Rutger Kopland

.

Staand voor mijn boekenkast, pak ik zonder te kijken een bundel van een plank. De bundel die ik gepakt heb is ‘Het orgeltje van yesterday’ uit 1968 van Rutger Kopland (1934-2012). Ik open de bundel op een willekeurige pagina (35 in dit geval) en daar staat het gedicht ‘Meneer K’ en op de tegenoverliggende pagina 34 het gedicht ‘Juffrouw A’. Allebei fraaie gedichten maar omdat ik ‘Meneer K’ als eerste zag wil ik dat vandaag met jullie delen.

.

Meneer K

.

Meneer K is nu voorgoed naar het gesticht

gebracht omdat hij iedere nacht naar moeder

wilde. het hielp niets meer als men zei

dat moeder 20 jaar geleden al gestorven was,

5 minuten later besteeg hij toch de brom-

fiets en verdween vol-gas in het duister.

.

Meneer K (51), zijn gezicht stil van verkalking,

weet niets meer, alleen tegen het einde van

de dag glimlacht hij als hij naar buiten kijkt

en ziet dat het al donker wordt. Kom zegt hij

dan, ik stap maar weer eens op.

.