Site-archief

Gedichtenvanger of Poemcatcher

Breng gedichten onder de mensen

.

Waarschijnlijk ken je ze wel; de dreamcatchers, met draad en veren vormgegeven hangers die je dromen vangen (van oorsprong afkomstig bij de indianen van Noord Amerika). Menig huis of slaapkamer heeft er een hangen.

Gebaseerd op de dreamcather heeft de ‘stadsdichter’ van Edmonton (de hoofdstad van de Canadese provincie Alberta) een poemcatcher ontwikkeld. Anna Marie Sewell, de laureaatdichter van Edmonton lanceerde in september 2011 haar gedichtenvanger in het stadhuis van Edmonton. Deze houten boog met gedichtenvanger staat achter een tafel waarvan de poten gemaakt zijn van dichtbundels en waarop een boek ligt waarin de burgers van Edmonton hun gedichten of andere artistieke ingevingen kunnen noteren.

“The poem catcher is here for people of Edmonton to bring their impressions of what it is that makes Edmonton a place that we dream about, a place that we love, and a place that we call home,”  aldus Sewell.

De ideeën, de woorden, de zinnen en de beelden gebruikt Sewell dan weer in haar stadsgedichten. Hierbij zal ze altijd op zoek zijn naar terugkerende thema’s in de bijdragen van de burgers van Edmonton.

Het gedichtenvanger project loopt tot het eind van haar termijn als laureaatdichter in juni 2013.

.

Hans Andreus

Hans Andreus (1926-1977)

Een dichter die ik al lang zeer bewonder en waardeer is Hans Andreus. Hij was niet alleen bekend als dichter (zijn werk wordt gezien als ‘experimentele dichtkunst’ en hij is één van de vijftigers) maar ook als schrijver van kinderboeken.

Of hoe dat heet

 

Gelukkig dat
Het licht bestaat

en dat het met
me doet en praat

en dat ik weet
dat ik er vandaan

kom, van het licht
of hoe dat heet.

 

Uit: Holte van het licht (1975)

(met dank aan http://www.poëzie-leestafel.info)

Nu u!

Literair productiehuis Wintertuin

.

Nu u! Is het eigenzinnige en poëtische antwoord van Literair Productiehuis Wintertuin op de canondiscussie. Ze hebben een reeks grote gedichten van vroeger aan grote dichters van nu, met de vraag:
Als u dit gedicht nu zou schrijven, hoe zou het dan klinken?
Deze nieuwe poëzie is samen met de klassiekers waarop ze gebaseerd zijn staan in dit fraaie boekje.

Een voorbeeld van een klassieker van ‘nu’ is een gedicht van K. Michel ‘Onder het tuimelraam’ met als inspiratie het gedicht ‘Impasse’ van Martinus Nijhoff.

.

Onder het tuimelraam

Tussen
twee keukens
Tussen
Twee sonetten

Tussen
Daar en hier
Hem en haar

Klemt
Al dagenlang vandaag
Een vraag

Maar tussen
Stoom en blauwe ogen
Niet en lied
Fluit de fluitketel

.

Nieuw gedicht

Vergezicht

 

Vrees niet

wat er niet is

 

zei ze toen ik

aan haar voeten lag

 

leg geen verbanden

als er geen wonden zijn

 

en geef door wat je

het liefst voor jezelf houdt

 

ik stond op, gaf haar een kus

waarna ik mijn weg vervolgde

Jan Arends

3 FM

.

Vanmorgen was bij Giel op 3FM de dichter Erik Jan Harmens te horen (hij had de Gielmobiel). Gevraagd naar zijn favoriete gedicht antwoorde hij dat hij vooral een zogenaamd citaat van Jan Arends zo mooi vond.  Het citaat:

.

Een

strelende hand

doet

mij ook pijn

.

Prachtig in al zijn eenvoud. Jan Arends (1925 – 1974) is vooral bekend geworden van zijn verhalenbundel uit 1972 ‘Keefman’.

Zijn poëzie is minder bekend maar zeker de moeite waard.

Een voorbeeld (met dank aan gedichten.nl)

.

Een kleine barst

Een

kleine barst

wordt

een scheur.


Een

scheur

wordt

een kloof.


En zo

staat de mens

alleen.

Dichten als morele opdracht

Piet Gerbrandy

.

In de Volkskrant van afgelopen zaterdag staat een interessant artikel over de dichter Piet Gerbrandy. Hierin zegt hij o.a. “Poëzie zet een kleine groep lezers aan het denken en hopelijk is het effect sterk genoeg om als kringen op het water uit te dijen. Iedere kunstenaar werkt, als het goed is, mee aan het grote culturele project van bewustwoording, aan vergroting van sensitiviteit, intellectuele groei en uiteindelijk politieke actie. Ik zie mijn bijdrage daarin als een morele opdracht”

En over poëzie als kunstvorm: “Ik denk dat poëzie voor een potentieel zo marginale kunst echt een behoorlijk mooie positie in de maatschappij heeft”.

.

In het Kunsten katern van de zaterdag krant van 15 september.

Hieronder een gedicht van Piet Gerrandy  met dank aan Gedichten.nl

.

Geen griepje, nee liever steriele

.

Geen griepje, nee liever steriele

slangen door de neus, haperende

symbolen op een schermpje, op de walkman

.

die doorschreeuwt als ik niet meer hoor,

My Favourite Things. Zo wil ik dat het gaat:

weloverwogen en onopgemerkt.

.

Anonymous, particulier verzekerd.

.

Nieuw gedicht

Symfonie

.

Het zijn de vingers, de nagels en

de voeten, de vooruitgeschoven posten

van verder onderzoek en interesse

 .

het zijn de lokken haar, bijna onverschillig

vallen ze langs de wangen, maken ze

ogen zichtbaar, lichten in het donker

 .

het zijn de woorden, de verwijzingen

naar andere tijdstippen, de zinnen die

nadreunen, paukenslagen in een symfonie

die altijd blijven hangen, de zangstem

die plots vanuit een meerstemmig koor doordringt,

al mijn zintuigen vastgrijpt en mij met warmte vult

.

Gedichten op vreemde plekken

Deel 62: Op een muur van het station (Rotterdam)

.

Dit gedicht van de Rotterdamse stadsdichter Ester Naomi Perquin is aangebracht op een muur van het Centraal Station van Rotterdam.

.

Met dank aan @Dokajunk

You didn’t make me with your kiss

Je hebt me gemaakt met je kus

.

Mijn tweede bundel samen met dichteres Alja Spaan heeft als titel ‘Je hebt me gemaakt met je kus’ . Deze titel is de titel van een gelijknamig gedicht van mij die ook in de bundel te vinden is. Bernard Dov Wisser is een Amerikaans dichter woonachtig in Alkmaar. Hij poste de volgende video op facebook onder de titel ‘Bernard Dov Wisser’s first virtual poetry reading. Hierin spreekt hij over mijn gedicht en draagt hij zijn gedicht voor dat hij naar aanleiding van mijn gedicht schreef. https://www.facebook.com/#!/photo.php?v=10151449208563228

Ik heb hem gevraagd naar de tekst van het gedicht en dat heb ik van hem gekregen. Hieronder kun je zijn gedicht lezen.

.

You  Didn’t Make me With Your Kiss

You didn’t make me with your  kiss

Because when we kiss there is no me  at stake!

Just the surreal-feelness of the give  and take

No knowing which is which, or who is  who, or what was that or whether on target or amiss

My love, my witch bitch, my sweet  piece of love box pie

Your slippery best obliterates all  me’s and I’s. and pie in the sky

You ar MY death and My life  interwoven during  quantum moments of pure mussy, wussy,  kussy play.

 

Sucking, nibbling, chewing on you  pretty rouge toned nipples did not make Me

Even a little bit, or bite by  bite.

I can’t ask myself if you feel what I feel because my me is lost when we tussle and play…

When we cuddle, squeeze, stroke,  poke, gasp, goof and otherwise while away the day

Who is me, where am I, who are you,  what is real,

 

No Me babe! None to be  babe…

Just being a good deal for two souls  passing through each other in delight!

 

And YOU honey ? You are out of sight!  Mmm, Mmm, Mmmm!

Het Woordenrijk

Den Haag FM

.

Op dinsdag 4 september jongstleden was ik te gast bij het programma het Woordenrijk van Den Haag FM. Een programma over poëzie gepresenteerd door Harry Zevenbergen, dichter en Diann van Faassen, dichter.

In dit bijzonder onderhoudende programma wordt stilgestaan bij de actualiteit, pop en poëzie, wordt de agenda doorgenomen en is wekelijks een dichter te gast. Behalve over mijn poëzie hebben we het gehad over de bibliotheek, het belang van de bibliotheek (juist nu in deze tijd van digitalisering) en het belang van lezen. Ik heb het gedicht ‘Sotto Voce’ van M. Vasalis voorgelezen (zie de post van een week geleden) en mijn gedicht ‘Kerfstok’ voorgedragen.

Al met al een bijzonder leuke en interessante ervaring. Ik wil vanaf deze plek Harry en Diann bedanken, ze maken een programma dat zeer de moeite waard is om te beluisteren (wekelijk op dinsdag van 21.00 tot 22.00 op 92.0 FM of via de website van Den Haag FM) en voor de allerhartelijkste ontvangst.

                                                   Harry Zevenbergen en Diann van Faassen