Categorie archief: Recensies
Wanneer kom je buiten spelen?
Door Evy van Eynde
.
Eind juni kreeg ik van Evy van Eynde een uitnodiging om naar België te komen om daar een voorstelling bij te wonen die bij haar nieuw verschenen bundel hoort ‘Wanneer kom je buiten spelen”. Deze voorstelling heb ik gisteravond in De Tijd Hervonden (wat een geweldige naam) aan de Witte nonnenstraat 8 in Hasselt bekeken samen met fotograaf en vriend Ruben Philipsen.
Morgen zal ik hier de recensie publiceren van deze bijzondere combinatie van dichtbundel en theatervoorstelling. Evy van Eynde leerde ik kennen via haar blog http://evyvaneynde.wordpress.com/
Omdat ik daar regelmatig kom om te lezen wat Evy bezig houdt kwam ze op mijn blog terecht en zo vangt een koe een haas.
Uit de aankondiging van dit artistieke tweeluik:
De voorstelling “Wanneer kom je buiten spelen?” maakt deel uit van een artistiek tweeluik, waar ook een geïllustreerde gedichtenbundel bij hoort. In de voorstelling komen de gedichten tot leven in liedjes, dialogen en mijmeringen die hardop rijmen.
“Een klein meisje komt naar je toe. Ze vertelt je een verhaal. Een peperkoeken verhaal. Kraakvers. Zie je die twee gaten in de muur? Dat is het hol van Meneer Konijn. Als je daarin kijkt, verdwijn je. Heel even maar. Voor altijd.”
“Wanneer kom je buiten spelen” is een familievoorstelling. Volwassenen zullen snoepen van taalparels tussen de regels. Kindjes zullen dol zijn op het speelse sprookjesdecor.
.
Morgen dus mijn recensie, vandaag alvast een gedichtje en een tekening van Evy met de titel Alice.
.
Alice
.
Boven in kamers
waar stof opwaait
klopt ze aan
.
Ziet de trap
opgaan in sterren
en lantaarnpalen
.
Langs de melkweg
waar koeien grazen
in graswolken
.
kleine meisjes
in konijnenholen
hoog in de lucht
.
Verscholen
tot iemand gilt
gezien
.
Chris van Geel
Dichter en beeldend kunstenaar (1917 – 1974)
.
In de Volkskrant van 8 december (boekenbijlage) staat een recensie van ‘Ik ben een onderling onverzoenlijke ratjetoe’, een brievenboek van Chris van Geel, dichter en beeldend kunstenaar. Nu kende ik de dichter Chris van Geel eerlijk gezegd niet maar de beschrijving door Aleid Truijens maakt mij nieuwsgierig.
Allereerst was er de opmerking dat je Chris van Geel moest ‘close readen’. Ik heb de definitie van close reading er maar eens bijgezocht en daaruit blijkt dat deze vorm van ‘duiden’ niet of nauwelijks meer wordt gebruikt. Uit Wikipedia:
.
Close reading is een vorm van literaire kritiek die zich toelegt op een minutieuze lezing van de tekst zelf, zonder gebruik te maken van biografische of andere extra-literaire informatie.
Close reading gaat ervan uit dat geen enkel element in een literaire tekst er ‘zomaar’ staat: alles heeft zijn functie en de tekst vertoont een hechte samenhang in al zijn lagen.
De zuivere close reading wordt tegenwoordig bijna niet meer beoefend. Onder invloed van de ‘cultural studies’ wordt literatuur weer bestudeerd als onderdeel van een historisch, maatschappelijk en cultureel netwerk.
.
Dat deze vorm van lezing en duiding niet meer in zwang is lijkt me terecht. Toch werd ik alsmaar nieuwsgieriger helemaal toen ik las dat ‘Van hen (Jan Emmens, Jan Hanlo, Judith Herzberg, Elisabeth Eybers en Tom van Deel…) moest hij weten wat ze goed vonden en wat niet, welke regels weg of anders moesten’ en ‘Toen in 1958 zijn eerste bundel Spinroc verscheen, was hij een ervaren dichter’. Voeg daarbij alle rampspoed die hem overkwam in zijn leven en het enige dat je nog wil is zijn poëzie lezen.
Wat opvalt is zijn voorkeur voor het dichten over de natuur. Op de blog van Elly de Waard http://www.ellydewaard.nl/blog/ (zij woonde in de jaren 60 van de vorige eeuw samen met Chris van Geel) staan bij de nagelaten gedichten louter gedichten over de natuur. Hier een voorbeeld.
.
Eenden
Ze zijn al weg uit water
en moeilijk van bewegen
verruilen zij hun zwijgen
voor angstaanjagend kwaken.
.
Op de begroeide oevers
klapwieken zij omdat ze niet
hun snavel ongestoord
in water kunnen steken.
.
Met tegenzin op vleugels
verlaten zij de grond,
hun zware lichaam trekt
uit zicht het donker in.
.
met dank aan gedichten.nl
.
Hoewel ik bij de gedichten die ik heb kunnen vinden niet aan close reading heb gedaan, vond ik ze heel toegankelijk en bijzonder. Hoewel poëzie over de natuur mij dan weer minder boeit, waren de gedichten die ik las zeer de moeite waard. Kortom een dichter om te ontdekken als je hem nog niet kende of te herlezen als je hem al wel kende.
Dichtbundel besproken
Zoals de wind in maart graven beroert
.
Vorig jaar droeg ik mijn gedichten voor op het poëziepodium Westland georganiseerd door de bibliotheek Westland. De presentator van dit podium Ton ter Heijden wist de voordragende dichters na afloop van hun voordracht steeds op heel bijzondere wijze af te kondigen. In zeer beeldende taal, puntig en to the point. Bij de presentatie van mijn bundel in december was Ton aanwezig en schafte hij mijn bundel aan. Ik heb hem daarna gevraagd of hij mijn bundel na lezing wilde bespreken. Dit heeft hij gedaan en bij elk gedicht heeft hij een korte beschrijving gegeven. Ik zal bij een paar gedichten die op dit weblog staan (onder de categorie Gedichten) de beschrijving geven van Ton. Hiervoor naar beneden scrollen en naar older posts gaan.
.
In retrospectief: Sterk melancholische schets van indrukwekkende “Gestalt”
Dagmenu: Plastisch formulerend naar het hoofdaltaar van ‘de daad’
Het Darwin effect: Kruipen in de huid van een ander in vierkwartsmaat
Reiswijzer: Indringende metaforen als springplank naar..
Jong: Jeugdige dynamiek in eigentijdse nimbus gevangen
.
Als omschrijving van de bundel schreef Ton me:
Een zeer eigen, herkenbare stijl, waarbij de geconcentreerde bewonderaar meegloeit als eem glimwormpje in mystieke werelden. Uitgekiende woordkeus, weglaatkunst en dichtdeining geven de bundel optimale spankracht.
.Nieuwsgierig geworden naar mijn bundel? Je kunt deze bij me bestellen voor € 14,50 bij mij (incl. verzendkosten). Je krijgt dan (als je hier prijs op stelt) de lijst van Ton erbij. Bestellen? Mail naar woutervanheiningen@yahoo.com
.
Zo kan het ook
Recensie voor De Nederlandse Bibliotheek Dienst/Biblion
Zoals jullie wellicht weten werk in in een openbare bibliotheek. Als bibliothecaris is een heel belangrijk instrument bij het collectioneren de AI. AI staat voor aanschaf informatie. Op basis van wat daar in staat nemen veel bibliothecarissen de beslissing om wel of niet een boek aan te schaffen.
Bijzonder was het dan ook toen ik van een collega de AI van mijn derde bundel aangereikt kreeg. De AI is geschreven door Neerlandicus en dichter Albert Hagenaars. Hieronder de tekst van de AI (van zijn website www.alberthagenaars.nl)
|
WOUTER VAN HEININGEN |
|
| ZOALS DE WIND IN MAART GRAVEN BEROERT. 2012. Na eerdere projecten met een beeldend kunstenaar en een fotograaf presenteert Wouter van Heiningen (1963, Leidschendam) z’n derde bundel en ditmaal alleen. Het centrale thema in de vier afdelingen is het streven naar contact, niet alleen met mensen maar ook, zij het minder indringend, met objecten. Meestal nemen die dan wel lichamelijke vormen aan, zodat er sprake is van samenval, bijv.: “Deze stad ademt de blues / vlak onder de huid bijgezet / in het geheugen van schoonmakers / en slachters”. Zijn zegging en ritmiek (overwegend fungerend in korte zinnen) blijven eenvoudig en de gedachten zijn lang niet altijd origineel. De waarde van deze poëzie is dan ook op de eerste plaats afhankelijk van de beeldspraak. Regelmatig weet Van Heiningen, hoewel z’n overdrachtelijke relaties ook kunnen rammelen, op dat vlak te verrassen. Als hij in staat zal zijn deze enige peiler van belang te combineren met voldoende ondersteunende kracht vanuit de andere elementen, doen de bibliotheken beter de deur wijd open als hij zijn roffel laat horen. Voor deze 3e bundel is het nóg niet zover. | |
.
Nieuwe bundel op Recensieweb.nl
Zoals de wind in maart graven beroert
.
Mijn nieuwe bundel met bovenstaande titel is nu ook op recensieweb verschenen.
.
En dan nog even dit
Rainer Maria Rilke
Misschien zou het goed zijn als je als fan de woorden van je voorbeeld ter harte neemt.
“Works of art are of an infinite solitude, and no means of approach is so useless as criticism. Only love can touch and hold them and be fair to them.”
Recensie ‘Zoals de wind in maart graven beroert’
Hanta.nl
Vandaag verscheen op Hanta.nl een recensie van mijn nieuwe bundel ‘Zoals de wind in maart graven beroert’.
Enkele quotes uit de recensie:
“Nederland wemelt van de kleine uitgeverijen. De Brouwerij is zo’n uitgever. Uit het feit dat ze vacatures hebben voor ‘stageplaatsen en vrijwilligers’ kun je afleiden dat het ook daar geen vetpot is.”
“Als je kijkt naar Zoals de wind in maart graven beroert van Wouter van Heiningen is dat vreemd, want in hem heeft De Brouwerij een dichter die volgens mij, na nog een paar jaar ontwikkeling, makkelijk een groter publiek kan aanspreken.”
.
Deze stad ademt de blues
vlak onder de huid bijgezet
in het geheugen van schoonmakers
en slachters
.
hier trekt de gospel
van mond tot hart
en biedt zij troost
als bijvangst van de fles
.
“Dat is poëzie die je ook nog eens tijdens een avond met vrienden kan voorlezen zonder glazig aangekeken te worden.”
.
De rest van de recensie vindt je hier: http://www.hanta.nl/hanta/2012/04/17/zoals-de-wind-in-maart-graven-beroert-wouter-van-heiningen/
Bericht over ‘Zoals de wind in maart graven beroert’
Recensie
Niet echt een recensie maar ik wilde jullie hem toch niet onthouden.
Van Mark Deckers (collega bibliothecaris uit Deventer) kreeg ik via de twitter een bericht over een stuk dat hij had geschreven op zijn blog. Het bericht gaat over mijn nieuwe bundel ‘Zoals de wind in maart graven beroert’ en kun je http://www.markdeckers.net/2011/12/in-de-tussentijd.html hier terug lezen.
Recensie
Op de mooi vormgegeven en bijzonder informatieve website van Mark Deckers heeft hij een (korte) recensie geschreven van ‘Je hebt me gemaakt met je kus’.
De recensie en de tekst van het gedicht ‘Kus’ vindt je hier terug: http://www.markdeckers.net/2011/01/kus.html
Op de Valentijnsuggestie kom ik volgende week terug.
Juryrapport 'Jong'
Poëziewedstrijd Uilenspiegel
Vandaag ontvangen, het juryrapport van de poëziewedstrijd Uilenspiegel (zie blog 16 januari 2010)
JURYVERSLAG 3DE KRONKELPOEZIEWEDSTRIJD 2009
*****************************************************
Organisatie: vzw UilenSpiegel
Juryleden : July Vanoplynes (jvol) , Kristof Van Hooymissen (kvh),
Vitalski (v), Johny Verelst (jv), Kurt Vanden Berghe (kvdb)
Dit jaar waren er 54 inzendingen voor de poëziewedstrijd. Dat zijn er 24 meer dan het jaar ervoor, wat betekent dat het voor de deelnemers steeds moeilijker wordt om bij de top tien van beste gedichten te geraken, en zeker om de uiteindelijke winnaar/winnares van de kronkelpoëzieprijs te worden. Aan allen alvast een hartelijk proficiat voor de geleverde prestatie! De 54 inzendingen betekent ook dat 54 mensen zich de moeite hebben getroost een gedicht neer te pennen, en vooral ook, de moed hebben betoond hun gedicht ter beoordeling aan anderen voor te leggen en op die manier hun gedicht de wereld in te sturen. Los van de eigenlijke jurering in punten uitgedrukt (wat nu eenmaal moet in een wedstrijd) waarderen we dit en willen we dan ook alle deelnemers danken voor hun inzending.
Wat dan de eigenlijke jurering betreft. De onderwerpen en themas die werden aangebracht door de deelnemers waren veelal interessant en intrigerend. Grosso modo kunnen we naar inhoud drie grote groepen onderscheiden: Een eerste groep vertolkte vooral het verlangen naar
persoonlijke en spirituele groei ; een verlangen naar herstel van het bewust-zijn, van het onvervreemd mens-zijn. Een tweede groep zouden we kunnen omschrijven als afscheidsgedichten : afscheid van de jeugdjaren, van een geliefde, van het leven. En in een derde grote groep gaat het vooral over het verlangen naar echte, authentieke vriendschap en liefde in een dikwijls moeilijk en eenzaam leven. Maar naar inhoud interessante en intrigerende teksten leveren niet altijd goede gedichten op. Ook stijl, vorm, sfeer zijn belangrijk. De meest geslaagde, de mooiste gedichten waren dan ook in grote mate die gedichten die op beide vlakken kwaliteit leverden op een originele, kunstzinnige, elkaar versterkende wijze.
* Op de 6de plaats het gedicht Jong van Wouter van Heiningen
Dit gedicht problematiseert het jong-zijn door inhoudelijk verschillende deelthemas met elkaar te laten botsen (opstandigheid t.o.v. conformisme, vrijheid t.o.v. groepsdruk, subkultuur t.o.v. commercialisering, enz.) in een goed gestructureerd netwerk van betekenissen én in een origineel, creatief taalgebruik dat o.m. verwijst naar de Vespa-generatie (KVDB).
.
ZICHTBAAR ALLEEN 