Site-archief
Stiftgedicht?
Of toch niet?
.
Mijn collega Ronald (@Dokajunk) is mediacoach bij een aantal scholen en als zodanig had hij een idee om een workshop stiftgedichten te organiseren. Nu is hij nogal van de nieuwe media en zo’n stiftgedicht kan efficiënter dacht hij.
Met grbeuik van de pc worden de woorden die je niet wilt gebruiken niet meer weggestift maar weggeblokt.
Hieronder vindt je een voorbeeld van zo’n digitaal ‘stiftgedicht’.
Mijn vraag: Kun je zoiets nog met droge ogen een stiftgedicht noemen of is hier sprake van een hele nieuwe variant/soort?
Graag jullie reactie.
.
Op de radio
Den Haag FM
.
Op dinsdag 4 september aanstaande zal ik van 21.00 tot 22.00 uur te gast zijn in Het Woordenrijk, een programma van Harry Zevenbergen over poëzie.
.
Het Woordenrijk
Het Woordenrijk is een wekelijks radioprogramma bij Den Haag FM. Het programma staat geheel in het teken van poëzie en kent regelmatig terugkerende rubrieken als boekbesprekingen, poëzie van de straat, poëzie in de pop, live opnames, de poëzieagenda en iedere week een gedicht van een luisteraar.
Het programma is een productie van het Haags dichtersgilde en wordt gepresenteerd door Harry Zevenbergen. Hij wordt iedere week ter zijde gestaan door één van de andere leden van het Haags dichtersgilde: Milla Braat, Gilles Boeuf, Diann van Faassen of Anne-Tjerk Mante.
.
In het Woordenrijk zullen we praten over mijn poëzie, voorlezen uit mijn werk en praten over mijn werk in de bibliotheek.
.
Het Woordenrijk is te beluisteren op 92.0 FM of via Internet via http://denhaagfm.com/index.php?id=260
.
Gedicht
op verzoek
Uit mijn derde bundel ‘Zoals de wind in maart graven beroert’ nog maar een gedicht.
,
Boek
,
In de lucht vliegen
niet de gevleugelde
.
zware woorden
.
liggen vast
gekluisterde tekst
herschrijft geen
.
geschiedenis
.
ligt geketend
onuitgesproken in
het stof van
.
ongelezen verzen
.
te vaak voor in
de mond
.
Met ingehouden stem
Sotto Voce
.
Vandaag was ik me aan het voorbereiden op een kunstveiling van de Kunstuitleen Maassluis waar ik veilingmeester mag zijn. Een kunstwerk was genaamd Sotto Voce en dat deed me denken aan het gelijknamige gedicht van M. Vasalis (pseudoniem van Margaretha Droogleever Fortuyn-Leenmans 1909-1998). Ik zocht het gedicht op en was opnieuw onder de indruk van de indrukwekkende inhoud. Daarom hier dit mooie gedicht.
.
Sotto voce
Zoveel soorten van verdriet,
ik noem ze niet.
Maar één, het afstand doen en scheiden.
En niet het snijden doet zo’n pijn,
maar het afgesneden zijn.
.
Nog is het mooi, ’t geraamte van een blad,
vlinderlicht rustend op de aarde,
alleen nog maar zijn wezen waard.
Maar tussen de aderen van het lijden
niets meer om u mee te verblijden:
mazen van uw afwezigheid,
bijeengehouden door wat pijn
en groter wordend met de tijd.
.
Arm en beschaamd zo arm te zijn.
.
Dichtbundel besproken
Zoals de wind in maart graven beroert
.
Vorig jaar droeg ik mijn gedichten voor op het poëziepodium Westland georganiseerd door de bibliotheek Westland. De presentator van dit podium Ton ter Heijden wist de voordragende dichters na afloop van hun voordracht steeds op heel bijzondere wijze af te kondigen. In zeer beeldende taal, puntig en to the point. Bij de presentatie van mijn bundel in december was Ton aanwezig en schafte hij mijn bundel aan. Ik heb hem daarna gevraagd of hij mijn bundel na lezing wilde bespreken. Dit heeft hij gedaan en bij elk gedicht heeft hij een korte beschrijving gegeven. Ik zal bij een paar gedichten die op dit weblog staan (onder de categorie Gedichten) de beschrijving geven van Ton. Hiervoor naar beneden scrollen en naar older posts gaan.
.
In retrospectief: Sterk melancholische schets van indrukwekkende “Gestalt”
Dagmenu: Plastisch formulerend naar het hoofdaltaar van ‘de daad’
Het Darwin effect: Kruipen in de huid van een ander in vierkwartsmaat
Reiswijzer: Indringende metaforen als springplank naar..
Jong: Jeugdige dynamiek in eigentijdse nimbus gevangen
.
Als omschrijving van de bundel schreef Ton me:
Een zeer eigen, herkenbare stijl, waarbij de geconcentreerde bewonderaar meegloeit als eem glimwormpje in mystieke werelden. Uitgekiende woordkeus, weglaatkunst en dichtdeining geven de bundel optimale spankracht.
.Nieuwsgierig geworden naar mijn bundel? Je kunt deze bij me bestellen voor € 14,50 bij mij (incl. verzendkosten). Je krijgt dan (als je hier prijs op stelt) de lijst van Ton erbij. Bestellen? Mail naar woutervanheiningen@yahoo.com
.
Gedichten op vreemde plekken
Deel 61: In een parkeergarage
.
In een parkeergarage in Leeuwarden staat de eerste zin van het gedicht ‘Morgen rijd ik’ van J.J. Slauerhoff (1898 – 1936) onder de ruit van de bewakers/portierspost.
Hier het gedicht in zijn geheel uit de bundel ‘Serenade III’.
.
MORGEN RIJD IK
Morgen rijd ik met bedwelmende bloemen naar je toe.
Ik wil niet langer wachten, eindelijk weten hoe
Je bent; de bloemen zullen je verraden.
Als je liefdeloos bent, zullen ze kwijnen en treuren;
Als je kwijnt van verlangen, heviger geuren;
Als je brandt van verlangen, hun knoppen scheuren
En jij in een groot gebaar al je gewaden.
.
Tsjechië 2012
Terug van weggeweest
.
De afgelopen weken heb ik doorgebracht in Tsjechië vandaar dat het wat stil was op dit blog. Tsjechië is een land van dichters en schrijvers. Een beroemde Tsjechische dichter is Jaroslav Seifert (1901-1986). Deze Tsjechische dichter won verschillende grote prijzen voor zijn gedichten en twee jaar voor zijn dood in 1984 won hij de Nobelprijs voor de literatuur. Hieronder een door Jana Beranova vertaald gedicht van hem uit 1984 (uit de bundel: En vaarwel Agathon).
.
Ze gingen van deur naar deur…
.
Ze gingen van deur naar deur
als straatverkopers
en boden de dood aan.
Ik schaam me dat ik het heb overleefd.
Vladislav Vancura
schreef zijn grootste gedicht
op de muren van de Pankrác-cel.
En het salvo op het schietterrein
was alleen een donderend applaus
voor zijn leven.
.
Maar doden waren overal.
Op ijzerdraad van fabrieksmuren,
op stoepranden,
op trappen, het hoofd naar beneden,
op voetsteunen van schoolbanken
op altaartreden en boven riolen.
.
Ze lagen zoals onze koningen
op graftomben.
En de puinen van hun schoenen
wezen naar de sterren.
.
E.E. Cummings
Iedereen die dit blog regelmatig leest weet dat ik een groot bewonderaar ben van de gedichten van E. E. Cummings. Op internet kwam ik de vertaling tegen van één van zijn mooiste liefdesgedichten ‘I carry your heart with me’ en die wil ik niemand onthouden.
ik draag jouw hart met mij
. ik draag jouw hart met mij(ik draag het in mijn hart)ik heb het altijd bij(overal ga jij met mij mee, mijn lief; en wat er ook gebeurt door mij alleen komt door jou, mijn liefste) . ik vrees geen noodlot(want jij bent mijn lot, mijn zoet)ik wil geen wereld(want schoonheid jij bent mijn ware wereld) en jij bent het om het even wat een maan altijd betekende en om het even wat een zon ook altijd zal zingen ben jij .. hier is het grootste geheim dat niemand kent (hier is de wortel van de wortel en de kiem van de kiem en de hemel van de hemel van een levensboom; die hoger groeit dan de ziel kan hopen of de geest kan bevatten) en dit is het wonder dat de sterren in hun baan houdt . ik draag jouw hart(ik draag het in mijn hart) Vertaald door Lepus
Gedichten op vreemde plekken
Deel 60 : Op een bankje bij het water
.
Via de twitter (@wvanheiningen) kreeg ik via @versvoeten de tip dat er op een bankje enige dichtregels te vinden waren. Zij verwezen me naar Sito Wijngaarden en via hem kreeg ik van Henny Hiemstra (zijn moeder) het verhaal achter het bankje aan het Wiid tussen Ried en Berlikum te horen/lezen.
Henny:
De tekst op het bankje is een passage uit een gedicht van de Friese dichter Tsjêbbe Hettinga. Hoe het heet, weet ik niet en kan ik op dit moment ook niet achterhalen. Ik kwam het tegen op de muur van de polikliniek van het Hartcentrum van het Medisch Centrum Leeuwarden. De woorden troffen mij en riepen bij mij het beeld op van de omgeving waar ik mijn jeugd heb doorgebracht en waar ik nu nog vaak kom. Mijn man en ik hebben er het tuinbankje uit de erfenis van mijn overleden ouders geplaatst voor fietsende/wandelende voorbijgangers die even van het uitzicht willen genieten en, wie weet, net als ik door de woorden geraakt worden.
De passage luidt:
‘Lit no de sinne troch de fjilden túgje en it gers him de ûnskuld fan’e jeugd heugje, lit wiid de sudewyn de fiere toer syn iere oere de tiidleaze greiden oerstruie’
.
Daar ik geen Fries spreek zou ik mijn lezers die dat wel doen willen vragen of ze de dichtregels willen vertalen naar het Nederlands. Die zal ik dan aan deze post toevoegen. Als iemand weet wat de titel van het gedicht is hou ik me eveneens aanbevolen.
Ik heb inmiddels een reactie van Auke Miedema (@Versvoeten) over de vertaling: Laat nu de zon als een paard paraderen door de velden en het gras zich de jeugdige onschuld herinneren. Laat wijds de zuidenwind de verre kerktoren zijn vroege uur over de tijdloze weiden uitstrooien.
Hartelijk dank hiervoor.
Henny voegde nog een link naar youtube toe: http://www.youtube.com/watch?v=d-hdgd1ng8o over de dichter Hettinga. Zeer de moeite waard!
Mocht je ook ergens een gedicht tegen komen op een bijzondere plek en heb je hiervan een foto? Neem dan even contact met mij op dan plaats ik hem onder deze categorie. woutervanheiningen@yahoo.com
ZICHTBAAR ALLEEN 