Site-archief
Zweef
F. Starik
.
Afgelopen vrijdag overleed de dichter F. Starik (1958), het zal veel van jullie niet zijn ontgaan. Frank von der Möhlen zoals zijn echte naam luidde was behalve dichter ook prozaïst, fotograaf, zanger, performer en beeldend kunstenaar. F. Starik studeerde dan ook fotografie en mixed media aan de Rietveldacademie. Gedurende zijn publicerende leven kwam zijn veelzijdigheid regelmatig naar voren. Zo publiceerde hij een gedichtenbundel ‘De grote vakantie’ uit 2004 met een CD en een andere bundel met een tentoonstelling. In oktober 2012 schreef ik al over een ander project van Starik, de ‘drijvende-gedichten-kamer’ van de Amerikaanse kunstenaar Aiah Armajani, op een eiland in de Noordbuurt in Amsterdam, waar Starik een gedicht voor schreef dat te lezen is bovenop het hekwerk rondom het eiland.
Waar F. Starik natuurlijk ook zeer bekend mee geworden is, is de Poule des Doods, een dichterscollectief (dat hij oprichtte) dat zorgt voor een passend gedicht bij de uitvaart van eenzame overledenen. Het initiatief van de Poule des Doods kent ondertussen beginnende navolging in Rotterdam, Den Haag en Antwerpen.
Van 2010 tot 2011 was Starik stadsdichter van Amsterdam. Ter afsluiting van zijn stadsdichterschap verscheen een driedubbeldikke editie van de Amsterdamse daklozenkrant Z!, waarvan in twee weken 20.000 exemplaren werden verkocht.
Starik debuteerde in 1974 met de bundel ‘Mot, of de neerslag van twijfel’ dat hij in eigen beheer uitgaf. Daarna volgde nog vele bundels. De laatste was de bundel ‘Staat’ waaruit het volgende gedicht.
.
Zweef
.
Als kind kon ik ’s nachts het raam uit vliegen
ik spreidde mijn armen en dreef door de nacht
als een meeuw op de wind, het was niet moeilijk en niet zwaar
ik spreidde simpelweg mijn armen en zweven maar.
Freud zegt hierover: een gesublimeerd verlangen naar macht
ach, wist ik veel, ik was een kind, ik was veertien jaar.
Nu hoor ik vaak een bel gaan in mijn hoofd
soms de zoemer van de buitendeur, soms
het schorre belletje van boven
sinds ik geen wekker meer bezit
rinkel ik mezelf wakker in de nacht
of zegt iemand keihard hallo in mijn oor
het klinkt zeer levensecht maar
nooit staat er iemand naast mijn bed.
Ik ben het zelf die de bel produceert
die de wekker wekt
zichzelf telefoneert
ik ben het zelf die hallo zegt
vliegen doe ik allang niet meer.
.
Huiskamergedicht
Luce Rutten
.
Onder het pseudoniem Loes Loyens schrijft Luce Rutten poëzie. Zij presenteert haar teksten het liefst in het kader van multidisciplinaire projecten: in combinatie met beeldende kunst, muziek, fotografie, kalligrafie, edelsmeedkunst enzovoort. Daarnaast is Luce op diverse manieren actief met poëzie. Zij recenseert poëziebundels, begeleidt jonge dichters, treedt op als medeorganisator van activiteiten, publiceert bijdragen over poëzie en is zo nu en dan jurylid bij schrijfwedstrijden. Kortom een veelzijdig mens.
Als Loes Loyens schreef zij voor een bevriende kunstenares Vera, een gedicht over hoe zij het talent van deze kunstenares ziet. Vera schilderde het gedicht op een muur in haar woonkamer. Persoonlijk vind ik dat een bijzondere plek voor een gedicht en eigenlijk zou dat veel meer moeten gebeuren. Op die manier heb je altijd een ‘conversation piece’.
.
Wat zich niet
in woorden laat vatten
danst door dromen
wervelt door gedachten
woelt de bodem
van harten om
.
het legt zich neer soms
behoedzaam in een
pennenstreek penseelstreek
en wacht tot iemand
het wakker leest
.
waar een stem over
de juiste golflengte loopt
spant het zijn draden
en gonst
tot iemand tot jij
decodeert
.
Zwart/wit
Gedicht bij een foto
.
Mijn vrouw, Inge Vos maakt prachtige foto’s. Foto’s waar ook ik af en toe op mag verschijnen als figurant. Maar niet alleen ik. Ook kinderen, familie en vrienden. Een van deze foto’s, een zwart/wit foto van Daan, een vriendin heeft ze ingestuurd naar de fotowedstrijd van de NRC. Omdat ik het een prachtige foto vind en omdat ik haar wil steunen plaats ik hierbij de foto en een gedicht dat meer dan zijdelings het verhaal van deze foto verteld. Het gedicht is van Bert van der Linden en is ook te vinden op http://www.gedichten.nl
Wil je Inge steunen, ga dan naar http://foto.nrc.nl/?page=10 en stem op de onderstaande foto.
.
Verstilde beelden
-woorden bij een foto-
ergens buiten de stad waar de tijd
alleen nog in het verleden huist
verhullen gehavende muren een
roerloze leegte rond ‘n verweesd
en uitgewoond bestaan
en ook de mensen die hun dagen
hier sleten zijn reeds lang naar
het stof der aarde teruggekeerd
enkel ‘n verdwaalde passant die in
deze bouwval beschutting zoekt
beluistert nog een oud verhaal
dat zich zwijgzaam vertellen laat
van wat in verstilde beelden
bewogen bleef
ergens buiten de stad door de tijd
nog spaarzaam belicht
.
Gedicht
Toorn
.
Uit ‘Zichtbaar alleen’ het gedicht Toorn (één van de zeven hoofdzonden).
.
Toorn
.
Het gif, ooit geplant
broedt langzaam maar gestaag
verteert het zacht tot taaie
zichzelf verhardende massa
.
benevelde besluiten
doen deze rotting versnellen
.
de zwarte mist
legt een donkere deken
over het verstand
.
laat de reden verstikken
en grijpt de macht
over denken en handelen
.
LomoPoems
Een andere manier van dichten
Op zijn weblog http://denieuwes.com schrijft Dennis Gaens onder andere over zijn nieuwe fascinatie LomoPoems.
LomoPoems zijn foto gedichten gemaakt volgens een vast stramien. Een foto gemaakt met de Supersampler, een beetje in de stijl van Instagram, in 4 delen met in het eerste, tweede en vierde deel een dichtregel. Zowel qua beeld als gedicht zeer de moeite waard. Hieronder een mooi voorbeeld.
Nagekomen bericht van Dennis Gaens: ze zijn nu ook te koop als prints. http://lomopoems.tumblr.com/post/23729101963/printsforpostcards
Nieuwe recensie Zichtbaar alleen
Op Moorsmagazine.com
http://www.moorsmagazine.com/dichtershoek/philipsenheiningen.html
Op bovenstaand adres is een nieuwe recensie te lezen van ‘Zichtbaar alleen’, een lovende recensie waar wij, als dichter en fotograaf, uiteraard heel blij mee zijn. Ga naar bovenstaand adres en lees de recensie en het gedicht
‘De vergankelijkheid van het moment’
English version
New review ‘Visibly alone’
On http://www.moorsmagazine.com/dichtershoek/philipsenheiningen.html
On the above mentioned address you can find a new review of ‘Visibly alone’. A review where both poet and photographer are obviously very pleased with. You can go to the above mentioned address and read the review as well as the poem ‘ The transitoriness of the moment’ .
Nu te koop!
Zichtbaar alleen
Bestel hem nu op woutervanheiningen@yahoo.com
prijs 19,50 (harde kaft, full colour)
Binnenkort ook te beluisteren op Youtube!
.
Maastricht, here we come!
Na Maassluis nu Maastricht
Nu de eerste presentatie van Zichtbaar alleen achter de rug is en we van een groot succes mogen spreken (qua aandacht, belangstellenden en verkoop) is nu de beurt aan Maastricht.
In mei 2008 zal er een tweede presentatie van Zichtbaar alleen volgen in Galerie Dis ( http://www.galeriedis.nl) in Maastricht. Wat de preciese datum wordt zal ik hier zo spoedig mogelijk melden.
Galerie Dis is gelegen in een karakteristieke straat tussen monumentale panden midden in het historische Jekerkwartier in het centrum van Maastricht.
Boven de galerie bevindt zich het hotel met de gelijksoortige naam. De galerie is gespecialiseerd in steeds wisselende exposities van hedendaagse kunst van verschillende disciplines. Tevens is de galeriehoudster verzamelaar van oude serviezen, glaswerk, schalen en vazen welke in vitrines getoond worden en ook te koop zijn.
In galerie Dis zal een groot deel van de foto’s uit Zichtbaar alleen worden tentoongesteld. Tijdens de jaarlijkse kunstroute zal de tweede presentatie worden gehouden.
Zichtbaar alleen kopen?
Nu te koop!
/.
Het prachtige boek Zichtbaar alleen is nu te koop. Mail naar woutervanheiningen@yahoo.com voor informatie, bestellingen, opdrachten en getekende exemplaren.
Ook voor voorproefjes van gedichten of foto’s!
.
ZICHTBAAR ALLEEN 