over wellust. Blijft bij mij de vraag: Is dit nu een erotisch gedicht of niet?

.

Wellust

.

Ik ben altijd open en mocht ik zin hebben

dan klop ik ergens aan. het is waar: genot

kun je niet kopen, en wie het onveilig doet

danst op een vulkaan die veel weg heeft

.

van mijn aars. Rauw lust ik ze, maar ook

in opgezwollen staat, cup d, tepels zacht

als leer. Mijn jongeheer is om door  een ringetje

te halen. Gêne en lust gaan niet goed samen,

.

daarom ken ik geen schaamte meer. Zo wil

ik oud worden om eeuwig jong te blijven.

Laatst was mama op bezoek, zo lief keek ik

haar aan, het zit ook in haar, geil ding. Geen-

.

eens vroeg ze wat ik deed, op het toppunt van

mijn kunnen. Steek me geen oog uit, ik heb er maar een.

.