Ida Gerhardt

.

Voor mijn boekenkast sta ik, en zonder te kijken laat ik mijn vingers langs de ruggen gaan. Stop en kijk en daar staat de bundel ‘Verzamelde gedichten II’ van Ida Gerhardt (1905-1997) uit 1995. Ik open de bundel op een willekeurige pagina. En op bladzijde 697 daar staat het gedicht ‘Rondeel’ met de ondertitel ‘Voor mannenstem’.

.

Rondeel

Voor mannenstem

.

Ik heb mij in mijn liefste vergist;

ik ga mijn wegen in nevel en mist.

Zij was in mijn dromen bij dag en bij nacht,

zij is niet gekomen, ik had haar verwacht.

.

Zij heeft mij gesmaad om mijn povere staat.

Ik werk, ik vind mijn brood niet op straat.

Ik heb mij in mijn liefste vergist;

ik ga mijn wegen in nevel en mist.

.

Ik heb eens gevonden in weer en in wind

een schelp ongeschonden, ik was nog een kind.

Ik had hem verkoren, zijn glans ging verloren;

ik weet voor mijn leven iets wat ik niet wist.

Ik heb mij in mijn liefste vergist.

.