Gedichten op vreemde plekken
Deel 50: Het wachthuisje
Via een bericht op Facebook van Jacques Graus vond ik nummer 50 in de serie gedichten op vreemde plekken. Nooit gedacht, toen ik er aan begon, dat de lijst zo lang zou worden.
.
Uit het bericht van Jacques: “Schuilgedichten op de Floriade. Ga je naar De Floriade en wil je ook daar je gedichtenhonger stillen? Bezoek het Gedichtenbos waar zes wachthuisjes staan, waarin continu 2 (toepasselijke)gedichten ten gehore worden gebracht van Limburgse dichters. Wiel Kusters, Frans Budé, Jan Hanlo e.a. zijn heel privé te horen in zo’n wachthuisje, waarin je kunt staan, zitten of liggen!”
.
Johnny van Doorn
Nog maar eens een fraai gedicht van Johnny van Doorn.
,
De jasmijn
Op een grote platte zwerfsteen
Mijmert hij in lotuszit over
De verfrissende geur van
De lente die hij ondermeer
Weerspiegeld ziet in de
Zachtjes op het water van
Een goudvissenvijver
Wiegelende blaadjes die
Afkomstig zijn van een
Bloeiende Japanse Kers &
Een wijsgerige glimlach
Komt over zijn lippen
Als hij laag over het
Wijde glooiende landschap
Een zwarte wolk naderbij
Ziet komen waaruit op
Een bepaald moment
Zoveel regen valt dat
Hij genoodzaakt is om
Te schuilen in een
Dichtbij gelegen drank-
Lokaal dat uitsluitend
Wordt bevolkt door
Schilderachtige lieden
Die allen aandachtig aan
Het luisteren zijn naar
Een demonische muziek .
Die in de vorm van
Uitzinnige klanken
Door een handjevol
Losbandige muzikanten
Ten gehore wordt gebracht &
Onder de bedwelmende
Invloed hiervan krijgt
Hij afgrijselijke .
Visioenen door van
Bloedige taferelen die
Zo afschuwelijk zijn
Dat hij met trillende benen
Het duistere gebouw
Verlaat om in de frisse
Buitenlucht weer op
Krachten te komen door
Hardnekkig en met volle
Overgave zich te laten
Doordrenken met de
Verrukkelijke geur van
De door hem tot heilige
Bloesem uitgeroepen JASMIJN
.
Ook terug te lezen op www.dichterbijdebezigebij.nl
Gedichten op vreemde plekken
Deel 49: Bij de ingang van de universiteitsbibliotheek
Dit gedicht heeft een prominente plek gekregen op de muur buiten de Universiteitsbibliotheek. Wiel Kusters schreef het gedicht op verzoek van Jo Ritzen, die destijds net aangetreden was als voorzitter van het College van Bestuur. De tekst van het gedicht spreekt voor zich, maar is uiteraard voor iedereen vrij te interpreteren. Het gedicht maakt deel uit van een viertal kunstwerken rondom de ingang van de binnenstadslocatie van de universiteitsbibliotheek.
LomoPoems
Een andere manier van dichten
Op zijn weblog http://denieuwes.com schrijft Dennis Gaens onder andere over zijn nieuwe fascinatie LomoPoems.
LomoPoems zijn foto gedichten gemaakt volgens een vast stramien. Een foto gemaakt met de Supersampler, een beetje in de stijl van Instagram, in 4 delen met in het eerste, tweede en vierde deel een dichtregel. Zowel qua beeld als gedicht zeer de moeite waard. Hieronder een mooi voorbeeld.
Nagekomen bericht van Dennis Gaens: ze zijn nu ook te koop als prints. http://lomopoems.tumblr.com/post/23729101963/printsforpostcards
Gedichten op vreemde plekken
Deel 48: op stickers via een app.
Dit keer wel een heel bijzondere manier van gedichten plaatsen en lezen.
Dichter Arnoud van Adrichem en grafisch ontwerpers Cox & Grusenmeyers zijn gestart met het project GELD, waarmee je je belastingcenten kunt terugverdienen door gedichten te lezen. Het lezen van een gedicht levert €0,11 op, het bedrag dat iemand met een gemiddeld jaarinkomen dagelijks kwijt is aan cultuur.
Om mee te doen moet je de gratis browserapp Junaio installeren op de iPhone. Vervolgens ga je in Amsterdam op zoek naar bankgebouwen die voorzien zijn van een GELD-sticker. Na het scannen van de sticker krijg je een gedicht te zien, dat je na het doorlezen 11 cent oplevert. ‘Money is a kind of poetry’, stelde Wallace Stevens ooit. Dit project bewijst dat hij gelijk had. Eigenlijk is het geld dat je verdient wel een beetje een sigaar uit eigen doos: het project kwam met belastinggeld tot stand, dankzij subsidies van het Nederlands Letterenfonds en het Mondriaan Fonds.
Een kaartje op de website laat zien waar geld te halen valt. Je kunt ook meteen zien waar mensen de gedichten hebben gelezen en dus geld hebben verdiend. De kans is aanwezig dat ijverige schoonmakers de stickers weer weghalen. We zagen dat er aan de Wibautstraat en rondom het Haarlemmerplein al driftig geld werd verdiend, maar op de banken rondom de Dam in Amsterdam troffen we de stickers (nog?) niet aan.
Meer informatie vindt je op de website van de Iphoneclub: http://www.iphoneclub.nl/184748/belastinggeld-terugverdienen-door-gedichten-op-de-iphone-te-lezen/
Gedicht in het Pools
Ontmoeting
.
Dit keer een gedicht van mij vertaald in het Pools door common language.
.
Ontmoeting
We praten waar
we over praten
.
en zien vooral
waar we naar kijken
.
we voelen wat we
mogen raken en
raken daarmee ons gevoel
.
we proeven lippen
uit een tijd waarin
voorzichtig werd gehandeld,
.
terrein verkend met
kleine stapjes, een brug
geopend naar vandaag
.
waar we staan is
waar we ons bevinden
aan de rand van een verhaal
wachtend op een verteller
.
Spotkanie
Rozmawiamy o tym
o czym rozmawiamy
.
a widzimy przede wszystkim
to na co patrzymy
.
czujemy to
czego dotykamy
i pobudzamy tym nasze uczucia
.
usta smakujemy
jak dawniej kiedy
ostroznie zabierano sie do rzeczy
.
teren rozpoznany
malymi krokami, most
otwarty do terazniejszosci
.
miesjsce gdzie stoimy
jest miesjcem gdzie sie znajdujemy
na skraju opowiesci
czekajac na narratora
.
Pools-Nederlandse poëziemiddag
Zondag 20 mei 2012
In het gezellige theatertje van de Zevensprong in Hoogvliet werd op zondagmiddag 20 mei de Pools-Nederlandse poëziemiddag georganiseerd door de stichting common language en de Pools Nederlandse Kulturele vereniging. Gesponsord door de dienst Kunst en Cultuur vab de gemeente Amsterdam traden een aantal Poolse en Nederlandse dichters op alsmede de Troubadours en de Poolse muzikante Anka Koziel.
Afwisselend werden gedichten in het Pools en het Nederlands voorgedragen waarbij op de achtergrond de vertaling werd vertoond op een groot scherm. Optredende dichters:
– Agnieszka Steur en Hannie van der Lecq
– Piet Assemberg en Teresa Miranska
– Gosia Wolak en Wouter van Heiningen
.
Voor een volle zaal met enthousiaste bezoekers droeg afwisselend steeds 1 dichter voor waarbij het eerste gedicht door de secondant in de andere taal werd voorgedragen. Ik mocht het gedicht van Gosia Wolak voordragen getiteld: Bij Zapolanka. Hieronder de tekst van het Poolse gedicht en de Nederlandse vertaling.
.
Pod Zapolanka
slucham popoludnia w górach
koguty z wiatrem podchodza bardzo blisko
kon przejezdza za jechac
po snopki siano stawiac kuczki
i nic nie trzeba
slonce wiatr pola
bez moich rak potu rano wstawaj
wina zagrzebana podchodzi pod gardlo
sciezka na Zapolanke
powietrze uwaznie przenosi miedzy gorami
zapach palonych smieci
i nic nie trzeba
.
Bij Zapolanka
Ik luister naar de middag in de bergen
hanen komen dichtbij met de wind
een paard rijdt achter mijn rug
lokt gedachten uit
je moet gaan
naar de schoven om de garven zetten
en niets hoeft meer
zon wind velden
zonder mijn handen, zweet, word wakker
begraven schuld loopt naar de keel
via het pad naar Zapolanka
de lucht voorzichtig tussen de bergen
draagt de geur van brandend vuil
en niets hoeft meer
.
Gedicht geschreven door Gosia Wolak.
Oud gedichtje
Uit de jaren zeventig
Toen ik een jaar of 13, 14 was en mijn eerste gedichtjes schreef, zaten daar ook engelstalige tussen. Ik zie het vaak bij jongeren, door de popcultuur en de hoeveelheid Engelse woorden die ze al mee krijgen op jonge leeftijd is het schrijven van gedichten in het Engels vaak makkelijker dan in het Nederlands.
Zo was dat destijds bij mij ook. Ik schreef toen korte, grappig bedoelde gedichtjes. Dit is er een van.
.
Gasexplosion
Then, when the ship went down
there wasn’t a living soul
that wondered
why the soup was cold
that evening
at dinner
Talk to the hand
Gedichten in vreemde vormen
Vandaag een gedicht in de vorm van een hand van de Engelse avant garde kunstenaar en schrijver van absurde science fiction Jeff Noon.
Dit ‘gedicht’ maakt deel uit van Chemical Wedding: Metamorphiction and Experimentation in Jeff Noon’s Cobralingus. Geen eenvoudig te lezen stuk maar de voorbeelden van teksten in allerlei vormen mogen er zijn.
Zie: http://www.electronicbookreview.com/thread/electropoetics/postfuturist
Gedichten in vreemde vormen
Letters aan de muur
Van Yvonne, mijn collega bij Ongehoord!, kreeg ik de volgende tip. Dit gedicht is van Sage ( Saskia van Herwijnen en Gerrit van Schuppen) een kunstenaarsduo uit Schiedam.
Het is getiteld: Spijkerschrift. De tekst luidt: De dagen, ze duren soms een beetje bang.
ZICHTBAAR ALLEEN 