Categorie archief: Gedichten op vreemde plekken
The word made flesh
Literary tattoos
.
Al eerder schreef ik over literaire tatoeages van met name (gedeelten van) gedichten van E.E. Cummings. In de categorie gedichten op vreemde plekken ook al over zinnen en soms hele gedichten, getatoeëerd op de meest vreemde plekken op het lichaam. Pas geleden las mijn collega Wendie een folder over mediawijsheid waarin een boek stond over literaire tatoeages met de titel ‘The word made flesh’ van Eva Talmadge en Justin Taylor. Al eerder schreef ik over dit boek (op 5 april 2013). Omdat wij op scholen bezig zijn met mediawijsheid is het boek aangeschaft. En het is een feest voor het oog, voor liefhebbers van tatoeages, literatuur, poëzie maar vooral voor liefhebbers van de combinatie van deze dingen.
De meest bijzondere tatoeages staan in het boek. Met korte quotes uit literaire meesterwerken, zinnen uit gedichten, volledige gedichten, afbeeldingen met betrekking tot literaire meesterwerken en zelfs een tatoeage van het nummer voor poëzie in de Dewey Decimal System (een bibliotheek ontsluitingssysteem) nummer 811. De flaptekst vermeld:
The Word Made Flesh: Literary Tattoos from Bookworms Worldwide is a guide to the emerging subculture of literary tattoos — a collection of 100 full-color photographs of human skin indelibly adorned with quotations and images from Pynchon to Dickinson to Shakespeare to Plath. Packed with beloved lines of verse, literary portraits, and illustrations — and statements from the bearers on their tattoos’ history and the personal significance of the chosen literary work — The Word Made Flesh is part photo collection, part literary anthology written on skin.
Het book (of de liefhebbers) hebben ook een blog en een Facebookpagina. Op http://tattoolit.com/ vind je nog veel meer mooie en inspirerende voorbeelden en op https://www.facebook.com/pages/The-Word-Made-Flesh-Literary-Tattoos-from-Bookworms-Worldwide/115714261811061?ref=stream vind je de Facebookpagina van het boek.
.
Hieronder twee bijzondere voorbeelden van volledige gedichten in bijzondere vormen:
‘I go back to may 1937’ door Sharon Olds (voor de tekst van dit gedicht verwijs ik je graag naar mijn post van 29 april 2013)
En een orchidee gemaakt van de tekst van het gedicht ‘Dirge without music’ van Edna St. Vincent Millay en ‘Curse against elegies’ door Anne Sexton.
Met dank aan Ronald Wagenaar voor de foto’s.
Daniëlle en de Munsterkerk
Gedichten op vreemde plekken: op een bouwplaat
.
Via Facebook kwam een bericht van Daniëlle Danker tot mij over een bouwplaat van de Munsterkerk in Roermond. Op de bouwplaat een gedicht van Daniëlle die, als je de bouwplaat in elkaar zet, op de onderkant van het bouwwerk staat. Jurriaan Verhofstad is de maker van deze bouwplaat.
Het gedicht:
.
Vouw mij, de Munsterkerk
gelijk je vaardige handen
tot een vroom gebed
en zie daar,
één van God’s
meestermunsterwerken
is onder zijn Alziend Oog
in al haar pracht
inééngezet
.
Gotanidea
Augmented reality app
.
In de groep SchmerzSupport van Facebook kreeg ik via Erik Vos een tip over een smartphone app die hij heeft bedacht. Het gaat hier nadrukkelijk om een idee. Op http://augmentedrealityoverview.blogspot.fr staan heel veel voorbeelden van bijzondere apps die best aardig zouden zijn om eens uit te werken.
Op http://viral-affairs.blogspot.nl is de app te zien. Het idee van Erik was om met gedichten op locatie als uitgangspunt en met behulp van augmented reality gedichten zichtbaar te maken, daar waar ze zijn geschreven. Eigenlijk een fantastisch idee (wie gaat dit uitwerken?). Of zoals Erik schrijft: “Leger van woorden is als gedachte ontstaan om poëzie in te zetten voor daklozen (crowdsourced poetry om originele teksten te genereren voor op de kartonnen straatbordjes i.p.v. ‘ik ben dakloos. Help me met wat geld’ een bijzondere tekst die meer aanspreekt. Toen ontstond ook het idee voor een Augmented Reality poetry app. Ik heb een video blog (augmentedrealityoverview.blogspot.fr) en daar krijg je een indruk van augmented reality. Met de poëzie app kan je een poëzie tour (pozie belevenis) realiseren voor de liefhebbers.”
Mensen die dit idee (financieel) willen steunen kunnen zich richten tot Erik (https://www.facebook.com/erik.vos.7)
.
Social sofa’s
Gedichten op vreemde plekken
.
Op een tip van Nancy (van Poëzine) ben ik op zoek gegaan naar social sofa’s in Den Bosch waarop (delen van) poëzie zijn aangebracht. Het idee van een betonnen sofa versierd met mozaïek met daarin (soms) teksten verwerkt komt uit Den Haag. In 2008 werd in een winkelruimte een project begonnen om banken te mozaïeken waar veel buurtbewoners bij betrokken waren als vrijwilliger. Dit om de buurt op te vrolijken. Inmiddels heeft dit initiatief vele vervolgen gekregen . In Den Bosch maar ook in Eindhoven.
Zoals gezegd staan er soms teksten op de banken zoals de voorbeelden hieronder.
Vroeger was het vreemd
Oude ansichten
.
Op zoek naar een afbeelding van een gedicht op een ansichtkaart voor een andere post op dit blog kwam ik op Ebay een oude Franse ansichtkaart tegen met de vrij dubieuze titel “French Nude Virgin Slaves Poem”.
Op deze duidelijk geposeerde ansichtkaart uit circa 1900 staat het volgende gedichtje:
.
Et dans leur ignorance
les vierges en silence
S’enlacent sans savoir
leurs bras cherchent l’espoir
.
Of in het Nederlands:
.
en in hun onwetendheid,
maagden in stilte,
niet wetend in omhelzing,
hun armen op zoek naar hoop
.
Poetry in motion
Jim Wilson
.
Iedereen die wel eens in Nieuw Zeeland is geweest zal ze weleens gezien hebben; de posters van Phantom Billstickers, die bands, festivals, toneelstukken en evenementen aankondigen. De oprichter van Phantom, Jim Wilson, had de wens om creatieve mensen te ondersteunen in een project waarbij hij creatieve geesten uit Nieuw Zeeland steunt.
Twee jaar lang reisde Jim door de Verenigde Staten om posters met gedichten van Nieuw Zeelandse dichters te plakken in de openbare ruimte. Zijn missie met het aanbrengen van deze ‘flora van de betonnen jungle’ zoals hij het noemt, is om een zachtere stem te geven aan een harde wereld, om verheffende momenten te bieden op feestdagen en om dichters (uit Nieuw Zeeland en hun gedichten) een stem te geven.
Gedichten over de zee, over aardbevingen, over de kostbare dingen, plaatsen en herinneringen, gedenkstenen, hekken en bakstenen muren in de Verenigde Staten en, dankzij de vrijwilligers, ook in verschillende Europese en Australische steden.
De eerste van een reeks ondersteunende optredens met acht Nieuw Zeelandse dichters werd in februari 2013 gehouden in New York. Veel meer Nieuw Zeelandse dichters zijn betrokken bij het bredere, street-level poster project – en honderdduizenden voetgangers over de hele wereld zijn gestopt in hun sporen voor een korte, poëtische ontmoeting met een ver land.
.
Meer informatie over dit project op: http://www.0800phantom.co.nz
Poëzie na de aardbeving
Christchurch, New Zealand
.
In de nacht van 3 op 4 september 2010 deed er zich in en om Christchurch (Nieuw Zeeland) een aardbeving voor met een kracht tussen 7.1 en 7.4 op de schaal van Richter. Hierbij liepen, vooral in het centrum van de stad, veel (historische) gebouwen aanzienlijke schade op.
Op 22 februari 2011 was er opnieuw een aardbeving in en om Christchurch. Hoewel de kracht minder was dan de beving van 2010 vielen er dit keer doden en was de schade veel groter dan in september 2010. Zeker 800 historische gebouwen zijn verwoest. Het dodental staat sinds zaterdag 5 maart 2011 op 165.
In de stad zijn vele gebouwen verwoest of beschadigd maar de inwoners van Christchurch zitten niet bij de pakken neer. Inmiddels zijn er talloze initiatieven om de stad weer een aantrekkelijk uiterlijk te geven en zijn kunstenaars en dichters actief op de meest beschadigde plekken.
Zo worden er op 20 plekken in de stad gedichten aangebracht op gebouwen ter herinnering en nagedachtenis aan de doden die er vielen bij de aardbeving. Van de 165 doden waren er mensen van 20 nationaliteiten. Van elk van die nationaliteiten zal een gedicht in de landstaal worden aangebracht. het eerste gedicht is er een van Garcia Lorca in het Spaans en Engels in een calligraffitistijl door Wongi Wilson. Andere gedichten zullen volgen ter nagedachtenis van inwoners uit o.a. China, Israël, Australië.
Het initiatief komt van Elise van Bentem die werd geïnspireerd door de gedichten op gebouwen in haar stad van herkomst Leiden (waar tussen 1992 en 2005 al 101 gedichten werden aangebracht in de openbare ruimte.
.
Wongi Wilson voor zijn calligraffiti gedicht.
.
Instant Poetry Wall
Een ander initiatief in Christchurch betreft het Urban Poetry Project op de muur van de voormalige muziekwinkel Begg’s music store. The Instant Poetry Wall. Het doel van deze muur is om de wederopbouw van Christchurch te visualiseren als een ongeschreven gedicht. De Instant Poetry Wall biedt een zwart schoolbord waarop in elke taal een instant gedicht kan worden geschreven met krijt. Dit mag een nieuw of een bestaand gedicht zijn. Dichters die hiervan gebruik maken kunnen van hun gedicht een foto maken en deze plaatsen op de speciale Facebookpagina https://www.facebook.com/Poetica.christchurch .
Het gedicht dat op deze pagina de meeste likes ontvangt zal een permanente plek krijgen in de stad.
De Instant Poetry Wall in Christchurch.
Voorbeeld van een gedicht geplaatst op de Facebookpagina.
http://www.stuff.co.nz/the-press/business/opensource/9058065/Mural-poem-honours-quake-victim
Gedichten op vreemde plekken deel 100!
Op de bovenkant van een voet
.
Toen ik op 12 april 2010 de rubriek Gedichten op vreemde plekken begon met een gedicht van Max Vos op een toilet had ik werkelijk geen vermoeden waartoe deze rubriek zou leiden. Soms begin ik een rubriek en dan na een tijdje blijkt dat er niet veel meer te melden valt, of maar heel soms. Bij gedichten op vreemde plekken is dit niet het geval. Steeds weer opnieuw kwamen er gedichten en teksten mijn richting uit op de meest vreemde plekken. Een paar bijzondere voorbeelden uit de afgelopen 100 posts zijn het gedicht uitgezaagd in een zinkende kano zodat het zonlicht erdoorheen kan schijnen, een zonnegedicht, een gedicht dat wordt geschreven als er met een voertuig over het strand wordt gereden (door de tekst op de banden), een gedicht op een fietspad, op schapen maar natuurlijk ook heel veel gedichten op straatmeubilair, panden en huizen.
en dan nu het 100ste deel van deze rubriek. En hoewel ik al eerder de tatoeage als vreemde plek heb gedeeld met jullie, nu een plek waar ik nog niet eerder over heb geschreven: De voet.
.
Op onderstaande foto is een regel uit een gedicht getatoeëerd. Dit gedicht komt uit de Role Playing Game Kingdom Hearts. gemaakt door Square en Disney in 2002 voor de Play Station 2 van Sony. Het spel combineert personages en werelden van Disney met personages uit de Final Fantasy reeks. In het gedicht wordt de verhaallijn van Kingdom Hearts geschetst.
.
Thinking of you, wherever you are,
We pray for our sorrows to end,
and hope that our hearts will blend.
Now I will step forward to realise this wish.
And who knows:
starting a new journey may not be so hard
or maybe it has already begun.
There are many worlds,
but they share the same sky-
one sky, one destiny.
.
Heel Disney en heel Fantasy maar in zijn soort wel weer aardig.
Mocht je nog tips hebben of andere vreemde plekken waar zich gedichten bevinden, reageer dan op dit blog of mail me: woutervanheiningen@yahoo.com
.
Gedichten op vreemde plekken
Deel 99: Op straat
.
In Den Bosch streeft de stichting Poëzie op straat ernaar driemaal per jaar een gedicht aan te brengen op een muur, glaswand, aan een gebouw of ergens op straat.
De Stichting bestaat uit Erwin Verzandvoort, André Megens (Grafische vormgeving), Ad Heinen, en Jan Bruens (voorzitter). In totaal werden negentien gevels beletterd en een glasplaat gegraveerd. Hiermee is dit project in de zomer van 2008 voltooid.
Voor een mooi overzicht kun je terecht op: http://www.cubra.nl/specialebijdragen/janbruens/poezieopstraat.htm
Hieronder een voorbeeld van poëzie bij het station. ‘Al reizend ervaart men het leven vreemder: overal anders en overal eender’. Deze dichtregel van Jan van Sleeuwen staat onopvallend weggemoffeld op een betonwand achter de lift naar de ondergrondse fietsenstalling en tussen de trap en de roltrap die naar de hogergelegen hal van het station voeren.
.
Poosplaats
Gedichten op vreemde plekken Deel 98: Op een pilaster in de dijk
.
Tijdens de Tachtigjarige Oorlog liet Frederik Hendrik in 1629 rond de stad ‘s-Hertogenbosch een veertig kilometer lange aanvalslinie aanleggen. Deze linie bestond uit een aaneenschakeling van dijken, grachten, forten en kampementen.
Het water van de Aa, de Dommel en de Dieze werd door het systeem van dijken en grachten om de stad heen geleid. De moerassen, die de stad van oudsher moeilijk te benaderen en onneembaar maakten, konden hierdoor worden drooggelegd.
Na een beleg van vier maanden sloegen de manschappen van Frederik Hendrik een bres in Bastion Vught. Op 14 september 1629 werd de capitulatie getekend en de stad ingenomen. Met deze verovering bevestigde de stadhouder zijn faam als ‘stedendwinger’.
Over de uittocht van de Spaanse troepen liet Frederik Hendrik door zijn secretaris Constantijn Huygens in zijn dagboek optekenen:
‘De bezetters mochten ongemoeid met slaande trommels, vliegende vaandels in volle bewapening met pak en zak en gemaakte buit naar Diest vertrekken’
Het verslag sluit met de woorden:
‘1629 is dus voor mij een memorabel jaar geworden. Via een der zwaarste en gedenkwaardigste belegeringen hebben we veel lof en ontzag gewonnen. De onoverwinnelijke moerasdraak ‘s-Hertogenbosch is bedwongen.’
Tegenover Bastion Vught ligt een waterdoorlaat naar het Bossche Broek, dat bij hoog water als waterberging wordt gebruikt. Op een van de pilasters in de dijk is het gedicht te lezen dat Kees Hermis geïnspireerd door de historie voor deze plek schreef.
In totaal komen er elf poosplaatsen langs of nabij de Dommel, tussen Bastion Vught en Sint-Michielsgestel. De term en het concept ‘poosplaatsen’ zijn afkomstig van de dichteres en beeldend kunstenares Pien Storm van Leeuwen. In dit neologisme klinken ‘verpozen’ en ‘poëzie’ door in relatie tot een bepaalde plek. Al enige jaren werkt ze aan kunstprojecten die op innovatieve wijze het landschap verbinden met de wijze waarop mensen zich tot dit landschap verhouden. Poëzie geïnspireerd door de plek, is daarbij de gedachte.
.
ZICHTBAAR ALLEEN 