Categorie archief: Gedichten

Project Gutenberg en de poëzie

Guido Gezelle

.

Ik kwam op internet een Eboek tegen van Guido Gezelle; Een bloemlezing van Guido Gezelle’s gedichten. Dit boekje uit 1915 was te vinden dankzij het Project Gutenberg.

Project Gutenberg is een digitale bibliotheek van zogenaamde E-boeken of elektronische boeken.

‘ Michael Stern Hart startte in 1971 met dit project genoemd naar Johannes Gutenberg, die algemeen geldt als uitvinder van de boekdrukkunst met losse letters.De meeste door Project Gutenberg gepubliceerde teksten vallen in het publiek domein in de VS. Ofwel omdat ze nooit onder het auteursrecht vielen, ofwel omdat het auteursrecht verlopen is. Enkele teksten vallen nog onder auteursrecht, maar zijn beschikbaar gesteld door de auteurs. Typische kandidaten voor Project Gutenberg zijn belangrijke of succesvolle boeken waarvan het auteursrecht inmiddels verlopen is, zoals veel oude filosofische teksten, maar b.v. ook de Sherlock Holmes-verhalen van Conan Doyle of de Tarzan-verhalen van Edgar Rice Burroughs. Er zijn diverse readers (leesprogramma’s) op het internet te vinden waarmee men de teksten op een plezierige manier op het computerscherm kan lezen.’ (Bron Wikipedia)

Hoewel het merendeel van de teksten Engelstalig is, zijn er ook veel werken in andere talen te vinden op Project Gutenberg, waaronder het Nederlands. Een daarvan is dus het boek met de gedichten van Guido Gezelle. Waarom dan hier aandacht daaraan besteed? Allereerst omdat het project Gutenberg een prachtig initiatief is om oudere literaire werken weer onder de aandacht te brengen bij een modern (E-boeken lezend) publiek. Maar daarnaast werd ik getroffen door een gedicht van Guido Gezelle (dat ik niet kende maar waarin ik iets herkende. De op een na laatste zin deed mij heel erg denken aan twee zinnen uit een gedicht dat ik zelf heb geschreven met de titel ‘Kus’. De titel van mijn tweede dichtbundel  ‘Je hebt me gemaakt met je kus’  komt uit dit gedicht. Je kunt het gedicht hier lezen: https://woutervanheiningen.wordpress.com/2010/12/

 

Hier het gedicht van Guido Gezelle.

.

’T IS STILLE.

’t Is stille. Rustig ligt
en slaapt het altemaal,
dat leute en leven was,
dat locht- en vogeltaal.
Geen windeken en waakt:
november houdt den staf,
en stelpt dat wekken mocht
het eindloos duister graf
des aardrijks. Ongebaand
en dood zijn weg en straat;
de voet alleen verwekt,
en ’t stappen van die gaat,
een doof gerucht in ’t loof,
dat, afgevallen, plekt
den grond, dien ’t in een’ spree
van doodsche varwen dekt.
’t Is stille. Gij alleen,
o vlugge en vlijtig ding,
dat, langs den natten tak
geklaverd, uw gepink
laat hooren, fijn en snel,
ge ontsnapt en snetst alom:
„Ik leef nog: piep! Ik leef,
spijts ’s winters winterdom!”
.

Nieuw gedicht

Vergezicht

 

Vrees niet

wat er niet is

 

zei ze toen ik

aan haar voeten lag

 

leg geen verbanden

als er geen wonden zijn

 

en geef door wat je

het liefst voor jezelf houdt

 

ik stond op, gaf haar een kus

waarna ik mijn weg vervolgde

Nieuw gedicht

Symfonie

.

Het zijn de vingers, de nagels en

de voeten, de vooruitgeschoven posten

van verder onderzoek en interesse

 .

het zijn de lokken haar, bijna onverschillig

vallen ze langs de wangen, maken ze

ogen zichtbaar, lichten in het donker

 .

het zijn de woorden, de verwijzingen

naar andere tijdstippen, de zinnen die

nadreunen, paukenslagen in een symfonie

. 

die altijd blijven hangen, de zangstem

die plots vanuit een meerstemmig koor doordringt,

al mijn zintuigen vastgrijpt en mij met warmte vult

.

Gedicht

op verzoek

Uit mijn derde bundel ‘Zoals de wind in maart graven beroert’ nog maar een gedicht.

,

Boek

,

In de lucht vliegen

niet de gevleugelde

.

zware woorden

.

liggen vast

gekluisterde tekst

herschrijft geen

.

geschiedenis

.

ligt geketend

onuitgesproken in

het stof van

.

ongelezen verzen

.

te vaak voor in

de mond

.

Dichtbundel besproken

Zoals de wind in maart graven beroert

.

Vorig jaar droeg ik mijn gedichten voor op het poëziepodium Westland georganiseerd door de bibliotheek Westland. De presentator van dit podium Ton ter Heijden wist de voordragende dichters na afloop van hun voordracht steeds op heel bijzondere wijze af te kondigen. In zeer beeldende taal, puntig en to the point. Bij de presentatie van mijn bundel in december was Ton aanwezig en schafte hij mijn bundel aan. Ik heb hem daarna gevraagd of hij mijn bundel na lezing wilde bespreken. Dit heeft hij gedaan en bij elk gedicht heeft hij een korte beschrijving gegeven. Ik zal bij een paar gedichten die op dit weblog staan (onder de categorie Gedichten) de beschrijving geven van Ton. Hiervoor naar beneden scrollen en naar older posts gaan.

.

In retrospectief: Sterk melancholische schets van indrukwekkende “Gestalt”

Dagmenu: Plastisch formulerend naar het hoofdaltaar van ‘de daad’

Het Darwin effect: Kruipen in de huid van een ander in vierkwartsmaat

Reiswijzer: Indringende metaforen als springplank naar..

Jong: Jeugdige dynamiek in eigentijdse nimbus gevangen

.

Als omschrijving van de bundel schreef Ton me:

Een zeer eigen, herkenbare stijl, waarbij de geconcentreerde bewonderaar meegloeit als eem glimwormpje in mystieke werelden. Uitgekiende woordkeus, weglaatkunst en dichtdeining geven de bundel optimale spankracht.

.Nieuwsgierig geworden naar mijn bundel? Je kunt deze bij me bestellen voor € 14,50 bij mij (incl. verzendkosten). Je krijgt dan (als je hier prijs op stelt) de lijst van Ton erbij. Bestellen? Mail naar woutervanheiningen@yahoo.com

.

Nieuw gedicht

20120814-180301.jpg

Nieuw gedicht

Kerfstok

.

In elke straat

van deze stad

woont er wel één

of meer

 .

ze vormen geen genootschap

kennen geen mores

noch

delen ze een voordeur

 .

de schaamte houdt hen

binnenshuis, hun daden in de schaduw

van het verleden, weggestopt in diepe laden

achter bankdikke kluisdeuren

 .

elke referentie aan de gebeurtenissen

van toen, kan onherstelbare

schade toebrengen aan

de geestelijke gezondheid

.

Nieuw gedicht

Deel 2

.

Nu dan het tweede deel uit het drieluik ‘Reasons to be cheerful.

Part two.

.

First love

.

Het kleedhokje is van haar.

Aan alles voel en ruik je dat. Ze

gooit een jurkje over de muur.

‘Deze is toch veels te groot schatje’

Hij staat op en pakt het aan. Hij

.

oogt vermoeid. ‘Die strapless is wel

vet maar mijn string schijnt door’ komt

achter het gordijn vandaan. ‘Oh’ zegt hij

en kijkt naar links. De vrouw van middelbare

leeftijd kijkt hem recht aan en gelijk weer

.

weg. Ze staat op en strijkt haar rok glad.

‘Kom we gaan lieverd’. Moeder en dochter

lopen de pasruimte uit. Hij volgt ze met

zijn ogen, langs de rijen kleding, tot ver

na de kassa’s en roltrappen.

.

Nieuw gedicht

Deel 1

uit het drietal prozagedichten dat ik heb geschreven voor mijn voordracht tijdens het lanceerfeest van Strak #3

.

Reasons to be cheerful part one

 .

Second love

 .

De Burger King bij het station

niet heel romantisch maar wel

goed te vinden. Een tafel met

zicht op de deur. Ze heeft

zich opgedoft, zojuist gedoucht

 .

dan stapt hij binnen, jasje,

jeans en een sjaaltje. Dat laatste

doet haar denken aan haar grootvader.

Haar telefoon gaat. Ik draag een

rood jasje en een kokerrok, zegt

 .

ze. Hij ziet haar, loopt op haar

af en zegt: ‘Serge’ terwijl hij haar

drie keer zoent. Wat  wil je drinken?

Thee? Een thee en een Gin-tonic graag!

Hij kijkt haar aan en vraagt: Heb je

ook je anus laten bleken?

Nieuw gedicht

Proza/poezie

.

Ik heb voor mijn voordracht in Rotown, tijdens het lanceerfeest van Strak #3 een drietal proza gedichten of proezie geschreven en hier is er een van.

.

Reasons to be cheerful part three

 .

My big love

 .

Haar jurk is wit. Niet gewoon wit maar

Gebroken wit, of hoe dat dan ook heet, meer

crèmekleurig.  Heel veel jurk. ‘Dat hoort erbij’

had ze gezegd.  Bij afwezigheid van haar

vader , loopt haar oudere oom met haar op.

 .

Links en rechts gaan mensen staan.  Zijn

Schoenen knellen, vooral links bij zijn enkel

De lach rond haar moeders mond is nog

nooit zo breed geweest, nog even en hij valt

van haar gezicht, denkt ie en kijkt weg.

 .

Nog twee rijen, dan zijn ze bij hem.  Daar zit zijn

oude buurmeisje.  Hij kijkt naar haar lichaam,

haar lange blonde haren.  Hij lacht om haar

Krullende mondhoeken.  Dan staat ze naast hem

‘Je hoeft alleen maar ja te zeggen’  had ze gezegd.

.