Site-archief
Gevecht tegen het zuur!
Johnny ‘the selfkicker’ van Doorn
Halverwege de jaren 80 van de vorige eeuw was ik in de ban van twee dichters; Jules Deelder en Johnny van Doorn. Twee dichters die niet aan het beeld van dichters voldeden, twee dichters ook die beide exceleerden in het gesproken gedicht. Twee performance dichters. Tegenwoordig zouden het waarschijnlijk Slamdichters heten maar toe waren het bijzondere verschijningen, niet alleen door hun manier van voordragen maar ook door hun tekstgebruik en verschijning. Van Johnny van Doorn heb ik vorige week de bundel ‘Gevecht tegen het zuur’ gekocht. Niet zozeer een dichtbndel maar wel een proeve van zijn veelzijdige schrijfkwaliteiten.
Zoals hij schrijft in het begin van het boek:
De jaren van gezelligheid, mijn studie van het caféleven was uit de hand gelopen. Iedereen denkt iedereen te kennen, wat achterklap oplevert die niet onderdoet voor het geouwehoer in, laten we zeggen, het doorsneestraatje. Telkens keerde het gevoel terug dat je sublieme ogenblikken beleefde. Vooral in het holst van de nacht. Je rookte je pijpje, je drinkt een glaasje, grootse werken zweven voor je geest, je zal de wereld versteld doen staan, maar wee o wee, de volgende ochtend het je weer ’t zuur.
Verhalen over het zwerverachtig bestaan van de would be kunstenaar in Amsterdam in de jaren 70 en 80. Geestig en nog altijd heel leesbaar. Voor wie Johnny niet kennen; zoek hem op Youtube op en je hebt meteen een beeld.
Bijvoorbeeld hier: http://www.youtube.com/watch?v=K7jhk4tPEKY
Charles Bukowski
Gedicht
Zoals de regelmatige lezer van mijn blog waarschijnlijk wel weet heb ik een zwak voor Charles Bukowski, zowel zijn proza als zijn poèzie is zeer lezenswaardig. Uit het volgende gedicht blijkt voor mij dat ondanks alle rauwheid en hardheid in zijn schrijven, Charles Bukowski eigenlijk ook maar een romantische ziel was.
Confession
|
|||
Poëzie in het park
Zondag 11 september 2011
Programma ‘Poëzie in het Park’ op zondagmiddag 11 september achter de bibliotheek aan de Uiverlaan 18 te Maassluis:
14.00 opening Hein v.d. Assem
14.10 Sander Groen
14.25 Corina Kappen
14.40 Kaat en Daan (muziek)
14.55 Benne van der Velde
15.10 Jaap van Oostrum
15.25 Kaat en Daan (muziek)
15.40 Alja Spaan
15.55 Wouter van Heiningen
16.10 Open Podium
16.25 Kaat en Daan (muziek)
16.40 afsluiting
Voor, tussen en na de voordrachten is er gelegenheid bundels van de optredende dichters te kopen. Drankjes zijn te koop bij de bar van de Koningshof.
Toegang is gratis.
Gedichten op vreemde plekken
Deel 37: Op een vuurtoren
Op deze vuurtoren op de Maasvlakte staat het gedicht ‘Kustlicht Maasvlakte’ van Max Dendermonde.
Poëzie in het park, laatste dichter bekend
Laatste dichter bekend
Als laatste dichter op de lijst van optredende dichters tijdens Poëzie in het Park is Corina Kappen toegevoegd. Corina schrijft sinds 1988 gedichten en korte verhalen.
Met deze toevoeging zijn alle namen bekend. Zeer binnenkort zal ik het programma hier bekend maken. Tevens zal er , als de tijd dit toelaat, een open podium zijn na afloop van de voordrachten. Iedereen die hieraan mee wil doen kan zich op de middag melden bij de presentator van Poëzie in het Park, Hein van den Assem.
De vele gezichten van poezie
De eerste wereldoorlog
Twee gedichten over de eerste wereldoorlog
Ernst Jandl (1925-2000)
schtzngrmm
schtzngrmm
schtzngrmm
t-t-t-t
t-t-t-t
grrrmmmmm
t-t-t-t
s——-c——-h
tzngrmm
tzngrmm
tzngrrnm
grrrmmmmm
schtzn
schtzn
t-t-t-t
t-t-t-t
schtzngrmm
schtzngrmm
tssssssssssssssssssss
grrt
grrrrrt
grrrrrrrrrt
scht
scht
t-t-t-t-t-t-t-t-t-t
scht
tzngrmm
tzngrmm
t-t-t-t-t-t-t-t-t-t
scht
scht
scht
scht
scht
grrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr
t-tt.
schtzngrmm = schützengraben = loopgraaf
John MacCrae (1872 1918)
In Flanders Field
In Flanders fields the poppies blow
Between the crosses, row on row
That mark our place; and in the sky
The larks, still bravely singing, fly
Scarce heard amid the guns below.
We are the Dead. Short days ago
We lived, felt dawn, saw sunset glow,
Loved and were loved, and now we lie
In Flanders fields.
Take up our quarrel with the foe:
To you from failing hands we throw
The torch; be yours to hold it high.
If ye break faith with us who die
We shall not sleep, though poppies grow
In Flanders fields.
Voordrachten en optredens
Update
Zondag 11 september: Poëzie in het Park, achter de bibliotheek in het park, Uiverlaan 18 in Maassluis, Toegang gratis, aanvang 14.00 uur.
Woensdag 16 november: Omroep Centraal, programma ‘Dicht erbij’ presentatie Magda Thomas, van 19.00 tot 20.00 uur in het gemeenschapshuis Sint Annastraat 60 in Gemert
Onafhankelijke Bloggers Associatie
OBA
Ik ben nu ook lid van de OBA. De Onafhankelijke Bloggers Associatie.
Back Home
Amerika
Na 3 weken in de Verenigde Staten te hebben rondgereisd zocht ik naar woorden om deze reis te beschrijven. Maar daarvoor heb je inspiratie nodig en die komt bij het reizen, bij mij vaak, pas veel later. Toen kwam ik dit gedicht van Walt Whitman tegen en hij verwoordt het zoals ik het heb ervaren. Begrijp me goed, het was een fantastische reis en vakantie maar zo kijk ik tegen het land aan (voor zover je je na 3 weken en het bereizen van maar een piepklein stukje van dat immense land een oordeel kunt vormen).
Long, Too Long America
Long, too long America,
Traveling roads all even and peaceful you learn’d from joys and
prosperity only,
But now, ah now, to learn from crises of anguish, advancing,
grappling with direst fate and recoiling not,
And now to conceive and show to the world what your children
en-masse really are,
(For who except myself has yet conceiv’d what your children en-masse
really are?)
Walt Whitman
( Uit: Leaves of grass, 1855)
