Categorie archief: Gedichten op vreemde plekken

Gedichten op vreemde plekken

Deel 48: op stickers via een app.

Dit keer wel een heel bijzondere manier van gedichten plaatsen en lezen.

Dichter Arnoud van Adrichem en grafisch ontwerpers Cox & Grusenmeyers zijn gestart met het project GELD, waarmee je je belastingcenten kunt terugverdienen door gedichten te lezen. Het lezen van een gedicht levert €0,11 op, het bedrag dat iemand met een gemiddeld jaarinkomen dagelijks kwijt is aan cultuur.

Om mee te doen moet je de gratis browserapp Junaio installeren op de iPhone. Vervolgens ga je in Amsterdam op zoek naar bankgebouwen die voorzien zijn van een GELD-sticker. Na het scannen van de sticker krijg je een gedicht te zien, dat je na het doorlezen 11 cent oplevert. ‘Money is a kind of poetry’, stelde Wallace Stevens ooit. Dit project bewijst dat hij gelijk had. Eigenlijk is het geld dat je verdient wel een beetje een sigaar uit eigen doos: het project kwam met belastinggeld tot stand, dankzij subsidies van het Nederlands Letterenfonds en het Mondriaan Fonds.

Een kaartje op de website laat zien waar geld te halen valt. Je kunt ook meteen zien waar mensen de gedichten hebben gelezen en dus geld hebben verdiend. De kans is aanwezig dat ijverige schoonmakers de stickers weer weghalen. We zagen dat er aan de Wibautstraat en rondom het Haarlemmerplein al driftig geld werd verdiend, maar op de banken rondom de Dam in Amsterdam troffen we de stickers (nog?) niet aan.

Meer informatie vindt je op de website van de Iphoneclub: http://www.iphoneclub.nl/184748/belastinggeld-terugverdienen-door-gedichten-op-de-iphone-te-lezen/

Gedichten op vreemde plekken

Deel 47: Gedicht op een Friedhof (begraafplaats) in Salzburg

Petersfriedhof, im Hintergrund der Dom
Petersfriedhof, O schöner Ort, den Toten auserkoren,
zur Ruhestätte für die müden Glieder!
Hier singt der Frühling Auferstehungslieder,
vom treuen Sonnenblick zurückbeschworen.

Wenn alle Schmerzen auch ein Herz durchbohren,
dem sein Liebstes senkt zur Erde nieder,
doch glaubt es leichter hier: wir sehn uns wieder,
es sind die Toten uns nicht ganz verloren.

Der fremde Wanderer, kommend aus der Ferne,
dem hier kein Glück vermodert, weilt doch gerne
hier, wo die Schönheit Hüterin der Toten.

Sie schlafen tief und sanft in ihren Armen,
worin zu neuem Leben sie erwarmen,
die Blumen winkens, ihre stillen Boten.“

– Nikolaus Lenau: Salzburger Kirchhof (Petersfriedhof)

Gedichten op vreemde plekken

Deel 46: op het zakje van een aloha shirt

Op het web kwam ik een initiatief tegen op Hawaï van poëzieliefhebbers. Onder het motto van Poem in your pocket kon iedereen een gedicht insturen dat geplaatst zou worden op het borstzakje van een alohashirt. Vandaar ook de vorm.

Gedichten op vreemde plekken

Deel 45: In de bus

Had ik al eerder een gedicht op een bus, in dit geval is het de bus waarin gedichten worden voorgedragen (goed idee).

Gedichten op vreemde plekken / in vreemde vormen

Deel 44: Vreemde vormen

Je ziet ik ben aan het twijfelen geslagen. Misschien moet er gewoon een nieuwe categorie aan lijst van categorieën worden toegevoegd: Gedichten in vreemde vorm. Deze vind ik  in ieder geval erg leuk. Het heet ‘Nachtgesang’.

 

Als je meer wilt lezen over unieke, rare en vreemde poëzie kijk dan op:

http://www.online-literature.com/forums/showthread.php?t=35177

Een forum over ‘unique/provocative/weird poems’

Gedichten op vreemde plekken

Deel 43: beeldgedicht

Ook dit keer weer geen vreemde plek maar een bijzondere vorm (misschien moet ik de categorienaam aanpassen).

In dit geval een beeldgedicht van de Japanse dichter Seiichi Niikuni Kawa met als titel ‘Riverside sandbank’.

Gedichten op vreemde plekken

Deel 42: titelgedicht

Opnieuw geen vreemde plek maar meer een vreemde vorm. Eerlijk gezegd is het eigenlijk ook geen vreemde vorm, de vorm is wel bekend, maar in dit geval toch een bijzondere manier van de vorming van een gedicht middels boektitels.

Gedichten op vreemde plekken

Deel 41: Geborduurd op een zakdoekje

Sommige mensen gaan heel ver in hun liefde voor poëzie en borduren heel geduldig een gedicht op hun favoriete zakdoekje.

Gedichten op vreemde plekken

Deel 40: op een brug in Parijs

In Parijs op de pont Mirabeau staat het volgende vers van Applonaire:

.

Onder de Pont Mirabeau stroomt de Seine

en onze liefdes

dat moet ik niet vergeten

na het verdriet kwam steeds de vreugde

laat het donker komen,  de klok maar slaan

de dagen verdwijnen

ik blijf

.

Gedichten op vreemde plekken

Nummer 39: Gedicht op een bunker

Op de liniebunker in Den Helder heeft Joop Leibbrand het gedicht Sporen gemaakt.

 

Sporen

Al wat je bent een moment

een aardkundige tijding

.

nooit ga je spoorslags

en voetstoots sporadisch

.

wat grondig verdwijnt laat

zich in omwegen vinden

.

tredend in weefsels

van uitleg

.

het spoor dat je volgt van

verkleuring en as

.

oor dat je wel of niet leende

blik die wel of niet aankwam

.

al wat je nalaat

is de mond op het glas.

.