Gastlessen aan 1e klassen

.

Afgelopen week mocht ik, samen met Will Kranendonk, een dag gastlessen in poëzie geven op het Maerlant Lyceum in Den Haag. In het kader van de projectweek over de toekomst van water waren we uitgenodigd om als klimaatdichters deze gastlessen te verzorgen. Voor mij was het zeker niet de eerste keer dat ik gastlessen poëzie gaf maar wel de eerste keer als klimaatdichter. We kregen allebei drie 1e klassen toebedeeld en in sessies van elk twee uur gingen we in op de klimaatcrisis, poëzie en vervolgens gingen de leerlingen onder leiding van mij en Erwin Kion, de docent Nederlands aan de gang om zelf een klimaatgedicht te schrijven.

Vooral de gesprekken met de leerlingen over het klimaat, de klimaatveranderingen en wat dat voor consequenties dat kan hebben en al heeft vond ik heel inspirerend. Wat me opviel was dat leerlingen van 12,13 jaar oud heel veel weten over het klimaat en de dreiging van een (extreme) klimaatverandering. Ze verrasten me met hun oplossingen en in alle drie de klassen was het gesprek open en respectvol. Op mijn vraag welke leerling er weleens poëzie las kwam nagenoeg geen enkele respons. Ik denk en ik hoop dat na mijn gastlessen (en die van Will) de docenten vaker aandacht gaan besteden aan poëzie.

De opzet van de gastlessen voor wat betreft het poëziegedeelte was drieledig. Na een filmpje over natuur en poëzie kregen de leerlingen de opdracht (met een aantal hints en trucjes) om een gedicht te schrijven. Ze konden kiezen uit 1. een beschrijving van de natuur, 2. een protestgedicht of 3.  een gedicht waarin je wordt toegesproken door iets dat geen mens is (personificatie).  Ongeveer de helft van de les kregen de leerlingen een gedicht te schrijven wat voor velen niet makkelijk was. Maar met wat hulp, gesprekken en voorbeelden hebben alle leerlingen een gedicht geschreven. Ik wil hier het Maerlant lyceum, en haar vakgroep Nederlands heel hartelijk bedanken voor hun uitnodiging en een erg leuke en inspirerende dag. Ga zo door! Zoals altijd na een gastles deel ik wat voorbeelden hier op dit blog.

.

Zomaar wat zinnen uit gedichten:

Rozen zijn niet meer rood, de wereld gaat dood!  (Veerle 1D)

Hoe langer ik zwem / hoe onveiliger ik me voel / stop en help ons (Amanda 1D)

Iedereen laat het maar gebeuren / totdat oprecht iedereen begint te treuren / het emmertje loopt over (Norah 1D)

Wat als zonnepanelen konden praten/ Ik werd gebouwd en had een mooie kleur (Ruben 1D)

Jullie willen steeds meer water / maar ik word steeds zouter (Christophe 1C)

Waar gaat de wereld naar toe / hoe gaat hij te werk? / De wereld wordt moe / dat is wat ik merk (Lisa 1C)

Ik geef water / maar ik krijg niks terug / Ik ben nat / maar ik ben droog (Ellemijn en Vivienne 1C)

Ik de prullenbak van de mens / ik het zwembad van de aarde (Brunelle 1A)

Ik ben een boom / ik sta in een waterstroom (Michiel 1A)

Ik ben nat en grauw / op droevige dagen ziek ik grauw (Tessa 1A)

Ga je mee naar de groene vlakte / een verfrissing halen / genieten van de warmte / de witte pluizen bekijken (Pieter 1D)

.

Het gedicht van Luuk uit 1D vond ik creatief en vooral grappig met een serieuze ondertoon.

.

Meneer de vogel, waarom heeft u

zulke grote vleugels?

Zodat ik hoog boven het water kan

vliegen

Meneer de luipaard, waarom heeft u

zulke flexibele benen?

Zodat ik snel kan wegrennen van

het stijgende water

Meneer de kangoeroe, waarom kan u zo

hoog springen?

Zodat ik over de hoge golven kan

springen

Meneer de Nijlpaard, waarom bent u

zo dik?

Ik ben helemaal niet dik!

.

.