Site-archief

Poetry in motion

Jim Wilson

.

Iedereen die wel eens in Nieuw Zeeland is geweest zal ze weleens gezien hebben; de posters van Phantom Billstickers, die bands, festivals, toneelstukken en evenementen aankondigen. De oprichter van Phantom, Jim Wilson, had de wens om creatieve mensen te ondersteunen in een project waarbij hij creatieve geesten uit Nieuw Zeeland steunt.

Twee jaar lang reisde Jim door de Verenigde Staten om posters met gedichten van Nieuw Zeelandse dichters te plakken in de openbare ruimte. Zijn missie met het aanbrengen van deze ‘flora van de betonnen jungle’ zoals hij het noemt, is om een zachtere stem te geven aan een harde wereld, om verheffende momenten te bieden op feestdagen en om dichters (uit Nieuw Zeeland en hun gedichten) een stem te geven.

Gedichten over de zee, over aardbevingen, over de kostbare dingen, plaatsen en herinneringen, gedenkstenen, hekken en bakstenen muren in de Verenigde Staten en, dankzij de vrijwilligers, ook in verschillende Europese en Australische steden.

De eerste van een reeks ondersteunende optredens met acht Nieuw Zeelandse dichters werd in februari 2013 gehouden in New York. Veel meer Nieuw Zeelandse dichters zijn betrokken bij het bredere, street-level poster project – en honderdduizenden voetgangers over de hele wereld zijn gestopt in hun sporen voor een korte, poëtische ontmoeting met een ver land.

.

poetry-poster

poster creeley

poster op paal

 

Meer informatie over dit project op: http://www.0800phantom.co.nz

Digging

Seamus Heaney (1939 – 2013)

.

Eerder deze week overleed Seamus Heaney, Iers dichter en Nobelprijswinnaar voor de Literatuur in 1995, In 1966 debuteerde Heaney met de bundel ‘Death of a Naturalist’ waaruit het onderstaande gedicht komt. Voor een uitgebreide analyse van het gedicht kijk je op http://www.shmoop.com/digging-heaney/summary.html onder Stanza.

.

Digging

.

Between my finger and my thumb
The squat pen rests; snug as a gun.

.

Under my window, a clean rasping sound
When the spade sinks into gravelly ground:
My father, digging. I look down

.

Till his straining rump among the flowerbeds
Bends low, comes up twenty years away
Stooping in rhythm through potato drills
Where he was digging.

.

The coarse boot nestled on the lug, the shaft
Against the inside knee was levered firmly.
He rooted out tall tops, buried the bright edge deep
To scatter new potatoes that we picked,
Loving their cool hardness in our hands.

.

By God, the old man could handle a spade.
Just like his old man.

.

My grandfather cut more turf in a day
Than any other man on Toner’s bog.
Once I carried him milk in a bottle
Corked sloppily with paper. He straightened up
To drink it, then fell to right away
Nicking and slicing neatly, heaving sods
Over his shoulder, going down and down
For the good turf. Digging.

.

The cold smell of potato mould, the squelch and slap
Of soggy peat, the curt cuts of an edge
Through living roots awaken in my head.
But I’ve no spade to follow men like them.

.

Between my finger and my thumb
The squat pen rests.
I’ll dig with it.
 

Rainer Maria Rilke in Praag

Praag 2013

.

Twee weken geleden was ik in Praag en daar viel met de grote hoeveelheid bustes en platen aan gevels op. Vrijwel elke bekende Tsjech heeft daar een herdenkingsplaat. Of het nu gaat om een huis waar je gewoond hebt ( Franz Kafka) waar je overleden bent of waar je geboren bent, er hangt een aandenken. Zou het stadsgezicht in Nederland ook behoorlijk wat interessanter maken denk ik. Nu wordt dit natuurlijk hier ook wel gedaan, alleen in Den Haag weet ik vele voorbeelden. Maar toch. En dan graag in het Nederlands en Engels een uitleg (voor de toeristen, weten zij gelijk ook dat we trots zijn op onze literaire helden.

Hieronder het borstbeeld van Rainer Maria Rilke aan het gebouw waar hij 4 jaar naar de Volksschule ging  in Praag.

.

foto (24)

 

Women Write Resistance

Dichters in verzet

.

Laura Madeline Wiseman is docente Engelse literatuur en dichter uit Nebraska Lincoln. Zij heeft sinds 2010 zeven poëziebundels uitgebracht waaronder ‘Women write resistance; Poets Resist Gender Violence’ (Hyacinth Girl Press, 2013).  In deze bloemlezing wordt poëzie beschouwd als transformerende kunst. Meer dan 100 Amerikaanse vrouwelijke dichters maken het geweld in de Amerikaanse cultuur tegen vrouwen,  in geschreven woord zichtbaar. Een kritische inleiding gaat de gedichten vooraf waarin het intellectuele werk van deze dichters zichtbaar wordt, hoe zij de stilte verbreken, hoe zij verstorend werken en hoe zij hun boosheid strategisch inzetten voor verandering. Women write resistance onderscheidt zich door een overtuigende retoriek die de lezer vraagt vooral te handelen.

In deze bloemlezing onder andere werk van Alicia Ostriker, Maureen Seaton, Judy Grahn, Hadara Bar-Nadav, Ellen Bass, Kristy Bowen, Allison Hedge Coke, Jehanne Dubrow, Leslie Adrienne Miller, Khadijah Koningin, Hilda Raz, Evie Shockley, Margo Taft Stever, Judith Vollmer, Rosemary Winslow, Shevaun Branigan en veel, veel meer

Meer informatie over Laura Madeline Wiseman en haar werk kun je vinden op http://www.lauramadelinewiseman.com/

.

Uit het gedicht  “Why My Mother is Afraid of Heights” van Shevaun Branigan

.

When he held her by her ankles

upside down on the roof

like she was

a bird he was plucking

.

I wish he doesn’t drop me

I wish this hadn’t

happened,

this being

the molesting, the threats, then

– to come –

the disbelief,

when the girl came forward and said

he made me

touch him,

and she, my mother said, me too,

they told her she was

a naughty girl who just wanted attention

Women

New York Public Library

Twitteren en poëzie

.

Twitter en Literatuur ( en poëzie) gaan heel goed samen. In 2012 was Twitter host van het Twitter Fiction Festival, er is al eens een roman in tweets verschenen en op Twittermania.nl was in 2012 Twittermania Literair een feit.

The New York Public Library deed in maart van 2013 ook mee en organiseerde de eerste National Poetry Contest. Inwoners van de Verenigde Staten konden zich registreren, moesten @NYPL volgen en konden dagelijks een inzending van drie tweets posten. Twee tweets mogen naar eigen inzicht worden gedicht, maar één moest gaan over bibliotheken, boeken, lezen of New York City. De inzendingen werden beoordeeld op creativiteit, originaliteit en artistieke inbreng. De winnende poëtische parels werden gepubliceerd via de social media kanalen van de NYPL tijdens de National Poetry Month in april en in een speciaal NYPL Poetry eBook.

.

Een aantal van de winnende ‘poetweets’ kun je hieronder lezen. Voor alle winnaars ga je naar: http://www.nypl.org/media-center/national-poetry-contest

.

PoetryContestBanner600

 

 

.

My daughter learning to read: / sounding, stretching / vocal the unspoken, unto ever-utterance / in her own voice. / Listen world. @NYPL

.

Give me the last cigarette, we’ll go / To the casino at dawn, for god’s sake / We’re not lovers, why / Read me your poetry. @nypl

.

You asked me why flamingos / Because they unashamedly and perpetually blush all over. @nypl

 

Voordracht bij Route du Nord

Rotterdam, zaterdag 8 juni

.

Tijdens Route du Nord (in Rotterdam Noord) zal Ongehoord! op de Vijverhofstraat 47 een poëzie podium organiseren waar een aantal Ongehoord! namen voordragen. Naast Marcel Vaandrager, Yvonne Koenderman, Rineke Minderman en Jakob Rosenbaum zal ook ik daar een blokje vullen met mijn poëzie.

Het poëziepodium begint om 14.00 uur en duurt tot ongeveer 16.00 uur. Muziek wordt verzorgd door Seth.

.

route-du-nord_1

Laatste kans!

Ongehoord! gedichtenwedstrijd 2013

.

De inzendingstermijn van de Ongehoord! gedichtenwedstrijd 2013 loopt vandaag om 00.00 uur af. Dus wil je nog meedoen ga dan nu meteen naar http://www.stichtingongehoord.com en stuur je gedicht in.

Gedichten die na de inzendingstermijn ingestuurd worden zijn uitgesloten van deelname. Grijp dus die laatste kans en maak kans op dat prachtige beeld van Lillian Mensing en de andere prijzen.

.

last chance

 

kans

Beter laat dan..

Toyo Shibato

.

Toen Toyo Shibata op 92-jarige leeftijd vanwege rugklachten moest stoppen met klassieke Japanse dans, raadde haar zoon Kenichi haar aan gedichten te gaan schrijven. De gedichten die ze schreef stuurde ze op naar de lokale krant die ze publiceerde. Zeven jaar later (op 98 jarige leeftijd) bundelde ze haar haiku-achtige verzen. Haar debuut raakte de harten van vele Japanners: er werden er meer dan anderhalf miljoen van verkocht.  ” In eenvoudige, lichtvoetige verzen haalt Toyo herinneringen op aan haar leven, haar man en haar familie en mijmert ze over haar zoon en haar verzorgers. Intussen laat ze zien dat je altijd kunt dromen, hopen en liefhebben, ook als je hoogbejaard bent. Ze spoort haar lezers aan tijd te maken om naar de lucht te kijken en momenten van vriendschap te koesteren. Haar toon is monter, de levenswijsheid klinkt in elk woord door en het optimisme spat er vanaf.”  (bespreking van haar bundel ‘Geef de moed niet op’ van uitgeverij Lebowski, op nrclux.nl.

Op 101 jarige leeftijd overlijdt Toyo Shibato een natuurlijke dood.

.

Een voorbeeld van een (in het Engels vertaald) gedicht van haar:

.

My Reply

In my ears the wind

Invited me

In intoxicating tones

“Shall we go now

To the other side?”

So, I

Quickly replied

“I’ll stay here

Just a bit longer

There are still some things

Left undone”

The wind

With a pout on her face

Swiftly returned from whence she

came.

.

Toyo

 

 

geef

Update gedichtenwedstrijd Ongehoord!

Thema: De wind

.

De voortgang van de gedichtenwedstrijd van stichting Ongehoord! 2013 gaat voorspoedig. Zo kunnen we mededelen dat poëzieliefhebber en voormalig directeur van de Openbare Bibliotheek Rotterdam Gerard Reussink toegezegd heeft in de jury plaats te nemen.

Het aantal inzending ligt inmiddels boven de 60. Wil je nog kans maken op publicatie van je gedicht op de website van Ongehoord! en op dit blog, een voordracht op het poëziepodium van Ongehoord! en het bijzondere beeldje van Lillian Mensing?

Stuur dan voor 1 juni je gedicht in naar ongehoordgedichtenwedstrijd@gmail.com met als thema De wind. Het gedicht moet in word worden aangeleverd, niet meer dan 30 regels bevatten (inclusief witregels) en in het Nederlands zijn geschreven. Alle gedichten worden geanonimiseerd beoordeeld door een jury van 3 personen.

Alle deelnemers krijgen een bevestigingsmail waarmee ze tevens kans maken op een voordracht op het september podium van Ongehoord! (details hierover staan in de antwoordmail).

Heb je dus nog een mooi gedicht over de wind, windstreken, het weer of de elementen een rol spelen? stuur deze dan op en mak kans op de mooie prijzen. De uitslag wordt in oktober/november (datum volgt) bekend gemaakt tijdens een feestelijke bijeenkomst in het Bibliotheektheater in Rotterdam.

Ter inspiratie hier een gedicht van Roy Logger (top 20 Nationale Turing gedichtenwedstrijd 2012-2013).

.

Voorjaarswind 
.
Het was een warme dag.
De voorjaarswind is opgestoken
en heeft met één zucht
de bladeren van de kastanjeboom
vastgepakt en weggeduwd.
.
Je beseft dat je alleen dekking ziet
en geen begin van vluchten.
Anders stond de reusachtige kastanje
wel op de bal van zijn voet
te balanceren en op het punt
.
zich om te draaien om zijn as.
Het is onverwacht gebeurd en in
de vroege avond heeft de boom
een donkerder kleur en een licht
bezeerde houding aangenomen.
.
Maakte je dit al eerder mee?
Herken je het? Zag je ooit bij een
vrouw, een vriend, een kind, door
zo’n teer gebaar zo’n teer verdriet?
Je bent ernaar op zoek gegaan
.
en keer op keer heb je
het zuchten van de wind
diep in jezelf nagedaan.
Er is daar iets, heel duidelijk,
maar het reageert niet.

.

windy2

Gedichten op vreemde plekken

Deel 85: Op een stalmuur

.

Vanaf 2009 wordt in het kleine plaats Watou in West Vlaanderen een kunstenfestival georganiseerd.

Kunstenfestival Watou is een internationale kunsttentoonstelling met beeldende kunst, poëzie en literatuur op de snijlijn tussen taal en beeld. Zo valt te lezen op de website van het kunstenfestival http://www.kunstenfestivalwatou.be/ De 2013 editie vindt plaats tussen 6 juli en 1 september.

Vrijwel alle grote namen uit de poëzie zijn in de afgelopen 4 jaar aanwezig geweest bij dit bijzondere festival; van Remco Campert tot Vrouwkje Tuinman van Lucebert tot Rutger Kopland.

In deze traditie werd op een stal van een boerderij in Watou het gedicht ‘Ezel Ambroos’ van Hugo Claus aangebracht.

.De Ezel Ambroos van Hugo Claus aan stalmuur in Watou

 

.

Ezel Ambroos

.

Deze ezel heet Ambroos.
Hij drentelt langs hond en lam.
Tussen zijn saffraangele tanden
zit een halve boterham, ambrosia.
.
Vele meesters reden op zijn rug,
Heer Jezus, Heer Honger, Heer Dood.
Om zijn dagelijks brood
balkt hij: Glorie, gloria.
.
Op de vlucht naar een of ander Egypte
verloor hij onderweg de os, zijn vriend,
met wie hij redeneerde
over de stro, de kribbe, het kind.
.
Soms buigt een vreemde rouw
zijn pluizige kop nog verder naar voren.
De schuwte van de paria
in de wereld waarin ook wij dolen.
.
Waarom duldt hij onze grillen
als de vliegen in zijn wimpers,
de horzels op zijn billen?
Wat is het waarom van zoveel
nederige vrede? Herinnering aan Arcadia?
.
Al is Ambroos al eens duister en duivels
op zijn tijd en stond,
zijn ogen zijn de gewonde ogen
van de eeuwigheid.

.

Uit: De Sporen

(De ezel Ambroos was een gift van dichter Roger de Neef aan Hugo Claus)