Mark Boog

.

Vandaag door de knieën om ook de onderste planken van mijn boekenkast te raadplegen zonder te kijken. Daar zonder te kijken de bundel ‘Alsof er iets gebeurt’ uit 2000 van Mark Boog (1970) gepakt. Opnieuw een willekeurige pagina geopend en daar bevond zich het gedicht ‘Klein huis”.

.

Klein huis

.

Klein huis, maar gooi er eens een bal doorheen

en het wordt groot. Zie al die meters,

zijn ze niet van ons? En slenter eens alsof

je niet weet waar je heen gaat: ruimte rekt

zich geeuwend uit tussen de muren. Zie:

het dwalen dat de kamers met elkaar

verbindt is wit geverfd. Er is een trap,

een kapstok in een kast, wat deuren. Als

een landweg zo toevallig ligt het, doel

en startpunt bij de weg gezocht in plaats

van omgekeerd, zo lijkt het. Als je brood

haalt en weer terugkomt zul je zien dat we

een picknick kunnen houden. Snel, ga nu!

Het krimpen kan onmogelijk ver weg zijn.

.