Site-archief
Mine Stemkens
Poëzie op banieren
.
Al eerder (19 december 2013) schreef ik over Mine Stemkens. Zij is een kunstenares die veel met gedichten en poëzie werkt. Of zoals ze over zichzelf schrijft op http://www.straid.nl/: Woorden en (beeld)taal zijn de rode draad door het werk van Mine. Deze Maastrichtse maakt gedichten en afbeeldingen die prachtig tot hun recht komen op de authentieke (papier)producten van Straid.
Ging het in 2013 over poëzie op papieren zakken, deze keer over poëzie op linnen banieren. In 2012 was de Royal Mosa porseleinfabriek de centrale plek van de KunstTour.
Naast heel veel kunst waren de linnen banieren van Mine Stemkens te bewonderen.
.
Met dank aan http://berthi.textile-collection.nl/
DOG!
The laughing housewife
.
Op haar blog http://thelaughinghousewife.wordpress.com/tag/poetry/ schrijft deze lachende huisvrouw Tilly Bud, over een project van The Stockport Art Gallery. Bij dit project konden gedichten worden ingezonden en de beste werden verwerkt in een kunstwerk van kunstenares Nicola Dale. Omdat het gedicht van Tilly Bud ‘On the park’ als zodanig al een bijzondere vorm heeft schenk ik er hier graag aandacht aan. Het uiteindelijke kunstwerk van Nicola Dale vind ik eigenlijk minder interessant dan de oorspronkelijke vorm van het gedicht omdat het kunstwerk feitelijk niets meer is dan het gedicht verwerkt in een wordcloud in de vorm van een hond.
Hieronder allereerst het gedicht van Tilly en daaronder het kunstwerk van Nicola Dale.
.
Voordragen met huisarrest
Liu Xia en Liu Xiaobo
.
Liu Xia is een Chinees dichter, schilderes en fotografe uit Beijing en de vrouw van Nobelprijswinnaar voor de Vrede (2010) Liu Xiaobo. Liu Xiaobo was de president van het onafhankelijk Chinese PEN centrum. International PEN (ook geschreven als P.E.N.) is een internationale organisatie van schrijvers, die zich onder andere inzet voor de vrijheid van meningsuiting en voor schrijvers die om hun meningen worden onderdrukt. Verder heeft de organisatie ten doel vriendschap en samenwerking tussen schrijvers overal ter wereld te bevorderen en de rol van literatuur bij de ontwikkeling van goede wederzijdse verstandhoudingen en cultuur in de wereld onder de aandacht te brengen. De organisatie heeft op dit moment (2005) 141 centra in 99 landen en is georganiseerd naar taalgebied.
Van 1996 tot 1998 zat Liu Xiaobo in een Chinees werkkamp en in die periode schreef hij het volgende gedicht voor zijn vrouw.
.
Voor Xia
De hemel is te weids en vaal
om met mijn zielsogen te doorgronden
Geef me één druppel regen
die de betonnen vloer laat glanzen
geef me één straal licht
die laat zien wat de bliksem wil
Zeg me één woord
en je opent deze deur
waardoor de nacht naar huis kan gaan.
.
Nadat Liu Xiaobo 11 jaar gevangenisstraf had gekregen als mensenrechtenactivist omdat hij had meegeschreven aan Charter 08 (in 2008) waarin de ondertekenaars een aantal eisen neerlegde met betrekking tot verschillende mensenrechten in China. Liu Xia wordt wel gezien als de spreekbuis van Liu Xiaobo en kreeg daarom in oktober 2010 huisarrest opgelegd door de Chinese regering.
In 2013 werd een video het land uit gesmokkeld en afgeleverd bij PEN waarop Liu Xia poëzie van haar hand voordraagt.
.
Met dank aan Wikipedia, Amnesty.nl, vertaling gedicht Liu Xiaobo: Daan Bronkhorst.
Londen in poëtisch licht
Gedichten op vreemde plekken: Londen
.
Op zichzelf is Londen natuurlijk geen bijzondere plek voor poëzie maar de manier waarop de Amerikaanse kunstenares Jenny Holzer in 2006 Londen met poëzie heeft ‘aangelicht’en de plekken waar ze dit gedaan heeft zijn de moeite waard om hier te vermelden.
Voor haar project ‘Voor Londen’ gebruikte ze Xenon lichtprojecties om gedichten van Samuel Beckett en andere schrijvers op bijzondere gebouwen in Londen te projecteren. Het project was in opdracht van het Beckett Centenary Festival in het Barbican waar het werk van de Ierse Nobelprijswinnaar voor de literatuur werd herdacht en gevierd.
Holzer gebruikt woorden als materiaal voor haar kunst. Zo had ze al projecties op de Spaanse trappen in Rome, de gevels van het Louvre in Parijs, en in New York bij het Rockefeller Centrum en de Openbare Bibliotheek.
In Londen werden o.a. St. Paul’s Church, Covent Garden en het Huis van de Senaat in Maletstreet verlicht met poëzie. Niet alleen poëzie van Samuel Beckett werd door Holzer gebruikt. Ook andere internationaal vermaarde dichters kregen een plek zoals Wislawa Szymborska en Yehudi Amichai. De geprojecteerde poëzie was te zien van 19.30 tot 23.00 uur.
.
Met dank aan: http://www.bbc.co.uk
Papieren zak
Gedicht op een papieren zak
.
In de categorie Gedichten op vreemde plekken vandaag het gedicht op de papieren zak van kunstenares Mine Stemkens. Niet zo maar op een papieren zak maar op een zak waar je een waxinelichtje in kunt zetten zodat de zak van binnen uit wordt verlicht en het gedicht op de buitenkant zichtbaar wordt.
Mine Stemkens maakt behalve deze zakken ook gedichten op kaarten, handgemaakte dozen (uit Nepal), op banieren en op een lijkwade.
Hieronder de papieren zakken en een gedicht van Mine.
.
de zon en de maan
.
de zon en de maan
kijken elkaar glimlachend aan
.
stel je voor zegt de zon
ik zou jou niet kennen
.
hoe saai is dan
mijn bestaan
.
met jouw donker en mijn licht
houden wij het leven mooi in evenwicht
.
Braille poëzie
Natt Rózańska
.
Natt Różańska is een schrijfster/dichter/kunstenares uit Bristol. Wanneer ze snel haar schrijfbehoefte wil bevredigen schrijft ze poëzie, als ze tijd heeft voor zichzelf schrijft ze zo een boek. Daarnaast houdt Natt zich bezig met een vorm van beeldende poëzie die ook voor blinden goed te lezen is; braillepoëzie.
Hieronder twee voorbeelden van haar braillepoëzie. De eerste is getiteld ‘Your skin under mine’ en die daaronder heet Night Witing en heeft als tekst: ‘this doesn’t compare to the feel of your skin.’
De braillepoëzie is alleen te koop via de website van Natt http://nattrozanska.com/
.
Natt doet meer met poëzie, zoals onder andere een vorm van stiftgedichten waarbij ze in het stiftgedicht een beeltenis maakt zoals hieronder te zien is.
.
Verslag van een prijsuitreiking
Ongehoord! Poëziewedstrijd 2012
.
Op de 11e van de 11e was het dan zover; de prijsuitreiking van de eerste officiële Ongehoord! poëzieprijs. De vaste lezers van dit blog weten dat ik in 2009, 2010 en 2011 een gedichtenwedstrijd heb georganiseerd onder de lezers van dit blog. Omdat dit erg veel werk gaf (het aantal inzendingen steeg per jaar naar 160 in 2011) was een opvolging door ongehoord! (waar ik secretaris/penningmeester van ben) een logische. Er bleek bij Ongehoord! de wens te zijn om het poëtisch talent in Rotterdam en omstreken, de gelegenheid te bieden zich verder te ontwikkelen en hoe beter dan middels een gedichtenwedstrijd.
Al snel hadden we een thema ‘Let the sin begin’ en een muzikale omlijsting Einstein Barbie. Nu de gedichten nog. En dat hebben we geweten. In minder dan een half jaar ontvingen we 165 inzendingen. Van jong en oud, man, vrouw, Nederlanders en Vlamingen. Ook het vragen van de jury ging voorspoedig. De voormalige stadsdichter van Rotterdam Jana Beranová, oud Ongehoorder! en bestuurslid van de stichting Nadorst Joris Lenstra en bibliotheekcollega bij de OB Rotterdam Liselore Scheffers waren bereid te jureren.
Er werd nagedacht over de prijzen, een kunstenares benaderd, Lillian Mensing was bereid het kunstwerkje voor ons te vervaardigen en er werd gezocht naar een plaats voor de prijsuitreiking want die moest groots en feestelijk worden. De bibliotheek van Rotterdam was bereid het bibliotheektheater aan ons aan te bieden (en dat daags na het Lezersfeest!).
Alle seinen stonden op groen. de jury kon aan het werk, de voorbereidingen werden getroffen voor de prijsuitreikingen gistermiddag was het dan zover. Ruim 100 mensen kwamen naar het bibliotheektheater om daar te genieten van de genomineerde dichters die hun eigen gedicht voordroegen (voor zover ze aanwezig konden zijn), er was de meeslepende muziek van Einstein Barbie, Macel Vaandrager die het programma aan elkaar praatte en ik zelf mocht nog een aantal gedichten over de 7 hoofdzonden voordragen uit mijn bundel Zichtbaar alleen. En toe was het moment daar; de derde prijs met het voorgelezen juryrapport door Jana Beranová was voor het gedicht Thuisfront van Sabine Kars, de tweede prijs met het juryrapport voorgelezen door Liselore Scheffers was voor het gedicht Heeft u voor mij van Erna Spoelstra en de winnaar van de Ongehoord! Poëzieprijs 2012, waarbij het juryrapport werd voorgelezen en de prijs werd overhandigd door Joris Lenstra was voor het gedicht In de ochtendfile van Hervé Deleu.
Een dankwoord van Hervé voor de organisatie en de jury, een laatste uitbarsting van muzikaal ‘geweld’ door Einstein Barbie en de eerste officiële Ongehoord! Poëziewedstrijd was een feit. Het bestuur van Ongehoord! wil alle deelnemers, de juryleden, Einstein Barbie, de medewerkers van de bibliotheek rotterdam en het bibliotheektheater, kunstenares Lillian Mensing, fotografe Irene en filmer Peter hartelijk bedanken en we hopen in 2013 weer een mooie wedstrijd en afsluiting te kunnen neerzetten.
.
Hervé Deleu leest het winnend gedicht voor: In de ochtendfile
.
In de ochtendfile
na een nacht onrustig
verwordt de tijd tot haar intieme bondgenoot.
Wellustig stuwt vanuit de diepte
de autoverwarming haar jeanspijpen binnen.
Even krult ze de tenen.
Ongegeneerd omklemt ze
de gladde kop van de pookversnelling
en ademt traag.
Haar elegante hand
glijdt ritmisch de verchroomde stang op en neer
terwijl haar voet met de motor speelt
en vibraties jaagt
door haar hele onderlijf.
Ze spiedt in de achteruitkijkspiegel
waarin haar genietende ogen
alléén die van haar ontmoeten.
Nog even duurt het spel
waarvan zij meester is.
Als de file oplost
droogt ook haar onvervuld verlangen.
ZICHTBAAR ALLEEN 